tag:blogger.com,1999:blog-184926192012-02-17T11:09:00.774+07:00since 2005-2008Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.comBlogger2391100tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-51306334193416865312008-09-05T18:33:00.002+07:002008-09-05T18:41:25.825+07:00<span style="font-size:85%;">สวัสดีมิตรรักนักท่องบล็อกทุกท่าน</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">จากการเดินทางของ Sand Journey ที่แสนยาวไกล</span><br /><span style="font-size:85%;">มาเกือบสามปี จากนี้ไป ถึงเวลาแห่งการเริ่มต้น</span><br /><span style="font-size:85%;">การเดินทางอีกแบบนึง ณ สถานที่ที่ไม่คุ้นเคยมาก่อน</span><br /><span style="font-size:85%;">ผู้คน สิ่งแวดล้อม เพื่อนใหม่</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ที่อยู่ใหม่ และสถานะใหม่ของการเป็นนักศึกษา </span><br /><span style="font-size:85%;">อีกปีกว่าๆ ต่อจากนี้ไป</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็คือ กรุงเบอร์ลิน ............</span><br /><span style="font-size:85%;">ที่แรกในยุโรป ทวีปที่ใฝ่ฝันจะมาเยือน นานกว่าสิบปี ...</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">บล็อกนี้คงจบไว้ที่เรื่องราวในเมืองไทย แต่เพียงเท่านี้</span><br /><span style="font-size:85%;">ขอเชิญติดตามเรื่องราวใหม่ๆ ณ ดินแดนใหม่ๆ</span><br />ที่ <strong><a href="http://www.sandjourney.blogspot.com/"><span style="font-size:180%;">Sand : Journey to the West</span> </a></strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>จนกว่าเราจะพบกันอีก .........</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5130633419341686531?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-63191285305061266232008-09-05T18:19:00.002+07:002008-11-23T16:42:41.786+07:00<strong><span style="font-size:85%;">ถ้าให้นับว่า ที่เที่ยวที่ไปมาบ่อยสุด คำตอบก็น่าจะหนีไม่พ้น “หัวหิน”<br />เส้นทางขับรถไปต่างจังหวัดที่ชำนาญที่สุด ก็คงจะเป็นคำตอบเดียวกันกับข้างบน<br />คราวนี้ไปกับญาติพี่น้องอีกเกือบยี่สิบชีวิต อัดแน่นอยู่ในคอนโดหน้าตาไฮโซ (ของคนอื่น) ฮ่าฮ่า<br />ตามขนบของครอบครัวแนวอนุรักษ์นิยม กิจกรรมรอบนี้ก็หนีไม่พ้น กินอาหารทะเล เดินตลาด กินโจ๊ก และปิดท้ายด้วยกิจกรรมบันเทิงแบบการลงทุนระยะสั้น....<br />คืนแรก ร้านแสงไทย ...... ร้างราจากปูม้าขาวๆ สวยสดน่าเจี๊ยะ มานาน อู้หลั่นล้า เวลาได้กินปูม้าที่สดๆ โลกนี้มันช่างสดใสจริงๆ ......<br />ระดับความอร่อย ... อร่อยเลิศ<br />คืนสองวันอาทิตย์ ณ ร้านอาหารปลาทู ณ ริมทะเล.....<br />ระดับความอร่อย ก็...ปกติ<br />แต่ทว่า<br />ค่ำคืนนี้ นอกจากอาหารทะเลอร่อยๆ ริมทะเลแล้ว<br />ยังได้อาหารลิ้น และอาหารหู แถมมาด้วย<br />ในหาดกว้างๆ ติดกัน มีงานแต่งงานกลางหาดทรายกว้างๆ<br />ที่มาพร้อมบรรยากาศลมเย็นๆ ของทะเลหน้าฝน<br />เคล้าเสียงคลื่นและเสียงเพลง....<br />(กรี๊ด......)<br /><br />งานนี้ปิดท้ายด้วยโคมลอย... ให้บรรดาแขกเหรื่อ<br />ช่วยกันจุดไฟริมหาดกันคนละไม้คนละมือ .....<br />มีเรื่องให้หวาดเสียวกันเป็นระยะ<br />เริ่มจากโคมแรก.... ลอยไปได้สิบวิ ก็หลุ่นตุ๊บลงทะเลไป หลังจากนั้นอีกสองสามโคม </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ก็พบ อุปสรรคบางประการของการเผาไหม้เชื้อเพลิง ทำให้โคมสวยๆ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ที่มีไฟแผดเผา หล่นไปอยู่บนเรือประมงที่จอดอยู่แถวๆ นั้น ....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ตายสิคะ ไอ้เราก็อยู่ใกล้ๆ ไม่ห่างจากเรือลำนั้นเท่าไหร่</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"> วันนี้จะรอดชีวิตกลับบ้านมั้ยเนี่ย โชคดีที่มีหนุ่มใจกล้าฝ่าน้ำ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ว่ายลงทะเลไปดับไฟได้ทัน (ถ้าโดนถังน้ำมัน มีสิทธิ์ระเบิดได้นะเนี่ย โอ้ว)<br />แม้จะมีเหตุการณ์หฤหรรษ์ให้หัวใจหยุดเต้นไปบ้าง แต่พอมองไปบนฟ้าแล้ว</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"> โคมลอยหลายสิบใบ ที่ลอยขึ้นฟ้ากลางทะเลสีดำ ยิ่งลอยไปไกลก็เหมือนดาวดวงน้อยๆ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">หลายๆ ดวง ทอแสงบนฟ้ากลางคืนเดือนมืด...<br />.... สวย..... จังเลย......<br />เพ้อฝันมากพอละ....ตื่นๆๆๆ<br />เมื่อช่วงโรแมนติค (ของคนอื่น) ผ่านพ้นไป<br />ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการอุปโภคและบริโภค ในตลาดหัวหิน<br />... ค่ำวันอาทิตย์ผู้คนบางตา อากาศเป็นใจ ชอปปิ้งได้อย่างเพลิดเพลินใจ...<br /><br />แล้วเช้าวันจันทร์ก็มาถึง<br />วันจันทร์ .... วันเริ่มต้นแห่งสัปดาห์ กับหาดทรายเงียบๆ คลื่นเหงาๆ<br />แค่ได้สูดอากาศสดๆ แบบนี้ ..... ก็ไม่อยากไปไหนแล้ว...<br /><br />ดื่มด่ำอารมณ์วันหยุดจนหมดแก้วแล้ว<br />ในที่สุด .... ก็ได้เวลากลับบ้าน....<br />ช่วงเส้นทางที่ขับกลับบ้านแล้วอารมณ์ดีมากสุด<br />คงเป็นระยะที่สองข้างทาง มีต้นยางยักษ์ใหญ่ขึ้นสูงสองข้างทาง ...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">อันเป็นสัญลักษณ์ที่เตือนคนภาคอื่นๆ ที่เดินทางผ่านมาว่า กำลังเข้าเขต หรือออกจากเขตภาคใต้แล้วนะ<br />เวลาขับผ่านทีไรให้ความรู้สึกแบบ “ฉันตัวเล็กจัง”<br />แล้วก็รู้สึกมั่นคงยังไงบอกไม่ถูก (บรรทัดนี้อ่านแล้วใครงงก็ขออภัย แต่มันรู้สึกแบบนี้จริงๆ )<br /><br />หลายปีก่อน เราว่ามันมีเยอะกว่านี้มาก<br />...หากแต่หลังๆ มานี้ คาดว่าเป็นเพราะถนนที่กำลังขยายเส้นทาง </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">จึงทำให้จำนวนต้นยางที่เคยยาวเป็นทิวแถวยาวลดน้อยลงไป.... เสียดายจัง<br /><br />อีกเรื่องก็คงเป็นเรื่องธง<br />ที่สองสามปีหลังๆ มานี่ กิจการการทำธง การทำเสื้อทำกำไรให้เจ้าของกิจการอย่างมหาศาล<br />ทั้งธงเหลือง ธงชาติที่มีมากมายเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด<br />สมัยเด็กๆ ทุกครั้งที่เห็น “ธง” เราจะรู้สึกถึง สัญลักษณ์แห่งความหมายสำคัญบางอย่าง<br />สมัยนี้ปัก “ธง” กันกลาดเกลื่อนเต็มไปหมดทั้งสองข้างทาง ไม่ว่าจะทางเล็กทางน้อย ทางหลวง หรือทางด่วน<br />มองซ้ายมองขวาก็เจอ บางธงเปลี่ยนเป็นสีดำ สกปรกไปหมด<br />ของบางอย่าง แม้จะ(ทำเป็น)แสดงออก ว่ามีมากมาย .... แต่ถ้าไม่ให้ความสำคัญ ไม่ดูแลอย่างจริงจัง<br />ก็อาจทำให้คุณค่าของสิ่งนั้นๆ เสื่อมลงได้<br /><br />ปริมาณ สำคัญกว่า คุณภาพ จริงหรือ ? ..................................</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-6319128530506126623?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com259tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-10451042601893814952008-07-31T22:10:00.007+07:002008-07-31T23:48:53.371+07:00<div><span style="font-size:85%;">หากดวงดาว</span><br /><span style="font-size:85%;">มีค่าพอสำหรับความทรงจำ</span><br /><span style="font-size:85%;">ไยดวงดาวจึงหายวับลับฟ้า</span><br /><span style="font-size:85%;">ทุกคราที่แสงอาทิตย์พ้นขอบทะเล</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">หากผืนทราย</span><br /><span style="font-size:85%;">มีค่าพอสำหรับความทรงจำ</span><br /><span style="font-size:85%;">ไยทะเลจึงโหมชะรอยทราย</span><br /><span style="font-size:85%;">ในทุกเกลียวคลื่นจนรอยจางไป</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">หากเวลามีค่าพอ</span><br /><span style="font-size:85%;">สำหรับบางสิ่ง.... </span><br /><span style="font-size:85%;">ไยคนเราถึงเมินเฉย.....</span><br /><span style="font-size:85%;">เพื่อบางอย่างที่ยังมองไม่เห็น ...</span><br /></div><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><br /><div>---------------------------------------<br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">Book : </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">- เมดอิน เยอรมนี (สีมน) </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">- สูงต่ำล้วนผ่านตา (ปราย พันแสง)</span></strong><br /></div><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><p align="left"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229220818222481682" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_rtJTPNPDgUs/SJHsoOo6gRI/AAAAAAAAAvo/i7dv01PSxh4/s200/0055-Highway-Blues.png" border="0" /></p><div><br /><strong><span style="font-size:85%;">คุณปรายคะ แม้ว่าเราจะไม่รู้จักกัน</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">อยากบอกว่าหนังสือของคุณเป็นยิ่กว่าเพื่อน .... ไม่มีเล่มไหนเลย</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ที่ใช้เวลาเกินสองกหชั่วโมงในการอ่าน ..... </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">และสองชั่วโมงนั้น เป็นห้วงเวลาแห่งความเพลิน</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ที่อ่านแล้วไม่อยากให้หมดเล่ม....</span></strong><strong><span style="font-size:85%;"> </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ในเสี้ยวเวลาที่อยู่คนเดียว</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">แค่ได้หนังสือของคุณ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">ก็ไม่ต้องการอะไรแล้วค่ะ .... </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">Movie : Tokyo Tower</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><span style="font-size:85%;"><strong>「東京タワー」</strong>より、</span><br /><span style="font-size:85%;">あしたあなたが離れても、愛してる。</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /></div><span style="font-size:85%;"></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229220150503940962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_rtJTPNPDgUs/SJHsBXMaI2I/AAAAAAAAAvg/tUHdPYCyylE/s320/VPBT-12331.jpg" border="0" /><br /><br /><div><br /><span style="font-size:85%;">それは私には分かりません。</span> <span style="font-size:85%;">どうして??</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /></div><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-1045104260189381495?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-45453212292204739742008-07-29T21:19:00.004+07:002008-07-29T22:28:19.424+07:00<span style="font-size:85%;">เหลืออีกสองวัน</span><br /><span style="font-size:85%;">ภาษาเยอรมันก็จะปิดคอร์สแรกแล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนนี้ที่ทำได้คือสั่งอาหารกิน</span><br /><span style="font-size:85%;">(เย้ ไม่อดตายแล้วว)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน</span><br /><span style="font-size:85%;">เหลือเรียนภาษาอีกคอร์สนึง </span><br /><span style="font-size:85%;">แล้วก็ขึ้นเครื่องบินไปเรียนแล้ว....</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ตลอดหกปีที่ผ่านมา</span><br /><span style="font-size:85%;">นับตั้งแต่ หกเดือนใน Wakayama</span><br /><span style="font-size:85%;">และอีกห้าปีที่วนเวียนในแถบ</span><br /><span style="font-size:85%;">เอเชียและแปซิฟิค</span><br /><span style="font-size:85%;"> Tokyo </span><span style="font-size:85%;">Osaka Narita Nagoya </span><br /><span style="font-size:85%;">Fukuoka </span><span style="font-size:85%;">Honolulu Brisbane Sydney</span><br /><span style="font-size:85%;">Guam Bali Manila Singapore</span><br /><span style="font-size:85%;">Hong Kong Hiroshima Beijing....</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">จากนี้ไปอีกเกือบสองปี</span><br /><span style="font-size:85%;">คงได้วนเวียนอยู่ในดินแดนคนหัวทอง....</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ที่ผ่านมาไม่มีปีไหนที่เด็กหัวดำคนนี้</span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่ได้เดินทาง</span><span style="font-size:85%;">ไปต่างบ้านต่างเมือง</span><br /><span style="font-size:85%;">รอบนี้ไปแล้วคงไปนาน</span><br /><span style="font-size:85%;">และอาจได้ไปหลายบ้านและหลายเมือง</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่ได้อยู่ใกล้พ่อแม่น้องและหมาๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">ทำลายสถิตินานสุดแล้วในชีวิต.......</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ดูเหมือนทำเป็นเก่ง</span><br /><span style="font-size:85%;">เอาเข้าจริงก็ใจหาย</span><br /><span style="font-size:85%;">เกิดอาการขาสั่นใจสั่น</span><br /><span style="font-size:85%;">กลัวนู่นกลัวนี่ไปหมด</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">การจากลาความเคยชิน</span><br /><span style="font-size:85%;">สิ่งต่างๆ รอบตัวที่คุ้นหูคุ้นตา </span><br /><span style="font-size:85%;">ภาษาที่คุ้นเคย</span><br /><span style="font-size:85%;">ไปอยู่ที่ๆ ดูทีวีไม่รู้เรื่อง</span><br /><span style="font-size:85%;">อ่านหนังสือไม่ออก</span><span style="font-size:85%;"> </span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนจะไปนี่มันก็หวิวๆ แฮะ....... </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ปีนี้...ขวบปีแห่งเบญจเพส</span><br /><span style="font-size:85%;">สำหรับเรา...</span><br /><span style="font-size:85%;">เหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น</span><br /><span style="font-size:85%;">...... แต่ก็นับได้ว่า</span><br /><span style="font-size:85%;">เป็นปีที่เจอมันหมดทุกๆ เรื่องสำคัญๆ ในชีวิต</span><br /><span style="font-size:85%;">การงาน ความรัก การเรียน ครอบครัว</span><br /><span style="font-size:85%;">ทำเอาจิตและกายแกว่งไปหลายองศา</span><br /><span style="font-size:85%;">ยิ่งกว่าไวกิ้งใน Six Flags อีก -_-'</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">จากที่เคย(คิดว่า)เป็นคน</span><br /><span style="font-size:85%;">มองโลกในแง่ดีมาตลอด</span><br /><span style="font-size:85%;">อยู่ๆ พอเจออะไรมากๆ เข้า</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็กลายไปยืนฝั่งตรงข้าม</span><br /><span style="font-size:85%;">เห็นอะไรก็เป็นเรื่องแย่ไปหมด </span><br /><span style="font-size:85%;">ไม่รู้จะคิดมากอะไรกันนักหนา</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">แต่แท้ที่จริง </span><br /><span style="font-size:85%;">จะไปโทษอะไรกับคุณเบญจเพส</span><br /><span style="font-size:85%;">ที่ไม่มีแม้แต่ตัวตนบนโลกใบนี้</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">สาเหตุเดียวของทุกปัญหาก็คือ </span><br /><span style="font-size:85%;">"ตัวเอง" </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">.........</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อืมม....</span><br /><span style="font-size:85%;">จิตตกมาพอละ หยุดดีกว่า</span><br /><span style="font-size:85%;">เดี๋ยวจะไม่ได้ไปเรียนกันพอดี</span><br /><span style="font-size:85%;">เพราะโดนจับเข้าโรงพยาบาลบ้า (hahaha)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ว่าแล้วก็หาอะไรทำ....</span><br /><span style="font-size:85%;">เตรียมจัดกระเป๋าพกยาไปเบอร์ลินดีกว่า</span><br /><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ยาแก้จิตว่าง</strong></span><br /><span style="font-size:85%;">- Notebook &amp; Game </span><br /><span style="font-size:85%;">- iPod Classic 80 GB </span><br /><span style="font-size:85%;">โกยเพลงลงไอ้ป๊อดไปแก้เหงาเกือบ 40 GB </span><br /><span style="font-size:85%;">- Grey's Anatomy III</span><br /><span style="font-size:85%;">- Desperate Housewife Season IV</span><br /><span style="font-size:85%;">- Lost (เรื่องนี้ยังไม่แน่ใจ ขนไปดูคนเดียวอาจจะเครียดกว่าเก่า)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ยาแก้จิตตก </strong></span><br /><span style="font-size:85%;">- Life is Beautiful</span><br /><span style="font-size:85%;">- Gibli Studio all movies </span><br /><span style="font-size:85%;">- วิชาตัวเบา </span><br /><span style="font-size:85%;">- ตัวกู ของกู</span><br /><span style="font-size:85%;">- Understand our mind </span><br /><span style="font-size:85%;">- Sudoku</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">หลังจากทำการทดลองมาหลายรอบ</span><br /><span style="font-size:85%;">สุดท้าย ก็ได้รู้ว่า </span><br /><span style="font-size:85%;">ยาแก้จิตตกที่ดีที่สุด</span><br /><span style="font-size:85%;">คือ การได้เขียนไดอารี่</span><br /><span style="font-size:85%;">หรือการได้อัพเดทบล็อก [^_^] </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ป.ล ระหว่างนี้ขอเรียนเชิญ...</span><br /><span style="font-size:85%;">ไปหาของกินอร่อยๆ ที่</span><br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.sanddish.blogspot.com/"><strong>The Sand Dish</strong> </a></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-4545321229220473974?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-60403477906601325512008-07-09T20:27:00.009+07:002008-07-22T22:16:25.303+07:00<blockquote><span style="font-size:85%;"></span></blockquote><p><span style="font-size:85%;">Hallo !!!<br /><br />Guten Tag !<br />Wie geht es Ihnen ?<br /><br />Meine Name ist Susanne.<br />Ich bin funfundzwanzig Jahre alt.<br />Ich bin ledig. Ich habe keine Kinder.<br />Ich komme aus Thailand, aus Bangkok.<br />Ich bin<br />Und ich sprache Thailandisch, Englisch, </span><span style="font-size:85%;">franzosich und ein bisschen Deutsch.<br />Im moment, meine familie lebt in Bangkok, Thailand.<br /><br />Tschus<br /><br /><br />ผ่านไปห้าวันกับการร่ำเรียนภาษาเยอรมัน<br />ก็ได้มาเท่าที่เห็น ฉันคือใคร มาจากไหน ฯลฯ<br />เขียนประโยคติดกันเป็นเด็กอนุบาลเลย<br />แล้วก็ได้ชื่อใหม่จากอาจารย์ว่า Susanne .....<br /><br />สนุกสนานครื้นเครงทุกชั่วโมง เพราะได้อาจารย์ชาวเยอรมัน<br />ที่อารมณ์ดี พูดภาษาไทยได้หลากหลาย<br /><br />เพื่อนๆ ในคลาสก็มีมากมาย ข้างซ้ายขวา<br />ก็เป็นน้องๆ ม.ปลาย คนนึงเป็นเด็กเกาหลี<br />ที่พูดอังกฤษชัดกว่าคนอเมริกัน<br />อีกฝั่งก็เป็นเด็ก(ที่กำลังจะไป) AFS<br />เลยโชคดีได้ฝึกสปีกกิ้งภาษาอังกฤษก่อน<br />ไปเรียนด้วยเลย<br /><br />แล้วโลกก็กล๊มกลม มาเจอพี่ปุ้มรุ่นพี่ที่เซนต์ฟรัง<br />ซึ่งต่อมากลายมาเป็นเด็กถาปัดจุฬาฯ รุ่นเดียวกับเรา<br />(แต่คนละคณะ)<br /><br />ที่เหลือในคลาสก็มีทั้งคนที่กำลังจะไปทำงานที่โน่น<br />คนที่กำลังจะไปต่อโท และคนที่กำลังจะแต่งงาน<br />บรรยากาศที่หลากหลายมากมาย ก็ช่วยทำให้ฮึกเหิม<br />มีพลังเรียนซะงั้น<br /><br />ตอนมาสมัครเรียนทีเกอเธ่ครั้งแรก นึกว่ามาผิดที่<br />หน้าตาอาคารเรียนเหมือนอยู่ในสปา<br />อาคารทรงยุโรปโบราณๆ โปร่งๆ ต้นไม่้ครึ้มๆ<br />ก็ชอบมากกว่าตึกเรียนใน Alliance Francaise ซะแล้ว<br /><br />หนังสือเรียนสีสันสดใส สื่อการสอน ก็เยอะแยะน่าใช้<br />อืมมม บรรยายไม่หมดแฮะ แล้วก็ละเว้นจากการเรียนภาษามานาน<br />จนลืมไปว่าตอนเริ่มเรียนภาษาใหม่ๆ นั้นมันสนุกขนาดไหน<br />แต่พอเรียนมากๆ เข้าชักยากแฮะ<br /><br />ภาษาเยอรมันสำหรับเรา (ณ ตอนนี้) เป็นภาษาที่ทำให้<br />มึนหัวได้ง่ายกว่าหลายๆ ภาษา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง<br />ถ้าเรียนฝรั่งเศสมาก่อน แบบที่ท่องคำสรรพนาม<br />Je Tu Il Elle Nous Vous Ils Elles<br />แล้วต่องมาเรียงใหม่เป็น<br />ich du er/es/sie wir ihr sie/Sie<br /><br />แค่เจ๊ Sie ตัวเดียว ก็ปาไปสามความหมาย<br />พอจะผัน Verb ก็มึนใหญ่เลย<br />ก็ยังโชคดีที่เพิ่งอยู่ในบทแรกๆ<br />ไวยากรณ์ยังไม่ถาโถมเข้ามาเท่าไหร่นัก<br />แต่ถ้าเป็นเรื่องคำศัพท์<br />เหอะๆ แต่ละคำทำไมมันยาวๆ อย่างนี้ล่ะเนี่ย<br />แล้วก็ที่มีฮามากสุดก็ นามสามเพศเนี่ยแหละ<br />ใช้ผิดใช้ถูกเป็นกิจวัตร<br /><br />ตื่นตีห้าไปเรียนทุกวันได้ไม่นาน ก็คงจะ<br />เหลือเวลาเรียนอีกเดือนกว่าๆ ก็จะต้องบินแล้ว<br />เริ่มจะตื่นเต้นแล้วแฮะ<br />ไปใช้ชีวิตในต่างแดน โดยที่พูดภาษาเจ้าของถิ่น<br />(แทบจะ)ไม่ได้เลยเนี่ย น่าสะพรึงไม่น้อย<br />อย่างตอนที่ไปอยู่ญี่ปุ่นพักกับแฟมิลี่<br />ตอนนั้นก็ร่ำเรียนมาตั้งสามปีกว่าแล้ว<br />ก่อนไปก็ไม่ได้หวาดหวั่นอะไร<br />แม้กระนั้น พอไปถึงที่ ที่ไหนได้ ภาษาถิ่นคันไซ<br />ปลิวว่อน เอ๋อ ไปนาน<br /><br />ไว้จะเอารูปถ่ายที่เกอเธ่มาแปะให้ดูแล้วกันเนาะ<br />วันนี้ขอเม้าท์แต่เพียงเท่านี้<br /><br />Gute Nacht [^_^]<br /><br /><br />ป.ล ขอบคุณแป้งจี่สำหรับคำแนะนำที่ให้<br />อ่านประวัติศาสตร์ การเมือง เศรษฐกิจบ้านเราไปเยอะๆ<br />เพราะคนที่โน่น ถามคนไทยแต่เรื่องพวกนี้<br /><br />อืมมมม ...... เริ่มจะมึนแล้วแฮะ<br /><br /><br /><br /><strong>Book</strong> :<br /></p></span><ul><li><span style="font-size:85%;">30 วัน ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา เปิดโลกหนังสือในอังกฤษ </span></li><li><span style="font-size:85%;">EUROPE : DK Eyewitness Travel Guides (thanks a lot Phil) </span></li><li><div align="left"><span style="font-size:85%;">วันแรกของวันที่เหลือ (วินทร์ เลียววาริณ) อ่านอีกครั้งในรอบสิบปี เอ๊ะ เหมือนๆ เนื้อหามันเปลี่ยนไปอัตโนมัติ</span></div></li></ul><strong><blockquote><strong><blockquote><strong><blockquote><strong><blockquote><strong><blockquote><strong><blockquote><strong><blockquote><p align="left"><span style="font-size:85%;"></span></strong></p></blockquote><blockquote><span style="font-size:85%;"></span></blockquote><blockquote><span style="font-size:85%;"></span></blockquote></blockquote></strong></strong></blockquote></blockquote></strong></strong></blockquote></blockquote></strong></strong></blockquote><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><a href="http://www.roong-aroon.ac.th/"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#003300;">School : โรงเรียนรุ่งอรุณ</span> </span></a></p><p><span style="font-size:85%;">ลองคลิกเข้าไปดูนะ </span></p><p><span style="font-size:85%;">พอเห็นปุ๊บ ก็ขอบอกเลยว่าเป็นโรงเรียนในฝัน</span></p><p><span style="font-size:85%;">ที่หามานานแล้ว ถ้าชาตินี้โชคดีได้มีลูก</span></p><p><span style="font-size:85%;">ก็อยากให้ได้เรียนที่นีแหละ (เพราะแม่ชอบ ฮ่าฮ่า) </span></p><p><span style="font-size:85%;">เป็นไงล่ะ หาโรงเรียนให้ลูกตั้งแต่</span></p><p><span style="font-size:85%;">ยังไม่มีสามีเลย หุหุ </span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"><strong>Song </strong>: そばにいるね　（青山Thelma) </span></p><p><span style="font-size:85%;">(Soba ni iru ne) </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-6040347790660132551?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-40122035518440581512008-06-26T09:41:00.007+07:002008-06-26T10:55:39.268+07:00<p><span style="font-size:85%;">ว่ากันด้วยภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ สำหรับโพสท์นี้</span><span style="font-size:85%;">ไม่ได้จะมาสอนภาษา แค่ขอมาเล่าให้ฟัง </span></p><p><span style="font-size:85%;">เริ่มต้นกันที่การออกเสียงภาษาอังกฤษ </span><span style="font-size:85%;">ของคนญี่ปุ่นที่แปลกประหลาด เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร </span><span style="font-size:85%;"><br /><br /><strong>Alphabet* (อะรุฟาเบ็ตโตะ)</strong><br /><strong></strong><br />a- เอ<br />b- บี<br />c- ชี (shI)<br />d- ดี<br />e- อี<br />f- เอ๊ะฟุ (e-fu)<br />g- จี<br />h- เอชิ (e-i-chi)<br />i- ไอ<br />j - เจ<br />k - เค<br />l - เอรุ (e-ru)<br />m - เอมุ (e-mu)<br />n - เอนุ (e-nu)<br />o - โอ<br />p - พี<br />q - คิว<br />r - อารุ (a-ru)<br />s - เอสุ (e-su)<br />t - ที<br />u - ยู<br />v - บี<br />w - ดะบุริว (da-bu-ryU)<br />x - เอ๊กคุสุ (ek-ku-su)<br />y - วาย<br />z - ซี<br /><br /></span><a href="http://hiramatu-hifuka.com/onyak/onyak2/zibo-1.html"><strong><span style="font-size:85%;">Reference : </span></strong></a><a href="http://hiramatu-hifuka.com/onyak/onyak2/zibo-1.html"><span style="font-size:85%;">http://hiramatu-hifuka.com/onyak/onyak2/zibo-1.html</span></a><span style="font-size:85%;"><br />รายละเอียดเพิ่มเติม<br /><br /><br />เคยงงๆ ไหมคะเวลาคนญี่ปุ่นพูดคำเหล่านี้<br /><br />- โฮะเตะรุ (ho-te-ru)<br />- ฟุไรโตะ (fu-raI-to)<br />- ซาสุเด (sA-su-de)<br />- โระซังเซริสุ (ro-san-ze-ri-su)<br />- บังโคะขุ (ban-ko-ku)<br />- เบรุไซยุ (be-ru-sai-yu)<br />- มะคุโดะ นารุโดะ (ma-ku-do-na-ru-do)<br />- โรล่า โคสตา (rO-ra-ko-su-tA)<br />- อะนิเมะ (a-ni-me)<br />- เพนจิรุ (pen-ji-ru)<br /><br />จริงๆ คำเหล่านี้ก็มาจากคำว่า Hotel / Flight / Thursday / Los Angeles / Bangkok / Versailles / McDonalds / Roller Coaster / Animation / Pencil<br /><br />แม้ว่าระบบตัวอักษรญี่ปุ่นจะมีถึงสามแบบ ได้แก่<br /><strong>Hiragana</strong> ฮิระงะนะ<br /><strong>Katakana</strong> คะตะคะนะ<br />(เอาไว้เขียนคำทับศัพท์ที่ยืมจากต่างประเทศทุกภาษา)<br /><strong>Kanji </strong>คันจิ<br /><br />แต่ถ้าเป็นเสียงอ่านแล้ว<br />ภาษาญี่ปุ่นก็ยังมีสระแค่ 5 เสียง<br />(สระผสมอีก 6 เสียง)<br /><br />เมื่อเทียบกับภาษาไทยที่มี<br />เสียงสระตั้ง 32 เสียง<br />ภาษาญี่ปุ่นที่มีเสียงสระแค่ 11 เสียง </span></p><p><span style="font-size:85%;">(และอีกไม่กี่เสียงที่เกิดจากการควบ</span></p><p><span style="font-size:85%;">เสียงสระบางตัวเข้าด้วยกัน)<br />คนญี่ปุ่นพอเกิดมาพูดภาษาญี่ปุ่นได้ปุ๊บ<br />ต้องเจอกับกำแพงยักษ์เวลาเรียนหรือพูดภาษาต่างประเทศ<br /><br />ก็เลยไม่แปลกที่คนไทยมักจะปวดหัว<br />เวลาพูดกับคนญี่ปุ่นเป็นภาษาอังกฤษ<br />(ไม่นับคนญี่ปุ่นเรียนจบเมืองนอก หรือเรียนอินเตอร์มานะ)<br />ก็ขอโปรดจงเห็นใจคนชาตินี้มากๆ<br />เวลาที่คุณคุยกับพวกเขาไม่ว่าจะเป็น<br />ภาษาต่างชาติภาษาไหนก็ตาม<br /><br />ถ้าดูดีๆ แล้วภาษาญี่ปุ่น<br />มีคำยืมจากต่างประเทศมากมาย<br />นอกจากอังกฤษแล้ว ที่เยอะเป็นพิเศษก็คือ<br /><br />ภาษาจีน ดูได้จากตัวอักษรจีนที่ญี่ปุ่นยืมมาใช้<br />เฉพาะรูปร่างหน้าตาและความหมายของตัวอักษร<br />โดยเรียกชื่อว่า ตัวอักษรคันจิ (Kanji Character)<br />แต่การออกเสียงตัวอักษรเหล่านี้ก็แตกต่างกันไป<br />มีคล้ายๆ คลึงกันหลายๆ คน และก็ไม่ได้ออกเสียงเหมือนกันเด๊ะๆ<br />เวลาคนญี่ปุ่นไปเที่ยวเมืองจีน ก็จะค่อนข้างสะดวก<br />เพราะอ่านป้ายออก เดาความหมายได้ เห็นหนังสือพิมพ์<br />พาดหัวข่าวก็พอจะเดาเนื้อหาได้<br /><br />คนจีนที่ไปญี่ปุ่นก็เช่นกัน ทุกวันนี้<br />ตามโรงเรียนสอนภาษา พบว่าคนจีน<br />มักจะเรียนภาษาญี่ปุ่นได้รวดเร็วกว่า<br />ชาวต่างประเทศคนอื่นๆ<br />ในประเทศญี่ปุ่นจึงมีคนจีนมากมายที่ไปร่ำเรียนภาษา<br />และเรียนต่อในมหาวิทยาลัย<br /><br />แต่จะว่าไปแล้ว<br />คนญี่ปุ่นสบายกว่าคนชาติอื่นหลายเท่า<br />ตรงที่ไม่ว่า จะไปที่ไหน ก็มีภาษาญี่ปุ่น<br />จัดเตรียมคอยอำนวยความสะดวกไว้เสมอ<br />เช่นที่ เกาะฮาวาย ที่เรียกเป็นชื่อเล่นกันว่า<br />อาณานิคมของประเทศญี่ปุ่น ทุกที่ ทุกร้าน<br />มีแผ่นพับ แล้วก็ป้ายเป็นภาษาญี่ปุ่น<br />ควบคู่กับภาษาอังกฤษเสมอๆ<br /><br />และหากคนชาตินี้ต้องการอ่านหนังสือ<br />วิชาการยากๆ นวนิยาย เรื่องสั้น<br />จากต่างประเทศ<br />ขอบอกเลยว่า มีเยอะจริงๆ<br />ตั้งแต่สมัยเมจิ แล้วที่ญี่ปุ่นติดต่อกับหลายๆ ชาติ<br />ช่วงนั้นแปลหนังสือ / รับเอาเทคโนโลยีมาจาก<br />เยอรมัน เนเธอร์แลนด์ ฯลฯ มากมาย<br />หนังสือต่างชาติดีๆ มักหนีไม่พ้น<br />การโดนแปลออกมาเป็นหนังสือดีๆ ให้คนชาตินี้ได้ศึกษากัน<br /><br />แค่เปรียบเทียบ<br />จำนวนหนังสือพจนานุกรมดีๆ ของประเทศนี้<br /><br />ก็พอจะรู้แล้ว<br /><br /><br />--------------------------------------<br />หากอยากอ่านเพิ่มเติม<br />สามารถดูได้ที่<br /><br />- ภาษาญี่ปุ่น </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Japanese_language"><strong><span style="font-size:85%;">(Japanese Language) </span></strong></a><br /><span style="font-size:85%;">- ระบบเสียงในภาษาญี่ปุ่น </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Japanese_language"><strong><span style="font-size:85%;">(Japanese Phonology)</span></strong></a><span style="font-size:85%;"><br />- คำที่ญี่ปุ่นยืมมากจากภาษาต่างประเทศ </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gairaigo"><strong><span style="font-size:85%;">Gairaigo </span></strong></a><span style="font-size:85%;">จาก Wikipedia<br /><br /></p></span><p><span style="font-size:85%;"></span> </p><p><span style="font-size:85%;"><strong>หมายเหตุ</strong><br />1. ส่วนที่เป็นคำอ่านภาษาไทย<br />ถอดจากที่เราได้ยินเอง ส่วนในวงเล็บ<br />ถอดเสียงตามแบบระบบเสียงญี่ปุ่น<br />ยกเว้นสระไหนใช้เสียงยาวจะใช้ตัว capital)<br /></span><span style="font-size:85%;"> </span></p><p><span style="font-size:85%;">2. หากพบความผิดพลาดจากบทความนี้ ได้โปรดชี้แนะด้วยนะคะ</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-4012203551844058151?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-23617126022563667492008-06-24T21:44:00.006+07:002008-06-26T15:47:06.690+07:00<div></div><div><span style="font-size:85%;">"วีซ่า จะใช้เวลาดำเนินการโดยทั่วไป</span></div><div><span style="font-size:85%;">ประมาณ หกถึงแปดสัปดาห์ </span></div><div><span style="font-size:85%;">จะเร็วจะช้ากว่านั้นขึ้นอยู่กับ</span></div><div><span style="font-size:85%;">กองตรวจคนเข้าเมืองที่เยอรมัน </span></div><div><span style="font-size:85%;">ถ้ามีอะไรคืบหน้าจะแจ้งให้ทราบ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ตามที่อยู่และเบอร์โทร.ที่ให้ไว้ </span></div><div><span style="font-size:85%;">โปรดชำระเงิน 3,090 บาทที่ช่อง </span></div><div><span style="font-size:85%;">..... คนต่อไปเชิญครับ" </span><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;">นั่งฟังประโยคข้างบน เกือบสิบรอบ </span></div><div><span style="font-size:85%;">ระหว่าง</span><span style="font-size:85%;">นั่งรอรับคิว เพื่อรับวีซ่าที่ขอเอาไว้ </span></div><div><span style="font-size:85%;">กว่าจะถึงคิวตัวเอง ก็นั่งฟังจนท่องได้ขึ้นใจ </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;">ขนาดฟังแค่นี้ยังเบื่อ (แอบคิดแทน) </span></div><div><span style="font-size:85%;">แล้วคนที่่ต้องพูดประโยคเดิมๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">วันละหลายๆ ครั้งจะเบื่อแค่ไหนหนอ</span></div><div><span style="font-size:85%;"> ............</span><span style="font-size:85%;">งานก็คืองานเนาะ.........</span></div><div><br /> </div><div> </div><div><br /> </div><p><span style="font-size:85%;">ในที่สุดก็ได้คุณวีซ่ามาครอบครองมานอนแผ่ราบอยู่ในหนังสือเดินทาง </span></p><p><span style="font-size:85%;">ต่อไปก็ถึงตาคุณตั๋วเครื่องบินแล้วสิ.... </span></p><div>****************************</div><p><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong> </p><p><strong><span style="font-size:85%;">เรื่องปัญญาอ่อน </span></strong></p><p><span style="font-size:85%;">หนู : "พ่อคะ ทำไมพริกขี้หนูในสวนบ้านเราถึงมีแต่สีเขียว</span></p><p><span style="font-size:85%;">ไม่มีสีแดงเลย ทำไมไม่เอาพันธุ์สีแดงมาปลูกบ้างล่ะคะ ?"</span></p><p><span style="font-size:85%;">พ่อ : .... -_-' (ทำไมลูกเราเป็นอย่างงี้เนี่ย 555 ) </span></p><p><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span> </p><p><span style="font-size:85%;"><strong>Book</strong> :</span></p><div><span style="font-size:85%;">- ตัวกู-ของกู (ฉบับคู่มือลดอัตตา) ... ช่วงนี้รู้สึกอัตตามีเยอะยังไงไม่รู้แฮะ -_-'</span></div><div><br /><br /></div><div><span style="font-size:85%;">- โลกจิต (แทนไท ประเสริฐกุล) ... สนุกดี เหมาะกับการเป็นหนังสืออ่านก่อนนอน ได้หัวเราะแบบเต็มที่ก่อนนอนนี่ก็ทำให้สดชื่นดีนะ </span></div><div><a href="http://www.wit-view.com/lokjit/content/"><strong>เวปไซต์ประกอบหนังสือ โลกจิต</strong> </a><br /><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SGNWzl0IEuI/AAAAAAAAAs4/G4U_0v9VMMs/s1600-h/book-LokJid-Front_Cover.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216108237749228258" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SGNWzl0IEuI/AAAAAAAAAs4/G4U_0v9VMMs/s320/book-LokJid-Front_Cover.jpg" border="0" /></a><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Online</strong> :</span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;">- ช่วงนี้กำลังเห่อ Google calendar / document เป็นโปรแกรมที่มีประโยชน์จริงๆ ใช้ง่ายด้วย</span></div><div></div><div><br /><br /></div><div><strong><span style="font-size:85%;">Worldcup :</span></strong></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;">- เพราะทายบอลถูกมาทุกคู่ตั้งแต่อิตาลี-ฝรั่งเศส รอบนี้คุณสังหรณ์มากระซิบบอกเราไว้ว่า ตุรกีน่าจะชนะ ก็เลย.... กับญาติสนิทมิตรสหายไว้ .... </span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;">แถม ตั้งใจฝืนความง่วง ตื่นมาดูบอลคู่ เยอรมัน - ตุรกี (เป็นแมทช์แรกตั้งแต่เขาเริ่มเตะมา) ตื่นมาพร้อมความชอกช้ำเจ็บใจ ภาพหายๆ ดับๆ เนื่องจากเหตุขัดข้องทางเทคนิค ... พอมาอีกที อ่าว .. 2-2 ซะแล้ว แล้วก็ดับ.... พอมาอีกที ก็เห็นตอนจบเกมส์แล้ว เยอรมันชนะไป 3-2 อ่าว....</span></div><div><br /><br /></div><div><span style="font-size:85%;">อุตส่าห์ ... (gan-bu-ru) ฝั่งตุรกีเอาไว้ เศร้าเลย</span> </div><div><br /><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SGNVwPPyepI/AAAAAAAAAsw/F87Ij4wkAJE/s1600-h/_44726526_euroball_512x288.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216107080640002706" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SGNVwPPyepI/AAAAAAAAAsw/F87Ij4wkAJE/s320/_44726526_euroball_512x288.jpg" border="0" /></a> (picture fromBBC.com)</div><div><br /></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2361712602256366749?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-70713490235198995482008-06-18T14:47:00.008+07:002008-06-19T10:10:36.423+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjPzSHZS8I/AAAAAAAAAsg/SS80m1KYh4k/s1600-h/PRODUCT20122007152019.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213145048624483266" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjPzSHZS8I/AAAAAAAAAsg/SS80m1KYh4k/s400/PRODUCT20122007152019.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;">บ่มเพาะ เก็บตังค์</span><br /><span style="font-size:85%;">รอชอปปิ้งมาเนิ่นนาน </span><br /><span style="font-size:85%;">กว่าจะได้โน้ตบุ๊คมาใช้กับเขาบ้าง</span><br /><span style="font-size:85%;">ถามคนโน้น ถามคนนี้ </span><br /><span style="font-size:85%;">จนสุดท้าย เลือกนานมาก จนตกลงปลงใจเลือก </span><br /><span style="font-size:85%;">Fujitsu </span><br /><span style="font-size:85%;">เพราะหลายๆ เหตุผล </span><br /><span style="font-size:85%;">ทั้งสัญชาติ หน้าตาและจิตใจ (5555) </span><br /><span style="font-size:85%;">ดูท่าทางจะคบกับเราได้ยืดยาว</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">รอมาหลายเดือนเพื่อซื้อในงานคอมมาร์ทโดยเฉพาะ</span><br /><span style="font-size:85%;">... ได้รุ่น Lifebook S7211 </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">พอเอามาเชยชื่นชมได้ไม่นาน</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ก็พบว่า</span><br /><span style="font-size:85%;">หน้าจอเครื่องก็ติดๆ ดับๆ </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">..............</span><br /><span style="font-size:85%;">#$*%)#@#@#@(*</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">อึ้ง...</span><br /><span style="font-size:85%;">ลูกฉันป่วยซะแล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;">ยังไม่ทันจะตั้งชื่อให้เลย</span><br /><span style="font-size:85%;">เฮ้อ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">....</span><br /><span style="font-size:85%;">วันรุ่งขึ้นก็บุกเดี่ยวไปศูนย์สิริกิติ์</span><br /><span style="font-size:85%;">จะเอาเครื่องไปเปลี่ยน</span><br /><span style="font-size:85%;">เป็นเครื่องใหม่</span><br /><span style="font-size:85%;">หมดไปอีก 4 ชั่วโมง</span><br /><span style="font-size:85%;">ที่ต้องนั่งรอเครื่อง + ลงโปรแกรม</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ไปรอบนี้เลยได้ถอย</span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>iPod Classic</strong> กลับมาบ้านอีก</span><br /><span style="font-size:85%;">เอาเข้าไป -_-' จนกรอบของแท้</span><br /><span style="font-size:85%;">----</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">กลับมาบ้าน</span><br /><span style="font-size:85%;">เย็นวันนั้น</span><br /><span style="font-size:85%;">คิดว่าจะน่าจะโอเคแล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็กลับมาเป็นอีก ปัญหาเดิมเลย</span><br /><span style="font-size:85%;">เริ่มจะเหนื่อย และเซ็ง</span><br /><span style="font-size:85%;">แทนที่จะได้เห่อของใหม่</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ลองใช้วิธีหายใจเข้า-ออก </span><br /><span style="font-size:85%;">ยุบหนอ พองหนอไม่ไหวแล้ว</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">วันจันทร์ยกเครื่องไปที่ร้าน</span><br /><span style="font-size:85%;">เตรียมจะขอคืนเงิน</span><br /><span style="font-size:85%;">เพราะรับไม่ได้แล้วค่ะ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">.....</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ที่ร้านก็ลองดูเครื่องให้ละเอียดอีกที</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็พบต้นตอของปัญหา</span><br /><span style="font-size:85%;">ปรากฎว่าเป็นเพราะเจ้า RAM</span><br /><span style="font-size:85%;">ของแถมที่ใส่เพิ่มมาให้</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนเปลี่ยนเครื่องไปรอบแรก</span><br /><span style="font-size:85%;">ที่ร้านเอา RAM เดิมมาใส่เครื่องใหม่</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็เลยเจอปัญหาเดิม</span><br /><span style="font-size:85%;">ฮึ่ม.... เกือบจะวีนแตกในร้านซะแล้ว</span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">รอบนี้เลยได้แรมเพิ่มเป็น 3 GB</span><br /><span style="font-size:85%;">เร็วจี๋<br /></span><span style="font-size:85%;">ระหว่างรอลงโปรแกรมให้ใหม่</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็เดินเล่น เดินไปเดินมา </span><br /><span style="font-size:85%;">4 ชั่วโมงในพันทิพ</span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">สรุป ค่าเวลาที่ใช้ซื้อเจ้าตัวนี้</span><br /><span style="font-size:85%;">หมดไปเกือบ 15 ชั่วโมงจากสามวัน</span><br /><span style="font-size:85%;">(รวมเวลาเดินทางด้วย)</span><br /><span style="font-size:85%;">นานใช้ได้เลย</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ป.ล หากใครคิดจะซื้อคอมในงานแบบนี้</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็ขอแนะนำว่า ซื้อในงาน </span><br /><span style="font-size:85%;">แล้วก็นัดรับเครื่องหลังงาน </span><br /><span style="font-size:85%;">น่าจะเวิร์คที่สุด </span><br /><span style="font-size:85%;">เพราะจะได้มีเวลาคุยกับคนขาย</span><br /><span style="font-size:85%;">ถามโน่นถามนี่ ถามทุกรายละเอียด</span><br /><span style="font-size:85%;">เงื่อนไข การรับประกัน คุณภาพ</span><br /><span style="font-size:85%;">ของสินค้า ......</span><br /><span style="font-size:85%;">ตรวจสอบคุณภาพละเอียดๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">ได้ลงโปรแกรมเยอะๆ </span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">********************</span><br /><strong>Entertainment !</strong><br /><br /><span style="font-size:85%;">Series : </span><a href="http://wiki.d-addicts.com/Nodame_Cantabile"><span style="font-size:85%;">Nodame Cantabile in Europe !! </span></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjNGLwA72I/AAAAAAAAAsY/WFJmYZAadDU/s1600-h/Nodame_Cantabile_Special.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213142074798436194" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjNGLwA72I/AAAAAAAAAsY/WFJmYZAadDU/s320/Nodame_Cantabile_Special.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjNFqREV2I/AAAAAAAAAsQ/-Ec-6hMYVyc/s1600-h/Nodamechart_sp.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213142065810265954" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjNFqREV2I/AAAAAAAAAsQ/-Ec-6hMYVyc/s320/Nodamechart_sp.jpg" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">โชคดีมากมายที่ได้ไปพันทิบ เลยได้โนะดาเมะ ภาคพิเศษ</span><br /><span style="font-size:85%;">แล้วก็ Tokyo Tower </span><br /><span style="font-size:85%;">จริงๆ เกือบซื้อ Desperate Housewife Season 4 </span><br /><span style="font-size:85%;">มาแล้ว น่าเสียดายที่ภาษาไทยไม่สมประกอบ เลยอดเสียตังค์เลย </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><p> </p><p> </p><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Book </strong>: </span><a href="http://prypansangbooks.blogspot.com/2008/01/sainte-rita.html"><strong><span style="font-size:85%;color:#663333;">เซนต์รีตา ผู้หญิงสีฟ้าครึ้มฝน</span></strong></a><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjFVrnL0GI/AAAAAAAAAsA/BpkSny6NLNQ/s1600-h/0001-Coverrita.png"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213133544956350562" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjFVrnL0GI/AAAAAAAAAsA/BpkSny6NLNQ/s320/0001-Coverrita.png" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">เรื่องที่เป็นผู้หญิงสีฟ้าฯ ...</span><br /><span style="font-size:85%;">อ่านๆ ไปแล้วเริ่มจิตตก ว่าสักวัน</span><br /><span style="font-size:85%;">เราอาจได้เป็นเหมือนผู้หญิงคนนี้แน่ๆ :(<br /></span><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Book : ภูเขาวิหารและโดมแห่งศิลา</strong> (ชัชรินทร์ ไชยวัฒน์)</span><br /><span style="font-size:85%;">สามศาสนา ยิว-คริสต์-อิสลาม..... จากที่มาเดียวกัน</span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Article : 1. </strong></span><span style="font-size:85%;"><strong>ทัศนะที่เป็นอันตราย (</strong>คำ ผกา) </span><br /><span style="font-size:85%;">มติชน สุดฯ ฉบับศุกร์ที่แล้ว..</span><br /><span style="font-size:85%;">เรื่องบทความเกี่ยวกับจักรภพ....</span><br /><span style="font-size:85%;">เห็นด้วย(อีกแล้ว) กับบทความนี้</span><br /><span style="font-size:85%;">ส่วนใหญ่เวลาได้ยินคนโน้นคนนี้</span><br /><span style="font-size:85%;">ด่าสาปแช่งผู้ชายคนนี้เรื่องที่คุณก็รู้ว่าอะไร</span><br /><span style="font-size:85%;">(ฟังจนเอือม....และเอียน)</span><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">ไม่ได้จะมาประกาศจุดยืนว่าอยู่บนฝั่งไหน</span></div><div><span style="font-size:85%;">แค่รู้สึกว่า ทำไมประเทศไทย เปราะบาง</span></div><div><span style="font-size:85%;">กับความเห็น + ทัศนคติที่แตกต่าง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ได้ง่ายขนาดนี้ ....<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">แต่พอถามคนที่เกลียดผู้ชายคนนี้กลับว่า </span></div><div><span style="font-size:85%;">ได้อ่านหรือฟังที่เขาพูดทั้งหมดหรือยัง</span></div><div><span style="font-size:85%;">คำตอบคือ "ยัง"<br /></span></div><div><span style="font-size:85%;">ทุกคนก็ตอบว่ายัง ที่อ่านมาก็แค่ที่ตัดมาเน้นบางส่วน </span></div><div><span style="font-size:85%;">เฮ้อ....</span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">เดี๋ยวนี้เริ่มไม่อยากอ่านหน้าปกหนังสือพิมพ์รายวัน </span></div><div><span style="font-size:85%;">แล้วก็คอลัมน์การเมืองแล้วอะ </span></div><div><span style="font-size:85%;">รู้สึกเสียดายเวลา(อันมีค่า) มากๆ กับการอ่าน....</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><br /><div><a href="http://www.sameskybooks.org/"><span style="font-size:85%;"><strong>2.ฟ้าเดียวกัน</strong> </span></a><span style="font-size:85%;">(เล่มนี้ออกมานานแล้วแหละ)</span></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjLNStr2zI/AAAAAAAAAsI/f9nNKend6sk/s1600-h/FahDiewKan-2007-Issue4.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213139997903543090" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SFjLNStr2zI/AAAAAAAAAsI/f9nNKend6sk/s320/FahDiewKan-2007-Issue4.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่กว่าจะได้มีสมาธิเพียงพอกับการอ่านแต่ละตอน ก็ผ่านไปหลายปี) </span></div><div><span style="font-size:85%;">บางตอนของหนังสือเล่มนี้รวมไปถึงเรื่องกองเสือป่า </span></div><div><span style="font-size:85%;">ทำเอาเราช็อคนิดๆ + ใจแหลกสลาย </span></div><div><span style="font-size:85%;">โดยเฉพาะเรื่องคุณเปรมของแม่พลอย -_-' </span></div><div><span style="font-size:85%;">เฮ้อ.....</span></div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-7071349023519899548?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-15809404213245765872008-06-10T15:49:00.003+07:002008-06-10T16:06:28.226+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SE5BNJOBYgI/AAAAAAAAAr4/khF3ODmsPKA/s1600-h/G+002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210173512983077378" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SE5BNJOBYgI/AAAAAAAAAr4/khF3ODmsPKA/s320/G+002.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div></div><div><span style="font-size:85%;">โดนลากไปลดวัยที่ Jet ย่านเอกมัย ....</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่ได้เที่ยวกลางคืนมานานเกือบสองปีแล้ว</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ครั้งนี้</span></div><div><span style="font-size:85%;">เป็นครั้งแรกที่ไปแดนซ์แล้วในผับไม่มีกลิ่นบุหรี่</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่มีควันพิษให้ปวดลูกกะตาและจมูก</span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่ ก็เป็นครั้งแรกอีกเหมือนกัน ที่อยากรีบกลับบ้าน</span></div><div><span style="font-size:85%;">(ด้วยตัวเราเอง) อยากนอน..... </span></div><div><span style="font-size:85%;">จะว่าไปคงเป็นเพราะเพื่อนๆ มั้ง</span></div><div><span style="font-size:85%;">เพื่อนๆ ที่สนิทๆ ไปกันไม่เยอะ</span></div><div><span style="font-size:85%;">คนไม่รู้จักมีเยอะกว่า</span></div><div><span style="font-size:85%;">เลยรู้สึกเซ็งๆ .........................</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่แน่แฮะ สงสัยเพราะอายุมากเกินไปแล้ว</span></div><div><span style="font-size:85%;">:P</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">**************************</span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Series</strong> : Desperate Housewife Season 3 </span></div><div><span style="font-size:85%;">ค่อยกระชุ่มกระชวยขึ้นมาหน่อย หลังจากที่ได้ทั้งซีรี่ส์มาตั้งแต่</span></div><div><span style="font-size:85%;">เกือบปลายปีที่แล้ว แต่โดนป้า TOEFL แย่งเวลาไปซะหมด....</span></div><div><span style="font-size:85%;">ดูซีรี่ส์เรื่องนี้แล้ว ได้หลายอารมณ์ดีอะ ทั้งซึ้ง ฮา ขำ สยอง ตื่นเต้น ฯลฯ </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Book</strong> : ยามเมื่อลมพัดหวน (วาณิช จรุงกิจอนันต์) </span></div><div><span style="font-size:85%;">อยากเป็นการบูรมั่งจัง อิอิ</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Fit &amp; Ferm</strong> : กลับบ้านก่อน 6 โมงเย็น</span></div><div><span style="font-size:85%;">เลยได้ไปวิ่งละลายเหงื่อ ในหมู่บ้านทุกวัน รู้สึกสดชื่นดีแฮะ :)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span> </div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Money</strong> : ออกจากงานมา...</span></div><div><span style="font-size:85%;">เพิ่งเข้าใจประโยคที่ว่า เงิน=อำนาจ พอมี(ให้ใช้)น้อย </span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็รู้สึกสงบเสงี่ยมเจียมตัว </span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่กล้าไปไหนไกลๆ ไม่กล้าซื้อของตามใจ .....</span> <span style="font-size:85%;">เศร้า -_-'</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-1580940421324576587?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-52201230907201993052008-05-28T12:08:00.009+07:002008-05-30T14:11:04.389+07:00<span style="font-size:85%;">เอาหนังสือ Mimic เลียนแบบทำไม ของแทนไท มานั่งอ่าน</span><br /><span style="font-size:85%;">มีอยู่วันนึง นั่งอ่านออกเสียงดังๆ ในร้านอาหาร</span><br /><span style="font-size:85%;">กับน้องสาววัย 13 แล้วก็ป่าป๊า</span><br /><span style="font-size:85%;">(แฟนพันธุ์แท้ Discovery Channel)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ก็ถึงเรื่องที่แมงมุมปลอมตัวเป็นมด ...</span><br /><span style="font-size:85%;">เนื้อหาในหนังสือที่อ่าน</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็อันนี้เลย อันเดียวกันกับที่ท่านแทนไทเขียนไว้ใน</span><br /><span style="font-size:85%;">โอเพ่นออนไลน์</span><br /><br /><br /><a href="http://www.onopen.com/2006/02/675"><strong><span style="font-size:85%;">http://www.onopen.com/2006/02/675</span></strong></a><span style="font-size:85%;"> </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">เวลาผ่านไปสองสัปดาห์</span><br /><span style="font-size:85%;">ระหว่างกำลัง(ทำเป็น)</span><br /><span style="font-size:85%;">เคร่งเครียดนั่งอ่าน October Next </span><br /><span style="font-size:85%;">รอเวลากลับบ้านอยู่หน้าออฟฟิศ</span><br /><span style="font-size:85%;">ย่านสวนบางกรวย </span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ป่าป๊าก็เดินดุ่มๆ มาพร้อม</span><br /><span style="font-size:85%;">(ตอนนั้นเราคิดว่ามันหน้าตาเหมือน)มดตัวหนึ่ง</span><br /><span style="font-size:85%;">เราก็งงๆ "ป๊า มีไรหรอคะ "</span><br /><span style="font-size:85%;">ป๊าบอกดูนี่นะ</span><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-C-eL5u8I/AAAAAAAAArY/0FfOXthKDfQ/s1600-h/I+002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206023704030067650" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-C-eL5u8I/AAAAAAAAArY/0FfOXthKDfQ/s400/I+002.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ป๊าทำมือดีดออกเหมือนพระเอกในหนังเรื่อง</span><br /><span style="font-size:85%;">Spider Man </span><br /><span style="font-size:85%;">แทนที่เจ้ามดตัวนั้นจะหล่นผลอยตกพื้น</span><br /><span style="font-size:85%;">มันกลับชักใย ห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">โอ้ว ..............................เลยวิ่งแจ้น</span><br /><span style="font-size:85%;">รีบไปหยิบกล้องถ่ายรูปมาเก็บภาพความมหัศจรรย์นี้</span><br /><br /><br /><br /><br /><p></p><br /><br /><p><br /></p><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">จากวันที่ดูซึมๆ ของเรา</span><br /><span style="font-size:85%;">เหมือนได้เจอสิ่งมหัศจรรย์แถวบ้าน</span><br /><span style="font-size:85%;">นี่มันแมงมุม หาใช่มดนี่นา</span><br /><span style="font-size:85%;">ป่าป๊าเก่งมากๆ หาเจอได้ไงเนี่ยย</span><br /><span style="font-size:85%;">ป๊าบอกว่า ก็วันนั้นได้ยินเราเล่าเรื่อง</span><br /><span style="font-size:85%;">แมงมุมก๊อปปี้มด ก็นึกขึ้นได้ว่า </span><br /><span style="font-size:85%;">เห็นเจ้ามดที่หน้าตาแปลกๆ</span><br /><span style="font-size:85%;">มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ ที่วิ่งเล่นอยู่ในสวนแล้ว </span><br /><span style="font-size:85%;">แต่ก็นึกว่ามันคือมดพิการ</span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">วันนี้ป๊าบังเอิญเจอก็เลยลองหยิบมาดู </span><br /><span style="font-size:85%;">ชักใยได้จริงๆ ด้วย</span><br /><span style="font-size:85%;">มด(ปลอม)ตัวนี้มี 8 ขา !!!!!!!!</span><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-C9OL5u6I/AAAAAAAAArI/mqrhhb1FiPM/s1600-h/I+013.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206023682555231138" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-C9OL5u6I/AAAAAAAAArI/mqrhhb1FiPM/s400/I+013.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-LSeL5u9I/AAAAAAAAArg/JLd2v87o63I/s1600-h/I+012.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206032843720473554" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-LSeL5u9I/AAAAAAAAArg/JLd2v87o63I/s400/I+012.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br />โถ ก็นึกว่ามดตะนอยธรรมดาๆ<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-C-OL5u7I/AAAAAAAAArQ/UQbXj6pKqT8/s1600-h/I+016.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206023699735100338" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-C-OL5u7I/AAAAAAAAArQ/UQbXj6pKqT8/s400/I+016.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">จากนั้นไม่นาน น้องสาวที่เพิ่งกลับจากโรงเรียน<br />ก็วิ่งตามมาดูเป็นความตื่นเต้นประจำวันแบบบ๊องส์ๆ<br /><br />ขอบคุณมาก คุณแทนไท<br /><br /></span><br />***************<br /><span style="font-size:85%;"><strong>TV Show</strong> : <a href="http://www.fox.com/DANCE/"><span style="color:#660000;">So you think you can dance</span></a></span><a href="http://www.fox.com/DANCE/"><span style="color:#660000;"><br /></span></a><span style="font-size:85%;">ช่วงนี้ติดรายการนี้ใน UBC ซะงอมแงม ...</span><br /><span style="font-size:85%;">ดูแล้วน้ำลายไหลเลย เต้นกันมันส์มากๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">น่าเสียดายที่ไม่ได้เรียน</span><br /><span style="font-size:85%;">Rhythmic &amp; Soc Dance -_-'</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Webboard</strong> : <a href="http://www.pantip.com/cafe/wahkor/topic/X6648236/X6648236.html"><span style="color:#663300;">การคิดค้นคอร์ดกีต้าร์กำเนิดมาได้อย่างไร</span></a></span><span style="color:#663300;"><br /></span><span style="font-size:85%;">หลุดเข้าไปห้องนี้แบบไม่ได้ตั้งใจ</span><br /><span style="font-size:85%;">เห็นบรรดาผู้มาตอบแล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;">อู้หู....</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>News</strong> : <a href="http://www.iht.com/articles/2008/01/20/asia/20japan.php"><span style="color:#000066;">Japan's best-selling go cellular </span></a></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Book</strong> : October Next สำนักopen<br />เปิดมุมมองเรื่องการแบ่งฝ่ายทางการเมือง<br />แบบสีเทาๆ ...เบื้องหลังทักษิณ(อีกแบบ)ผ่านคนใกล้ตัว ฯลฯ<br /><br /><strong>Movie</strong> :<span style="color:#336666;"> <strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Once_%28film%29">Once </a></strong><br /></span>[^_^] Music &amp; Lyrics เวอร์ชั่นดิบๆ เจ๋งดี<br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-nvOL5u-I/AAAAAAAAAro/HnQ3qMIrZ9Y/s1600-h/406px-Onceposter.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206064123967290338" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SD-nvOL5u-I/AAAAAAAAAro/HnQ3qMIrZ9Y/s320/406px-Onceposter.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Interesting</strong> :<span style="color:#663366;"> </span></span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_best-selling_books#Claims_of_at_least_1_billion_copies"><strong><span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;">List of best-selling books</span> </span></strong></a>@ Wikipedia<br /><span style="font-size:85%;">!! Original Language</span> !!<br /><br /><br /><br /><p><span style="font-size:85%;"><strong>Language</strong> : <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/German_language"><span style="color:#666600;">ภาษาเยอรมัน</span> </a></span></p><br /><br /><p><span style="font-size:85%;">ถึงกับอึ้งและงงงันหลังจากเริ่มท่อง A-Z นับ 1-10 ม.ค-ธ.ค </span><span style="font-size:85%;">และเปิดผ่านๆ ดูไวยากรณ์เบื้องต้นและอะไรอีกไม่มาก ภาษานี้เราว่ายากสุดตั้งแต่เคยเรียนทุกๆ ภาษามาเลยก็ว่าได้ แค่คำนำหน้า + เพศของนามก็ชนะขาดลอยภาษาฝรั่งเศส จำนวนตัวสะกดในแต่ละคำก็ยาวเป็นขบวนรถไฟ -_-' ซวยแล้วเรา เหลืออีกแค่สามเดือนก็ไปแล้ว จะรอดมั้ยเนี่ย (hahaha) </span></p><br /><br /><p><span style="font-size:85%;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5220123090720199305?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-17199770306872971502008-05-27T16:45:00.005+07:002008-05-27T17:11:09.018+07:00<span style="font-size:85%;">วุ่นวายจังเลยสังคมไทย หลายบ้านตีกัน เพราะเรื่องราวบางอย่าง ... ที่เกิดขึ้นในหน้าการเมืองไทย .. เปิดหนังสือพิมพ์แต่ละหน้าขึ้นมา ก็เห็นแต่เรื่องราวของคนตีกัน กฏหมายสูงสุดของประเทศกำลังจะโดนเอามาขีดเขียนใหม่ เขียนแล้ว เขียนอีก ฉีกทิ้ง แล้วก็ทำใหม่... เฮ้อ แต่พอพูดถึงกฎหมายเล็กๆ รายละเอียดที่ต้องบังคับให้คนไทยทำ คนไทยปฏิบัติ ก็กลับควบคุมไม่ได้ เห็นคนทำผิดกฏหมายมากมาย ตำรวจไม่(อยากจะ)ทำอะไร ข้าราชการ(ทำเป็น)มองไม่เห็น เกิดอะไรขึ้นไปแล้วก็ไม่รู้ ถ้ากฏที่ทุกๆ คนควรจะเคารพ แต่ไม่มีใครยอมเคารพ ปฏิบัติตาม จะผิดอะไรกับสังคมยุคดึกดำบรรพ์.... เรื่องราวของเศรษฐกิจ เงินๆ ทองๆ อยู่บนหน้าหนึ่ง นายกเที่ยวชมตลาด สำรวจราคากับข้าว แต่ทำไม</span><br /><span style="font-size:85%;">เรื่องราวของสังคม การศึกษา การคมนาคม กลับไม่ค่อยมีข่าวจี้รัฐบาลให้มันขึ้นหน้าหนึ่งซักที </span><br /><span style="font-size:85%;">ทำไมน้ำมันราคาแพง แต่เรื่องของรถไฟฟ้ากลับจอดแน่นิ่งไม่ขยับไปไหนเลย ตอนที่เริ่มมี BTS ตอนนั้นก็ดีใจมากมายที่เมืองไทยจะได้มีรถไฟฟ้าวิ่งทั้งบ้านทั้งเมือง โดยไม่ต้องใช้รถยนต์ นั่งรถเมล์อีกแล้ว เห็นคนในประเทศเจริญๆ เขามีเวลาทำอะไรให้มีประโยชน์มากมายเพราะไม่ต้องเสียเวลาเดินทางอยู่กับที่นานๆ ไม่ต้องเสียเงินให้รถตัวเองเอาแต่พ่นควันเพราะน้ำมัน .... แต่เส้นทางก็จอดหยุดนิ่งอยู่แค่นั้น อัตราความเร็วของการสร้างทางรถไฟก็แช่แข็งซะงั้น ถ้ารัฐบาลทุกชุดมี"ปัญญา"ช่วยกันสร้างทางรถไฟให้เสร็จตั้งแต่ตอนนั้นเพื่อให้เดินทางในกรุงเทพ และปริมณฑล หรือเมืองใหญ่ๆ ในประเทศไทย... ป่านนี้ เราคงไม่ต้องมากระโดดโลดเต้น ตื่นเต้นวุ่นวายกับราคาน้ำมัน ที่ผีเข้าผีออกอยู่เหมือนทุกวันนี้ ........... ทุกวันนี้ที่ต้องไปรับส่งน้องไปโรงเรียน เห็นรถยนต์มากมายจอดนิ่งๆ อยู่กับที่บนถนนช่วงเวลาเร่งด่วน ก็ได้แต่ทอดถอนใจด้วยความเซ็งว่า ทำไมบ้านเรา ถึงไม่ค่อยจะช่วยดูแลโลกเลย...พ่นควันพิษปุ๋ยๆ ลอยขึ้นฟ้า ห้างสรรพสินค้าที่เปิดกันถึงสามสี่ทุ่มในบ้านเรา ทำไมไม่สั่งให้ปิดเร็วขึ้น จะเร่งให้คนเดินห้างกันจนดึกดื่นค่ำคืนไม่กลับบ้านทำไมก็ไม่รู้ ประเทศอื่นหกโมงเย็นเขาก็ปิดห้างแล้ว ถ้าทำได้ คงช่วยประหยัดได้เยอะแยะเนาะ ...ส่วนเรื่องการศึกษา มัวแต่เอาเวลาไปทำอะไรกันก็ไม่รู้ อย่างหนังสือเรียนคณิตศาสตร์ประถม สมัยหนูเรียนนานมาแล้ว ตอนนั้นเป็นยังไง ตอนนี้ก็เป็นอย่างนั้น หน้าตาไม่น่าเรียน ตัวการ์ตูน เนื้อหาน่าเบื่อเหมือนเดิม....สื่อการศึกษามากมายที่ไม่ได้เชิญชวนให้เด็กอยากจะเรียนเลย ทำไมไม่ดูแลโครงการพวกนี้กันบ้าง เสียแรงโฆษณาเมืองไทยชนะรางวัลการออกแบบมาแล้วทั่วโลก แต่หนังสือเรียนของเด็กไทย เอามือป้ายปื๊ดๆ นิ้วก็ดำปี๋อย่างกับนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ กระดาษก็เหม็น -_-' ขนาดผู้ใหญ่เห็นหนังสือเรียนเด็กก็ยังไม่อยากจะหยิบขึ้นมาอ่านเลย แล้วเด็กๆ ตัวตี๊ดเดียวเขาจะเซ็งขนาดไหน ...... เรื่องแบบฟอร์มชุดนักเรียนก็เหมือนกัน จะเสียเวลากันอีกนานไหมกับ"เรื่องไม่เป็นเรื่อง" .... ชุดลูกเสือที่บอกว่า เปลี่ยนแล้วเด็กจะสนใจมากขึ้น.... ไม่อยากจะบอกเลยว่าเรียนวิชาพวกนี้มา โตมาไม่เคยได้ใช้ เข็มทิศ เดินป่า หุงข้าวกับฟืน .... จะเรียนไปทำไม ฯลฯ พวกวิชาปฐมพยาบาลแบบใช้ผ้าพันคอ ควรเลิกไปได้แล่ว -_-' แล้วก็เรื่องชุดนิสิต นักศึกษา ที่เราว่ามันน่ารำคาญมากๆ จะนุ่งสั้น เสื้อติ้วแค่ไหน ก็ปล่อยเขาไปเหอะ หากเขามีเหตุผลเพียงพอที่อยากจะใส่ อยากจะโชว์ โตๆ กันแล้วอย่าไปบังคับมากมากเลย แทนที่จะไปเน้นสอนเด็กๆ ให้รู้จักใช้ปัญญาด้วยตัวเอง รู้จักการใช้เหตุผล วิชาปรัชญา โตมาจะได้ไม่ต้องกลายเป็นผู้ใหญ่ที่เอาแต่ตอบคำถามแบบไม่ตรงประเด็น สักแต่ว่าได้เถียงได้โต้ตอบแบบนักการเมืองปัจจุบัน ......เพราะสังคมไทยเอาแต่ชอบบังคับ อะไรที่(ผู้ใหญ่คิดว่า) ไม่ดีก็ปิด ก็เซนเซอร์ ขนาดรูปคนสูบบุหรี่แล้วทำภาพเบลอๆ เราถามน้องสาวอายุ 3 ขวบ เด็กมันยังตอบได้เลยว่าเขาสูบบุหรี่อยู่ เขาเอาปืนจี้หัวอยู่ จะทำภาพเบลอไปทำไมก็ไม่รู้ ปกป้องเด็กมากเกินไป โตมาก็อ่อนแอ ไม่รู้จักคิด อะไรไม่ดีก็ห้าม อะไรไม่ดีก็บังคับ คนในยุคถัดมา เลยชาชินกับการถูกบังคับ เสร็จแล้วเอาไปบังคับคนยุคถัดไป </span><span style="font-size:85%;">ถ้าคนที่เป็นใหญ่เป็นโตตั้งใจทำงานจริงๆ เสียสละให้คนอื่นบ้าง ไม่พูดมากจริงๆ เผลอแป๊บเดียวหลายๆ โครงการที่ดีๆ ก็คงจะเสร็จไปเยอะแยะแล้ว เสียเวลาทำงานของคนที่เป็นผู้ใหญ่ คนที่ได้ยกย่องให้ใช้คำว่า "ท่านรัฐมนตรี ท่านนายกรัฐมนตรี" .........ก็โตๆ มีประสบการณ์ชีวิต ทำงานเก่งๆ กันแล้ว ทำไมไม่เคยคิดถึงส่วนรวมบ้าง .............</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">อืม พอละ อิอิ ระบายจบแล้ว จบข่าว</span> <span style="font-size:85%;">จากเด็กบางคนที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องการเมืองซักเท่าไหร่ แต่เริ่มจะรำคาญคน(ที่ชอบเบ่งว่า)มีอำนาจที่กำลังปกครองประเทศมากมาย</span><br /><span style="font-size:85%;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-1719977030687297150?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-31513838090155135952008-05-26T12:11:00.004+07:002008-05-26T14:23:44.176+07:00<div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDpKa-L5u2I/AAAAAAAAAqo/bN2aGAehWU0/s1600-h/C+157.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204554146610002786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDpKa-L5u2I/AAAAAAAAAqo/bN2aGAehWU0/s320/C+157.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">และแล้วหน้าฝนฤดูแห่งความชุ่มฉ่ำก็มาเยือน<br />สมัยนั่งทำงานในตึกใหญ่ๆ สูงๆ<br />ฝนจะตก แดดจะออก ไม่เคยจะได้อยากมองอยากสนใจ<br />โต๊ะที่นั่งมองไม่เห็นหน้าต่าง </span><br /><span style="font-size:85%;">คนที่นั่งติดหน้าต่าง ก็ปิดบังหน้าต่างไว้ตลอดเวลา<br />คล้ายการนั่งทำงานในกล่องที่เปิดไฟได้ </span><br /><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">เมื่อก่อนนี้ ฤดูฝนเป็นฤดูที่เราไม่ชอบมากที่สุด</span></div><div><span style="font-size:85%;">เพราะเป็นฤดูแห่งความไม่สะดวก</span></div><div><span style="font-size:85%;">จะเล่นกีฬากลางแจ้งก็ไม่ได้</span></div><div><span style="font-size:85%;">จะออกไปไหนรถก็ติด (จริงๆ ไม่ใช่ความผิดของเม็ดฝนเลย)</span></div><div><span style="font-size:85%;">จะทำอะไรก็ดูเฉอะแฉะไม่ถูกใจ</span></div><div><span style="font-size:85%;">เด็กสาวในกรุงแม้แต่น้อย</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;">แต่อยู่ดีๆ ก็ได้นั่งชม </span></div><div><span style="font-size:85%;">นั่งมอง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ใจจดจ่อกับช่วงเวลาของฝนตก</span><br /><span style="font-size:85%;">โดยไม่ได้เหม่อลอย คิดถึงเรื่องอื่นเลยแม้แต่น้อย</span></div><span style="font-size:85%;"></span><div><br /><span style="font-size:85%;">ก็ค้นพบว่า</span><br /><span style="font-size:85%;">ก่อนพิธีกรรมแห่งน้ำจากฟ้าจะเริ่ม</span><br /><span style="font-size:85%;">ลมเย็นๆ จะเริ่มพัดมาแรงๆ มดบนดิน แมลงตัวจิ๋ว นกตัวดำๆ บนฟ้า </span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็จะวิ่ง </span><span style="font-size:85%;">บินพล่านเหมือนเด็กๆ หลังเลิกเรียน</span></div><div><span style="font-size:85%;">ผู้คนก็หายตัวไป เพราะไม่มีใครออกมานอกบ้าน</span></div><div><span style="font-size:85%;">ช่วงฝนกำลังจะตก</span></div><div><span style="font-size:85%;">กิ่งไม้ ใบไม้ก็พัดไปพัดมา ลมเย็นๆ กลิ่นหอมๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">ก่อนที่เม็ดฝนจะเริ่มบุกพื้นโลก<br />พอลมเริ่มแรง ใบไม้ปลิวว่อน<br /></span><span style="font-size:85%;">จากนั้นไม่นอนก็มีเสียงของเปาะ แปะ ปุ ปะ ปิ โปะ ฯลฯ<br />ยิ่งเวลานั่งในที่ๆ ต้นไม้รวมตัวกันเยอะๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">เสียงจะเพราะเป็นพิเศษคล้ายเสียงคนเต้นแท็ป<br />รูปทรงใบไม้ แต่ละใบจากแต่ละกิ่ง</span></div><div><span style="font-size:85%;">หน้าตาก็แตกต่างกันไป</span></div><span style="font-size:85%;"><div><br />ไม่ใช่แค่เสียงที่น่าฟัง<br />กลิ่นต้นไม้ตอนโดนน้ำฝน</div><div>ก็หอมสดชื่น เสียงแมลงเดิน มดวิ่งไปวิ่งมา </span></div><div><span style="font-size:85%;">ก้อนเมฆสีขาว-เทา-ดำ บินแข่งกันไปทางโน้นทีทางนี้ที </span></div><div><span style="font-size:85%;">ช่วงนี้ก้อนเมฆเหมือนจะทำงานหนักมากๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">พอ ท้องฟ้าเริ่มสีจางลง เม็ดฝนก็บุกโลกมากขึ้น</span></div><div><span style="font-size:85%;">จนสุดท้าย ............. </span></div></div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div><div><br /><span style="font-size:85%;">ได้ยินเสียงแม่บอกว่า</span></div><div><span style="font-size:85%;">"</span><span style="font-size:85%;">มานั่งทำอะไรตรงนี้เนี่ย .....</span><span style="font-size:85%;">เดี๋ยวก็เป็นหวัด"</span></div><div><br /></div><p><span style="font-size:85%;"></span></p><div><br /></div><p><span style="font-size:85%;"></span></p><div><br /></div><p><span style="font-size:85%;"></span></p><div><br /></div><p><span style="font-size:85%;"></span></p><div><br /></div><p><span style="font-size:85%;"></span></p><div><br /></div><p><span style="font-size:85%;">จากหนึ่งในผู้ชมมหรสพแห่งเม็ดฝน ....<br /><br />(แรงบันดาลใจ.... ลม ฟ้า อาหาร - โตมร ศุขปรีชา)</span></p><p><span style="font-size:85%;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDpg--L5u3I/AAAAAAAAAqw/3bEmxirpjm0/s1600-h/E+130.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204578954341104498" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDpg--L5u3I/AAAAAAAAAqw/3bEmxirpjm0/s200/E+130.jpg" border="0" /></a></span></p><p><span style="font-size:85%;"></span> </p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-3151383809015513595?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-22383749169793333472008-05-20T09:22:00.008+07:002008-05-26T14:25:16.785+07:00<span style="font-size:85%;"><strong>Family<br /></strong><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI8ROBFwrI/AAAAAAAAAqg/5g8KluXQKq0/s1600-h/C+279.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202286786084455090" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI8ROBFwrI/AAAAAAAAAqg/5g8KluXQKq0/s200/C+279.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"> </span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI8QeBFwqI/AAAAAAAAAqY/lyKPp1TJoig/s1600-h/C+193.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202286773199553186" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI8QeBFwqI/AAAAAAAAAqY/lyKPp1TJoig/s200/C+193.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><div><br /><span style="font-size:85%;">ควันหลงจากงานวิวาห์ของพี่จ๊อก </span></div><div><span style="font-size:85%;">ลูกพี่ลูกน้องที่คลานตามๆ กันมา</span></div><div><span style="font-size:85%;">หนีไปสละโสดซะแล้ว </span></div><div><span style="font-size:85%;">จัดงานได้กิ๊บเก๋น่ารักถูกใจสุดๆ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ที่สวนทิพย์ ย่านปากเกร็ด</span></div><div><span style="font-size:85%;">แถมเลือกวันมงคล</span></div><div><span style="font-size:85%;">ท่ามกลางฤดูฝนที่ชุ่มฉ่ำ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ทำเอาหวั่นใจไปตามๆ กันว่าฝนจะตกหรือไม่</span></div><div><span style="font-size:85%;">เพราทุกๆ เย็นก่อนหน้านั้นฝนตกกระหน่ำทุกวัน</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">และแล้วฟ้าฝนก็เป็นใจไม่ทำให้ใครผิดหวัง</span></div><div><span style="font-size:85%;">อากาศดีๆ เย็นๆ สบาย </span></div><div><span style="font-size:85%;">สวีทกันจนอิจฉาตาร้อนมากๆ -_-'</span></div><div><span style="font-size:85%;">ขอชมเชยว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาว</span></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4k-BFwlI/AAAAAAAAApw/x5qsHGmAU0E/s1600-h/C+157.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4leBFwmI/AAAAAAAAAp4/xdB6p3tknPE/s1600-h/C+139.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202282735930294882" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4leBFwmI/AAAAAAAAAp4/xdB6p3tknPE/s200/C+139.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><div><span style="font-size:85%;">จัดงานได้น่ารัก เป็นกันเอง </span></div><div><span style="font-size:85%;">งานนี้ไม่มีออร์แกไนเซอร์แต่อย่างใด</span></div><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4meBFwoI/AAAAAAAAAqI/dTaC1ozdtL8/s1600-h/C+272.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202282753110164098" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4meBFwoI/AAAAAAAAAqI/dTaC1ozdtL8/s200/C+272.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4l-BFwnI/AAAAAAAAAqA/3336pwvwtdg/s1600-h/C+086.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202282744520229490" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI4l-BFwnI/AAAAAAAAAqA/3336pwvwtdg/s200/C+086.jpg" border="0" /></span></a></div><br /><div><span style="font-size:85%;">ตั้งแต่ไปงานแต่งงานมา</span></div><div><span style="font-size:85%;">รู้สึกว่าประทับใจที่นี่มากสุดแล้ว</span></div><div><span style="font-size:85%;">(อันดับสองก็ ที่บาหลี) </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ได้คุณหมอเป็นพี่สาวเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน [^_^]</span></div><div><span style="font-size:85%;">ยินดีต้อนรับนะค้า</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Friends</strong></span></div><div><span style="font-size:85%;">หลังจากงานนัดเจอกันของเด็กเอกญี่ปุ่น</span></div><div><span style="font-size:85%;">ครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว</span></div><div><span style="font-size:85%;">(นานมากกกกก) </span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็ได้ฤกษ์เจอกันอีกสักที</span></div><div><span style="font-size:85%;">มากันพร้อมเพรียงดีมาก</span></div><div><span style="font-size:85%;">ทั้งกิ๊ปปุ ปุ๊ก นัท นก เชอรี่</span></div><div><span style="font-size:85%;">มิ้นท์ นิว ...</span></div><div><span style="font-size:85%;">สำหรับท่านอื่นๆ ที่ไม่ได้เจอเพราะ</span></div><div><span style="font-size:85%;">โกอินเตอร์ส่งออกนอกกันไปหมด</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็โอกาสหน้าขออัญเชิญอีกทีนะจ๊ะ </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">[^_^] </span></div><div><span style="font-size:85%;">ขอขอบคุณสำหรับทุกเสียงหัวเราะ</span></div><div><span style="font-size:85%;">และทุกเรื่องราว(ของคนอื่น) </span></div><div><span style="font-size:85%;">ที่เอามาเม้าท์ (ในด้านดีๆ ) กันซะสนุกสนาน</span></div><div><span style="font-size:85%;">โฮะๆๆ เดือนหน้าเจอกันอีกทีนะจ๊ะ</span></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI8QOBFwpI/AAAAAAAAAqQ/v5khb3UVFuk/s1600-h/3D+017.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202286768904585874" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI8QOBFwpI/AAAAAAAAAqQ/v5khb3UVFuk/s200/3D+017.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><div></div><br /><div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Movie </strong><br />ถัดไปก็เป็นรายการภาพยนตร์</span></div><div><span style="font-size:85%;">Animation น่าดู </span></div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI2BuBFwkI/AAAAAAAAApo/-kdVPyuORSc/s1600-h/Byousoku5cm.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202279922726715970" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SDI2BuBFwkI/AAAAAAAAApo/-kdVPyuORSc/s400/Byousoku5cm.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Byousoku_5cm">秒速５センチメートル, </a><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">5 Centimeters Per Second</span> </span></div><div><span style="font-size:85%;">หลากหลายอารมณ์ในเรื่องเดียวกัน</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">เรื่องนี้พูดญี่ปุ่นช้าดี ชอบ ...</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอารมณ์นั่ง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ระบายเขียนบทความยาวๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">เหมือนสมัยก่อน ....</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน</span></div><div><span style="font-size:85%;">สงสัยเชื้อเพลิงคงใกล้จะหมด</span></div><div><span style="font-size:85%;">เฮ้อ</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่จริงๆ ในหัวไม้ขีดไฟของเรา</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็มีเรื่องอยากแบ่งปัน</span></div><div><span style="font-size:85%;">ซ่อนอยู่เยอะแยะ </span></div><div><span style="font-size:85%;">ฮึ่มมม ไว้ให้ได้โน๊ตบุ๊คมาก่อนเหอะ</span></div><div><span style="font-size:85%;">จะจิ้มให้แป้นพิมพ์พังเลย </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">(ไม่ใช่เพราะปั่นบล็อก................</span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่เพราะเอาแต่นั่งเล่นเกมส์ 555 :P)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><strong><span style="font-size:85%;">Book</span></strong></div><div><span style="font-size:85%;">- ลม ฟ้า อาหาร (โตมร ศุขปรีชา)</span></div><div><span style="font-size:85%;">- Mimic เลียนแบบทำไม (แทนไท ประเสริฐกุล)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">- สำเภาทอง (ประภัสสร เสวิกุล)</span></div><div><span style="font-size:85%;">หนังสือของประภัสสร เป็นอีกเล่มนึง </span></div><div><span style="font-size:85%;">ที่อ่านแล้วรู้สึกเหมือนตอนอ่านหนังสือของชาติ </span></div><div><span style="font-size:85%;">ที่พอวัยเปลี่ยนไปเรื่องราว หรือสิ่งที่ได้จากหนังสือ </span></div><div><span style="font-size:85%;">จะเปลี่ยนไปทุกทีที่หยิบขึ้นมาอ่าน</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">- รัตนาวดี (ว.ณ ประมวญมารค) อิอิ </span></div><div><span style="font-size:85%;">นิยายหวานเว่อร์สุดโปรดอมตะนิรันดร์กาล </span></div><div><span style="font-size:85%;">กรี๊ดๆๆ ท่านดนัย และท่านหญิงรัตน์</span></div><div><span style="font-size:85%;">จะไปเรียนยุโรปคราวนี้ เลยแอบอยากเที่ยว</span></div><div><span style="font-size:85%;">ตามรอยท่านดนัยซะหน่อย</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่รู้ผ่านไป 50 - 60 ปีแล้ว จะยังเหมือนกันไหมเนี่ย</span></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><strong><span style="font-size:85%;">Website </span></strong></div><div></div><div><a href="http://meandyouandtheearth.blogspot.com/"><span style="font-size:85%;"><strong>The Gardener</strong> </span></a></div><div></div><div><span style="font-size:85%;">เวบบล็อกดีๆ ที่ Jakpanee เอามาแบ่งปันกัน</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">เราคงมีชีวิตต่อไปไม่ได้</span></div><div><span style="font-size:85%;">ถ้าไม่มีโลกใบนี้ [^_^]</span></div><div><span style="font-size:85%;">อย่าทำให้มันทรุดโทรมไปมากกว่านี้เลย</span></div><div></div><div><span style="font-size:85%;">อีกเวปนึงขอบอกว่าดีจริงๆ อิอิ</span></div><div><a href="http://www.mindfulnessdc.org/mindfulclock.html"><strong><span style="font-size:85%;">Mindfulness Bell</span></strong></a></div><div><span style="font-size:85%;">เพียงแค่ไปดาวน์โหลดโปรแกรมมาจากเวปนี้</span></div><div><span style="font-size:85%;">เราก็จะได้ระฆังเสียงเพราะๆ เอาไว้เตือนสติ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ในระหว่างวัน ที่เราเปิดคอมพิวเตอร์</span></div><div><span style="font-size:85%;">สามารถตั้งเวลาได้ว่าจะให้ตีทุกกี่นาที / ชั่วโมง</span></div><div><span style="font-size:85%;">หรือจะเลือกแบบสุ่มเปิดก็ได้</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">จากหนังสือความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 6</span></div><div><span style="font-size:85%;">ตอนนึงที่กล่าวไว้...</span></div><div><span style="font-size:85%;">มนุษย์เราไม่ได้หายใจเข้า-ออก ได้อย่างมีประสิทธิภาพนัก</span></div><div><span style="font-size:85%;">ซึ่งมีผลต่อสุขภาพกาย (และใจ) ของเรา </span></div><div><span style="font-size:85%;">------------------</span></div><div><span style="font-size:85%;">เวลายิ่งเครียด ยิ่งโกรธ เรามักจะลืมหายใจ</span></div><div><span style="font-size:85%;">สิ่งเหล่านี้มีผลต่อระดับฮอร์โมน และการทำงานของร่างกาย</span></div><div><span style="font-size:85%;">แบบค่อยๆ สะสม </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ในแต่ละวันที่เรานั่งทำงาน หรือยุ่งวุ่นวายกับชีวิตในเมือง</span></div><div><span style="font-size:85%;">เรามักลืมหายใจเข้า-ออก หรือเรามักใช้ความคิด</span></div><div><span style="font-size:85%;">จนลืมปล่อยให้สมองได้พัก</span></div><div><span style="font-size:85%;">แม้แต่ตอนนอน หากคุณฝัน นั่นก็แปลว่า</span></div><div><span style="font-size:85%;">สมองยังไม่ได้พัก ..........</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><strong><span style="font-size:85%;">วิธีใช้</span></strong></div><div><span style="font-size:85%;">ลองเปิดโปรแกรมนี้</span></div><div><span style="font-size:85%;">ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงระฆัง</span></div><div><span style="font-size:85%;">หายใจเข้า-ออก ลึกๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">หยุดคิด หยุดทำทุกอย่าง</span></div><div><span style="font-size:85%;">พอเสียงระฆังหยุด ก็ค่อยกลับ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไปทำงานต่อ </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">กดปุ่ม Pause ระหว่างวันบ้าง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ดีกว่า กดปุ่ม Stop แล้วกลับมากด Play</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่ได้อีกเลย เนาะ [^_^]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2238374916979333347?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-28773296979489778392008-05-12T12:09:00.007+07:002008-05-14T09:49:11.309+07:00<strong>Summer Vacation</strong><br /><div><span style="font-size:85%;">และแล้วฤดูร้อนที่สั้นมากๆ ของปีนี้</span><br /></div><div><span style="font-size:85%;">ก็สิ้นสุดไป ได้แวบไปพักผ่อนนอนเล่น</span></div><div><span style="font-size:85%;">1 คืนที่เกาะล้าน ทั้งหมด 20 กว่าชีวิต</span></div><div><span style="font-size:85%;">เลยเอารูปสวยๆ (ของกล้องคนอื่น)</span></div><div><span style="font-size:85%;">มาแปะให้ดูเล่นกัน</span></div><div></div><div></div><div><br /></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCffYOBFwhI/AAAAAAAAApQ/WIpkX-YjRXA/s1600-h/P1020526.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199369901995049490" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCffYOBFwhI/AAAAAAAAApQ/WIpkX-YjRXA/s200/P1020526.JPG" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUt-BFwdI/AAAAAAAAAow/SOnYZqgLGiA/s1600-h/P1040208.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199358181029298642" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUt-BFwdI/AAAAAAAAAow/SOnYZqgLGiA/s200/P1040208.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">มื้อเช้ากับข้างบ้าน ...</span></div><div></div><div><br /></div><div><span style="font-size:78%;"></span><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUuOBFweI/AAAAAAAAAo4/hOLEtLnT4uw/s1600-h/DSC09827.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199358185324265954" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUuOBFweI/AAAAAAAAAo4/hOLEtLnT4uw/s200/DSC09827.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUueBFwfI/AAAAAAAAApA/brTmd0Mzuws/s1600-h/DSC09836.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199358189619233266" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUueBFwfI/AAAAAAAAApA/brTmd0Mzuws/s200/DSC09836.JPG" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUu-BFwgI/AAAAAAAAApI/o60kdho1QL0/s1600-h/DSC09841.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199358198209167874" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUu-BFwgI/AAAAAAAAApI/o60kdho1QL0/s200/DSC09841.JPG" border="0" /></a><br /></div><div><br /></div><div><strong><a href="http://www.thaicinema.org/kits120seepraeng.asp">Movie : สี่แพร่ง</a> </strong><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfhDOBFwiI/AAAAAAAAApY/nfLt3RtYHRw/s1600-h/poster01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199371740241052194" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfhDOBFwiI/AAAAAAAAApY/nfLt3RtYHRw/s320/poster01.jpg" border="0" /></a><br /></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;">รวมกันเฉพาะกิจแลกรูปหลังทริป</span></div><div><span style="font-size:85%;">แชมป์-นัน-เบนซ์-ก้วง และเรา ...</span></div><div><span style="font-size:85%;">ตีตั๋วไปดูเรื่องสี่แพร่งกัน<br /></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่ได้ดูหนังผีที่โรงมานานมากแล้ว</span></div><div><span style="font-size:85%;">เพราะเป็นคนขวัญบอบบางและอ่อนแอสุดๆ<br />แต่ก็นะ อยากดูกันก็ไปดูด้วยก็ได้</span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่คิดไม่ฝันว่าจะน่ากลัวขนาดนี้</span></div><div><span style="font-size:85%;">ดูไปได้แค่ 1/4 ของเรื่อง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ที่เหลือปิดตาหมด แถมได้นั่งริมอีก :(</span></div><div><span style="font-size:85%;">ยิ่งตอนที่เป็นแอร์ฯ </span></div><div><span style="font-size:85%;">จินตนาการได้เป็นฉากๆ เลย</span></div><div><span style="font-size:85%;">ดีนะเนี่ย ที่ไม่ได้เป็นแล้ว 55</span></div><div><br /></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUtuBFwcI/AAAAAAAAAoo/G3fX8zSWsJ4/s1600-h/B+004.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199358176734331330" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfUtuBFwcI/AAAAAAAAAoo/G3fX8zSWsJ4/s200/B+004.jpg" border="0" /></a></div><div><span style="font-size:85%;">(นันและตั๋วหนังสี่แพร่งทั้งห้าใบ)</span><br /><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>ภาพยนตร์ </strong>: The Kite Runner </span></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfi5eBFwjI/AAAAAAAAApg/NO1lCi5beLU/s1600-h/200px-Kite_runner.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199373771760583218" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SCfi5eBFwjI/AAAAAAAAApg/NO1lCi5beLU/s320/200px-Kite_runner.jpg" border="0" /></a><br /></div><div><span style="font-size:85%;">หนังเรื่องนี้ ..... ดูแล้วก็นึกเสียดาย</span></div><div><span style="font-size:85%;">เมืองสวยๆ ของอัฟกานิสถาน </span></div><div><span style="font-size:85%;">สมัยก่อนจะโดนโซเวียตบุก </span></div><div><span style="font-size:85%;">-_-' จนถึงสมัยตาลิบัน .... </span></div><div><span style="font-size:85%;">อะไรงามๆ หายหมดเลย </span><span style="font-size:85%;">เฮ้อ </span></div><div> </div><div><span style="font-size:85%;">ตอนอ่านหนังสือเรื่อง ถนนหนังสือสายคาบูล</span></div><div><span style="font-size:85%;">กับ อินชา อัลลอฮ์ ตามประสงค์ของพระเจ้า </span></div><br /><span style="font-size:85%;">ก็นึกไม่ค่อยออกว่า ประเทศนี้หน้าตา</span><br /><span style="font-size:85%;">ผู้คนเป็นยังไง</span><br /><br /><div>***************<br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>หนังสือ :</strong> </span></div><div><span style="font-size:85%;">1.เสียงแห่งทศวรรษ </span></div><div><span style="font-size:85%;">รวมบทสัมภาษณ์ Role Model โดยวรพจน์ พันธุ์พงศ์</span></div><div><span style="font-size:85%;">เป็นอีกเล่มเกี่ยวกับบทสัมภาษณ์คนอื่นๆ ที่</span><span style="font-size:85%;">ขอบอกว่า</span></div><div><span style="font-size:85%;">เราชอบมาก........</span></div><div><span style="font-size:85%;">บทสัมภาษณ์สมรักษ์คำสิงห์ในเล่มนี้</span></div><div><span style="font-size:85%;">ทำให้เรามองเขาเปลี่ยนไปนะเนี่ย (555 ชื่นชม)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">2.Sudoku - ทำให้โรค addictive syndrome กำเริบอีกครั้ง</span></div><div><span style="font-size:85%;">เห็นบรรดาพี่ๆน้องๆ เล่นกัน อืม ไหนลองมั่งซิ</span></div><div><span style="font-size:85%;">เสร็จเลย... ไม่ได้หลับได้นอนกัน -_-'</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>ดนตรี</strong> : Guitar </span></div><div><span style="font-size:85%;">ช่วงนี้กำลังหัดกีต้าร์คลาสสิค </span></div><div><span style="font-size:85%;">โอย ---- มาหัดตอนแก่แล้ว ทำไมมันยากอย่างนี้ละเนี่ย</span></div><div><span style="font-size:85%;">ยิ่งเวลากดสาย 1 ด้วยนิ้วก้อย </span></div><div><span style="font-size:85%;">แล้วข้ามมากดสาย 6 ด้วยนิ้วนาง ด้วยเวลาอันรวดเร็วนี่</span></div><div><span style="font-size:85%;">สุดๆ เลยแฮะ -_-'</span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่พอเล่นพร้อมๆ กันหลายๆ คนแล้ว กีต้าร์คลาสสิคมันเพราะจริงๆ นะเนี่ย</span></div><div><span style="font-size:85%;">เวลาเห็นน้องๆ ตัวเล็กๆ ที่เรียนข้างๆ เล่นเพลง</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Piano </strong>: หลังจากกระแสของ Nodame ฟีเวอร์</span></div><div><span style="font-size:85%;">มาระบาดที่บ้านทั้งพี่ทั้งน้อง ช่วงนี้เลยบ้าซ้อมกันใหญ่</span></div><div><span style="font-size:85%;">555 หวังจะได้เจอพระเอกเก๊กแมนแบบในเรื่องบ้าง</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;">สุดท้ายนี้ขอแนะนำบล็อกล่าสุดของเพื่อนข้าพเจ้า</span></div><div><span style="font-size:85%;">หนูแอม ณ ดาราเทวี </span></div><div><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"><strong><a href="http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=apple-cinnamon">Apple Cinnamon</a></strong></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;">หนูแอมเป็นหนึ่งในพระเจ้าของเด็กเอกญี่ปุ่น </span></div><div><span style="font-size:85%;">รู้ลึกรู้จริงเรื่องภาษาญี่ปุ่น และอังกฤษ เธอก็สุดยอด 555</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2877329697948977839?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-12861632141415076972008-05-02T11:01:00.003+07:002008-05-03T21:19:44.716+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SBqS6o283rI/AAAAAAAAAog/zgFXW1ILJbM/s1600-h/GermanyMap.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195626656223256242" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/SBqS6o283rI/AAAAAAAAAog/zgFXW1ILJbM/s320/GermanyMap.gif" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">มีข่าวเอามาบอก หลังจากเก็บไว้นาน...</span><br /><span style="font-size:85%;">จะมาบอกว่า กันยานี้</span><br /><span style="font-size:85%;">ข้าพเจ้าจะไปเรียนต่อด้าน MBA </span><br /><span style="font-size:85%;">ที่เบอร์ลิน ...</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนนี้ก็เลยต้องเตรียมตัวเรียนภาษาเยอรมัน</span><br /><span style="font-size:85%;">ทุกครั้งเวลาได้เริ่มต้นเรียนภาษาใหม่ๆ ทีไร </span><br /><span style="font-size:85%;">ก็กระฉับกระเฉงทุกที (โรคไฮเปอร์กำเริบ)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ไว้ใกล้ๆ เดินทางแล้วจะมาบอกนะจ๊ะ [^_^]</span><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">** การเปลี่ยนแปลงของสถานที่เรียนอาจเกิดขึ้นได้ แล้วแต่ดวง **</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Book</strong></span><br /><span style="font-size:85%;">- ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ</span><br /><span style="font-size:85%;">- มติชนสุดสัปดาห์</span><br /><span style="font-size:85%;">คอลัมน์ของ คำ ผกา -- ชุดไทยเบอร์รี่ </span><br /><span style="font-size:85%;">เราเห็นด้วยกับเจ๊ผกาเหมือนกันนะ </span><br /><span style="font-size:85%;">จริงๆ แก๊งค์สี่สาว ก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องมาขอโทษขอโพยอะไรเลย</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Series</strong></span><br /><span style="font-size:85%;">- Nodame .. รอบสอง ดูกับน้องมายด์</span><br /><span style="font-size:85%;">นั่งหัวเราะในความติงต๊อง ง้องแง้งของนางเอก</span><br /><span style="font-size:85%;">Noda Megumi เลยขึ้นแท่นนางเอกในดวงใจไปแล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;"> (ในจอ และนอกจอ) </span><br /><span style="font-size:85%;">ไปแล้ว </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Movie</strong></span><br /><span style="font-size:85%;">- Miss Potter</span><br /><span style="font-size:85%;">พี่ ปีเตอร์ แรบบิท ทำไมน่ารักจัง</span><br /><span style="font-size:85%;">- An Inconvenient Truth </span><br /><span style="font-size:85%;">สิ่งดีๆ ที่คนทั้งโลก น่าจะได้ดู </span><br /><span style="font-size:85%;">- City of Angel </span><br /><span style="font-size:85%;">เพิ่งจะได้เคยดู (เชยมาก)</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็ .... โรแมนติคดี (แต่แอบเลี่ยนไปนิด)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Telegram</strong></span><br /><span style="font-size:85%;">- 10 เมษายน ... อยู่ดีๆ ก็ครึ้มอกครึมใจอยากส่งโทรเลขขึ้นมา</span><br /><span style="font-size:85%;">พอจะส่ง พี่พนักงานก็บอกว่า น้องจ๊ะ วันที่ 30 เมษายนนี้จะเป็น</span><br /><span style="font-size:85%;">วันสุดท้ายแล้วนะ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เราก็ อ้าว .... พอเกิดอยากจะลองส่งโทรเลขขึ้นมา</span><br /><span style="font-size:85%;">ก็ถึงคราวอำลาวงการไปเสียแล้ว โธ่ ....</span><br /><span style="font-size:85%;">เลยทำการส่งหาตัวเองและผู้อื่น ...</span><br /><span style="font-size:85%;">ของตัวเองทำไมป่านนี้ยังไม่ได้เลยง่ะ เฮ้อ ... </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">---------------------------</span><br /><span style="font-size:85%;">สืบเนื่องจากชื่อเรื่อง</span><br /><span style="font-size:85%;"><em>Journey to the West</em> = ไซอิ๋ว</span><br /><span style="font-size:85%;">วันก่อนเพิ่งอ่านเจอในหนังสือเรื่อง</span><br /><span style="font-size:85%;">คน(ไม่)สำคัญ ว่า จริงๆ เรื่องนี้เป็นนิยายสองชั้น</span><br /><span style="font-size:85%;">เด็กอ่านได้ความสนุก ผู้ใหญ่อ่านได้ธรรมะ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">เปรียบเทียบ หงอคง เป็น "ปัญญา"</span><br /><span style="font-size:85%;">ตือโป๊ยก่าย เป็น "ศีล" </span><br /><span style="font-size:85%;">และ ...อีกตัว ชื่อไรจำไม่ได้ </span><br /><span style="font-size:85%;">เป็นตัวแทนของ "สมาธิ"</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อืม ลึกซึ้งจริงๆ ..... วรรณคดีอมตะแต่ละเรื่องเนี่ย</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-1286163214141507697?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-83299324483445845502008-04-08T15:15:00.006+07:002008-04-08T16:35:07.603+07:00<div><span style="font-size:85%;">ออกจากงานประจำมาได้เดือนกว่าๆ </span><span style="font-size:85%;">ได้ทำอะไรที่ชิลล์ๆ มากมาย ตั้งแต่สอนภาษาญี่ปุ่น (ให้น้องตัวเอง...ตีกันบ้านแทบแตก) ขายหนังสือในงานสัปดาห์หนังสือ ขับรถส่งของ ฯลฯ ... เออ ก็ไม่เยอะเท่าไหร่แฮะ </span><span style="font-size:85%;">แต่ก็เปลี่ยนบรรยากาศชีวิตไปอีกแบบ</span> <span style="font-size:85%;">ตอนนี้เจ้าน้องสาวก็ไปวิ่งเล่นอยู่ญี่ปุ่นแล้ว เหงาๆ ปากและหู ไม่มีใครให้ทะเลาะ แหย่เล่นด้วย</span> </div><br /><div><span style="font-size:85%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">ในงานสัปดาห์หนังสือ ก็ได้เจออะไรมากมาย ตั้งแต่นักเขียนที่อ่านผลงานเขามานาน </span><br /><span style="font-size:85%;">ตั้งแต่ พี่จุ้ย ศุ บุญเลี้ยง.. ตอนเดินเข้ามาในร้าน แอบกรี๊ดอยู่ในใจ แม้จะดูว่าเริ่มมีอายุมากแล้ว แต่ก็แนวๆ ริชาร์ดเกียร์ เท่ๆ แบบอารมณ์ดี ฮิฮิ แล้วก็พี่เป้ วาด รวี ชื่นชอบเรื่องสั้นแนวแบบนี้มานานมากแล้ว .. อาจารย์ปกป้อง เพิ่งเคยได้เห็นตัวจริงเสียงจริง ก็คราวนี้ ... แล้วก็พี่สฤณี เจ้าของเวป คนชายขอบ หนูอ่านผลงานพี่มานาน นึกว่าจะอายุมากมาย ที่ไหนได้ พี่ดูอายุน้อยมากๆ แถมเท่สุดๆ ขอกรี๊ดให้อีกที ฮ่าฮ่า ....รวมไปถึงพี่ปราบดา และพี่ฝนแห่งเวป foneko (เจ้าของหนังสือ Kyoto Diary) </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">นอกจากเจอคนที่อยากเจอ แล้วก็ได้แอบสังเกตลูกค้า คนชอบอ่านหนังสือทั้งหลาย ว่าพิถีพิถันเลือกหนังสือมากแค่ไหน จนทำให้เด็กฝ่ายผลิตหนังสืออย่างเรา ได้แอบเก็บเรื่องราว + ข้อมูลลูกค้าไปด้วย </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">โชคดีจริงๆ ที่ได้ขายหนังสือแนวที่ตัวเองอ่านแล้ว ชอบอ่าน และกำลังจะหยิบมาอ่าน ...</span><br /><span style="font-size:85%;">เวลาจะขายของ ถ้าได้ขายอะไรที่ชอบอยู่แล้ว แทบจะไม่รู้สึกเหนื่อยเลยจริงๆนะ ... [^_^] </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อยู่เฝ้าบู๊ธไม่กี่วัน สนุกสนานจริงๆ </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Book Recommendation</strong> ! </span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">รวบรวมหนังสือที่ได้ (อ่านฟรี /ซื้อ) จากงานสัปดาห์หนังสือรอบนี้</span><br /><span style="font-size:85%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">1. <strong>ของฝากจากทะเล</strong> - แอนด์ มอร์โรว ลินด์เบิร์กห์ / จณัญญา แปล / สนพ. ไต้ฝุ่น</span><br /><span style="font-size:85%;">หนังสือที่ขอแนะนำอย่างแรง สำหรับผู้หญิงที่กำลังค้นหาคำตอบของชีวิต ในแง่ของความสัมพันธ์และไลฟ์สไตล์ </span><br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5bNFe2yI/AAAAAAAAAn4/18mvX3ER-qA/s1600-h/gift_cover1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186802535379163938" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5bNFe2yI/AAAAAAAAAn4/18mvX3ER-qA/s200/gift_cover1.jpg" border="0" /></a></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">2.<strong>ร้านชำสำหรับคนอยากตาย</strong> (Suicide Shop) / สนพ. ฟรีฟอร์ม</span><br /><span style="font-size:85%;">แนวๆ Adam Family ประชดประชันได้สะใจมากๆ เป็นนิยายสั้นๆ อ่านแล้วฮาดี</span></div><div><span style="font-size:85%;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s8MNFe22I/AAAAAAAAAoY/CdBVoRqPaHY/s1600-h/0046-suicide-shop-01.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186805576216009570" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s8MNFe22I/AAAAAAAAAoY/CdBVoRqPaHY/s200/0046-suicide-shop-01.png" border="0" /></a></span><br /><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">3. <strong>ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน</strong> - วินทร์ &amp; ปราบดา </span><br /><span style="font-size:85%;">4. <strong>Kyoto Diary</strong> </span><br /><span style="font-size:85%;">ปาลิดา พิมพะกร (ของคุณพี่ฝน) เล่มนี้อัดแน่นด้วยข้อมูลสำหรับคนอยากแวะเที่ยว &amp; เรียนที่เกียวโต (รูปสวยๆมากมาย)</span> </div><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5bNFe2zI/AAAAAAAAAoA/2LWoPn7Mbyk/s1600-h/KDjacketcover.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186802535379163954" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5bNFe2zI/AAAAAAAAAoA/2LWoPn7Mbyk/s200/KDjacketcover.jpg" border="0" /></a></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">หนังสือสวยมากๆ ...ขอชื่นชม [^_^]</span><br /><span style="font-size:85%;">5. <strong>Music ...that changed the world</strong> </span><br /><span style="font-size:85%;">รหัสดนตรีพลิกวิถีโลก - วีระ สมบูรณ์ / Openbooks </span><span style="font-size:85%;">ยังไม่ได้อ่าน ... เล่มนี้เสียตังค์ซื้อเป็นเล่มแรก</span><br /><span style="font-size:85%;">6. <strong>ไปหาใครบางคน</strong> - นราวุธ ไชยชมภู เล่มนี้ เอาสิ่งเล็กๆน้อยๆ รอบๆตัวเรา มากลั่นเป็นเรื่องราวลึกๆ ที่บางทีเราก็นึกไม่ถึง </span><br /><span style="font-size:85%;">7. <strong>The Big Book of Sudoku</strong> - เห็นชาวบ้านชาวช่องเขาเล่นกันมานานแล้ว ขอลองมั่งดิ๊...</span><br /><span style="font-size:85%;">8. <strong>รักแรกและเรื่องสั้นอื่นๆ </strong>- ซามูเอล เบ็คเกตส์ / สนพ.สมมติ ของท่านพี่ชาย ... ยังไม่ได้อ่าน</span><br /><span style="font-size:85%;">9. <strong>บาร์เทิลบี </strong>- เฮอร์แมน เมลวิลล์ / สนพ.สมมติ ของเฮีย ... อ่านเกือบจะจบแล้วล่ะ ... เจ๋งดี </span><br /><span style="font-size:85%;">10.<strong>Underground Bulleteen</strong> .. Vol.11-12-13</span><br /><span style="font-size:85%;">11.<strong>แสงแรกของจักรวาล</strong></span><br /><span style="font-size:85%;">12.<strong>อยู่กับปัจจุบัน</strong> - เปลว สีเงิน</span><br /><span style="font-size:85%;">13.<strong>วิชาสุดท้าย</strong> - สฤณี แปล .... เล่มนี้ขอแนะนำ.. ให้ผู้ที่คิดว่าตัวเองยังเยาว์วัยอ่าน</span><br /><span style="font-size:85%;">14.<strong>ราโชมอน และเรื่องสั้นอื่นๆ</strong> - ชอบเรื่อง "ภาพนรก" จัง </span></div><br /><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">15.ควันใต้หมวก</span></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5bdFe20I/AAAAAAAAAoI/go6Vrg3guPk/s1600-h/KTM.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186802539674131266" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5bdFe20I/AAAAAAAAAoI/go6Vrg3guPk/s200/KTM.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">16.MUD 1 &amp; 2</span></div><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5atFe2xI/AAAAAAAAAnw/RFdhEHg7gm8/s1600-h/MUD2Cover.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186802526789229330" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s5atFe2xI/AAAAAAAAAnw/RFdhEHg7gm8/s200/MUD2Cover.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">--------------------------------</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">แต่ รายการหนังสือของเดือนเมษายนปีนี้ </span><span style="font-size:85%;">ยังไม่จบแค่นี้ค่ะ</span><br /><span style="font-size:85%;">เพิ่งจะ(เต็มใจ)หมดเงินไปอีกพันกว่าบาท </span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">ซื้อหนังสือของหลวงปู่ ติช นัท ฮันห์</span><br /><span style="font-size:85%;">ที่<a href="http://www.thaiplumvillage.org/act5104_schedule.html"><strong>งานภาวนาของหมู่บ้านพลัม</strong> </a>ที่นครนายก </span><br /><span style="font-size:85%;">เมื่อวานนี้สดๆ ร้อนๆ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">รายละเอียดเรื่องทีไป retreat ก็ฝากไว้ก่อน</span><br /><span style="font-size:85%;">เพราะพฤหัสนี้จะไปอีกรอบสิบวัน </span><br /><span style="font-size:85%;">ไว้จะเล่ารวดเดียวเลย ว่าไปทำไรมามั่ง [^_^]</span><br /><span style="font-size:85%;">(คราวที่ไปปีที่แล้วก็ยังไม่ได้เล่าเลยเนาะ แหะๆ)</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">กลับมาที่เรื่องหนังสือ </span><br /><span style="font-size:85%;">ผู้เขียนก็ท่านติชทั้งหมดเลย....</span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s6FNFe21I/AAAAAAAAAoQ/SrVYdH2kAyQ/s1600-h/1888375302.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186803256933669714" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R_s6FNFe21I/AAAAAAAAAoQ/SrVYdH2kAyQ/s320/1888375302.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">1.Understanding our Mind</span><br /><span style="font-size:85%;">2.ปลูกรัก</span><br /><span style="font-size:85%;">3.วิถีแห่งบัวบาน</span><br /><span style="font-size:85%;">4.อาศรมกลางเมฆ</span><br /><span style="font-size:85%;">5.เรียกฉันด้วยนามอันแท้จริง</span><br /><span style="font-size:85%;">6.ศานติในเรือนใจ</span><br /><span style="font-size:85%;">7.ปาฏิหาริย์แห่งการตื่นอยู่เสมอ</span><br /><span style="font-size:85%;">8.คือเมฆสีขาวทางก้าวเก่าแก่</span><br /><span style="font-size:85%;">--------------------------</span><br /><span style="font-size:85%;">รายการหนังสือทั้งหมดนี้อ่านจบหมดเมื่อไหร่</span><br /><span style="font-size:85%;">จะแวะมาแจ้งให้ทราบอีกที หลังเสร็จสิ้นทุกภารกิจ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ขอให้ทุกท่านจงมีสุข.....</span> อิอิ<br /><br />ป.ล ชอบเดือนพิเศษๆ แบบนี้จัง....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-8329932448344584550?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-58239293878075426862008-03-26T14:28:00.003+07:002008-03-26T14:37:28.313+07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R-n8ctFe2vI/AAAAAAAAAng/XCcWPINV9Hs/s1600-h/C+00411.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181950416335592178" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R-n8ctFe2vI/AAAAAAAAAng/XCcWPINV9Hs/s200/C+00411.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R-n8c9Fe2wI/AAAAAAAAAno/s_8twN6ShmY/s1600-h/C+005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181950420630559490" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R-n8c9Fe2wI/AAAAAAAAAno/s_8twN6ShmY/s200/C+005.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R-n8cNFe2uI/AAAAAAAAAnY/LQPrSwzJGxw/s1600-h/C+003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181950407745657570" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R-n8cNFe2uI/AAAAAAAAAnY/LQPrSwzJGxw/s200/C+003.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ.... </span><br /><span style="font-size:85%;">27 มี.ค - 7 เม.ย นี้</span><br /><span style="font-size:85%;">เอาหนังสือมาขายในนามของเฮียจ๊อก พี่ชายเจ้าของบล็อก</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">หนังสือที่วางขายก็มีจากสำนักพิมพ์สมมติ</span><br /><span style="font-size:85%;">+ สำนักพิมพ์อื่นๆ ของ ไต้ฝุ่น Openbooks </span><br /><span style="font-size:85%;">สามัญชน ฟรีฟอร์ม Shine ฯลฯ </span><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><span style="font-size:85%;">ในราคาย่อมเยาว์ </span><br /><span style="font-size:85%;">บ่ายๆ- เย็นๆ ถ้าว่างอาจจะไปช่วยยืนขาย (เอาขนมน้ำมาฝากด้วยก็ดี)</span><br /><p><span style="font-size:85%;">แล้วเจอกันคร้าบบบ [^_^]</span></p><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>พิกัด </strong>: วารสารหนังสือใต้ดิน บู๊ธ O10 (ชั้นล่าง ใกล้ๆ กับ food court)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5823929387807542686?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-15924360722605678342008-03-17T17:38:00.002+07:002008-03-17T17:58:27.799+07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95Or7Y8mZI/AAAAAAAAAmw/cz76wks1tiA/s1600-h/A+124.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178663138106317202" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95Or7Y8mZI/AAAAAAAAAmw/cz76wks1tiA/s200/A+124.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OsLY8maI/AAAAAAAAAm4/hdxqf5aO2ys/s1600-h/A+043.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178663142401284514" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OsLY8maI/AAAAAAAAAm4/hdxqf5aO2ys/s200/A+043.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OsbY8mbI/AAAAAAAAAnA/UOEuGXq36AQ/s1600-h/A+026.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178663146696251826" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OsbY8mbI/AAAAAAAAAnA/UOEuGXq36AQ/s200/A+026.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OsrY8mcI/AAAAAAAAAnI/Y3qbJuUPMuc/s1600-h/B+002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178663150991219138" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OsrY8mcI/AAAAAAAAAnI/Y3qbJuUPMuc/s200/B+002.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OtLY8mdI/AAAAAAAAAnQ/yBqz27z9S14/s1600-h/B+008.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178663159581153746" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R95OtLY8mdI/AAAAAAAAAnQ/yBqz27z9S14/s200/B+008.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-1592436072260567834?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-23108137404205232462008-03-13T10:39:00.004+07:002008-03-13T10:50:41.489+07:00<span style="font-size:85%;"><br /></span><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R9iiwbY8mWI/AAAAAAAAAmY/pch7GqGO14k/s1600-h/A+017.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177066724532197730" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R9iiwbY8mWI/AAAAAAAAAmY/pch7GqGO14k/s200/A+017.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"> </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R9iixbY8mXI/AAAAAAAAAmg/ubRQjYRYhkk/s1600-h/A+004.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177066741712066930" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R9iixbY8mXI/AAAAAAAAAmg/ubRQjYRYhkk/s200/A+004.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R9ijPbY8mYI/AAAAAAAAAmo/OIfHlWZcbjM/s1600-h/A+013.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177067257108142466" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R9ijPbY8mYI/AAAAAAAAAmo/OIfHlWZcbjM/s200/A+013.jpg" border="0" /></span></a><br />-- This is not farewell party --<br /><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">**********************************<br /><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;">สองปีเต็มกับการทำงานที่มาพร้อมความทรงจำที่ดี </span></div><div><span style="font-size:85%;">และการเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">ถึงจะมีปัญหา เจออุปสรรคบ้าง </span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่เพื่อนร่วมงาน เจ้านาย และผู้คนรอบข้าง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็ช่วยให้ทุกๆ อย่างผ่านไปได้</span></div><div><span style="font-size:85%;">[^_^] ขอบคุณทุกๆ คน มากค่ะ </span></div><div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;">จากนี้</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็คงได้เวลาเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ อีกที </span></div><div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">*************************<br /></span></div><div><strong><span style="font-size:85%;">Entertainment : </span></strong></div><div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;">- <strong>Book :</strong> </span></div><div><span style="font-size:85%;">1.คิดถึง ระลึกถึง นึกถึง- ปราย พันแสง</span></div><div><span style="font-size:85%;"> ----> อ่านแล้วจะละลาย ...</span></div><div><span style="font-size:85%;">2.เมียเจ้า The Kitchen God's wife </span></div><div><span style="font-size:85%;"> (Amy Than เขียน / นรา สุภัคโรจน์ แปล) </span></div><div><span style="font-size:85%;"> </span></div><div><span style="font-size:85%;">- <strong>Series :</strong> Grey's Anatomy (ชอบจัง)</span></div><div><span style="font-size:85%;"> 1 Litre of Tear (ชอบมาก)</span> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2310813740420523246?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-1017816528971361082008-02-05T19:57:00.000+07:002008-02-05T20:06:13.122+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R6heKA0A3mI/AAAAAAAAAmQ/t0jNuX6yycg/s1600-h/posterforweb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163480498890137186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R6heKA0A3mI/AAAAAAAAAmQ/t0jNuX6yycg/s400/posterforweb.jpg" border="0" /></a> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163480486005235282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R6heJQ0A3lI/AAAAAAAAAmI/ziHF4utz0HA/s400/brochureforweb_2%5B1%5D.jpg" border="0" /><br /><div>See you there ...</div><div><a href="http://www.thaiplumvillage.org/">+More about Plum Village </a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-101781652897136108?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-25107718347508045952008-01-29T14:49:00.000+07:002008-01-29T15:26:04.900+07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57fkw0A3jI/AAAAAAAAAl4/5MTeM3Xx2n8/s1600-h/C+122.jpg"></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57flQ0A3kI/AAAAAAAAAmA/-MIi8NtPFAU/s1600-h/C+117.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160808054274448962" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57flQ0A3kI/AAAAAAAAAmA/-MIi8NtPFAU/s320/C+117.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57enw0A3gI/AAAAAAAAAlg/IxN6MzkjZBw/s1600-h/C+065.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160806997712494082" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57enw0A3gI/AAAAAAAAAlg/IxN6MzkjZBw/s200/C+065.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57enQ0A3fI/AAAAAAAAAlY/QgGM4xTvi-w/s1600-h/C+092.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160806989122559474" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57enQ0A3fI/AAAAAAAAAlY/QgGM4xTvi-w/s200/C+092.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57eoQ0A3hI/AAAAAAAAAlo/oDw-BxMnZco/s1600-h/C+074.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160807006302428690" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57eoQ0A3hI/AAAAAAAAAlo/oDw-BxMnZco/s200/C+074.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57epA0A3iI/AAAAAAAAAlw/TxB2FVstqEo/s1600-h/C+076.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160807019187330594" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57epA0A3iI/AAAAAAAAAlw/TxB2FVstqEo/s200/C+076.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dJw0A3bI/AAAAAAAAAk4/wsnGXIqngYQ/s1600-h/C+231.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160805382804790706" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dJw0A3bI/AAAAAAAAAk4/wsnGXIqngYQ/s200/C+231.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dKQ0A3cI/AAAAAAAAAlA/Y7X9-ZiXLEs/s1600-h/C+225.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160805391394725314" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dKQ0A3cI/AAAAAAAAAlA/Y7X9-ZiXLEs/s200/C+225.jpg" border="0" /></a><br />@ a coffee shop recommended by P'Jok<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dKw0A3dI/AAAAAAAAAlI/8rdokXdQt9I/s1600-h/C+246.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160805399984659922" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dKw0A3dI/AAAAAAAAAlI/8rdokXdQt9I/s200/C+246.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dLw0A3eI/AAAAAAAAAlQ/x4FKcoeYUrg/s1600-h/C+056.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160805417164529122" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57dLw0A3eI/AAAAAAAAAlQ/x4FKcoeYUrg/s200/C+056.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57cKg0A3YI/AAAAAAAAAkg/JqmXnCKeRHI/s1600-h/C+097.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160804296178064770" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57cKg0A3YI/AAAAAAAAAkg/JqmXnCKeRHI/s200/C+097.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57cLA0A3ZI/AAAAAAAAAko/FboftXIh6c0/s1600-h/C+205.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160804304767999378" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57cLA0A3ZI/AAAAAAAAAko/FboftXIh6c0/s200/C+205.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57cLg0A3aI/AAAAAAAAAkw/Rjc-4vLsGK4/s1600-h/C+214.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160804313357933986" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R57cLg0A3aI/AAAAAAAAAkw/Rjc-4vLsGK4/s200/C+214.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">เกิดมาก็ไม่เคยเลยที่จะเดินทางไปเชียงใหม่ </span></div><div><span style="font-size:85%;">แบบไป-กลับภายในวันเดียว</span></div><div><span style="font-size:85%;">คราวนี้ เพื่อน้องชายสุดที่รัก ไหนๆ ก็รับปริญญาแล้ว</span></div><div><span style="font-size:85%;">พี่ทรายจัดให้ (แต่หม่าม้าจ่ายค่าตั๋วให้ แหะๆ)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ขึ้นเครื่องที่ดอนเมืองตอน 06.45</span></div><div><span style="font-size:85%;">เงียบอย่างกับป่าช้า ไปถึงเชียงใหม่ก็เกือบ 8 โมง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไปถึงปุ๊บก็ขึ้นดอยสุเทพปั๊บ</span></div><div><span style="font-size:85%;">เพราะญาติๆ ล่วงหน้าเดินทางกันมาก่อน</span></div><div><span style="font-size:85%;">บรรยากาศดีมากๆ เงียบๆ หนาวๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">แล้วก็น่านอนมาก ...... </span></div><div><span style="font-size:85%;">ง่วงสุดๆ เบลอๆ เพราะเดินทางตอนเช้าๆ เนี่ย </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">หลังจากเดินเล่นเดินไปเดินมา</span></div><div><span style="font-size:85%;">ญาติๆ เกือบ 20 ชีวิต ก็แวบไปทานข้าวเที่ยงกันก่อน </span></div><div><span style="font-size:85%;">ชื่อร้าน "สวนผัก"</span></div><div><span style="font-size:85%;">อาหารก็ใช้ได้</span></div><div><span style="font-size:85%;">เย็นตาโฟอร่อยดี</span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่</span></div><div><span style="font-size:85%;">ราคาแพงเกินไปหน่อย </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">จากนั้น มุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่</span></div><div><span style="font-size:85%;">เป็นครั้งแรกที่ได้เดินไปเดินมาที่นี่นานๆ</span></div><div><span style="font-size:85%;">(คราวที่แล้วมาส่งน้องที่หอ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ไม่ค่อยได้สังเกตอะไรเท่าไหร่)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ถ่ายรูปตอนบ่ายสอง-บ่ายสาม </span></div><div><span style="font-size:85%;">ให้พอผิวเกรียมกำลังสวย</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็เปลี่ยนบรรยากาศ ไปนั่งพักเหนื่อย</span></div><div><span style="font-size:85%;">ที่ร้านกาแฟ ชื่อว่า ..... (จำไม่ได้แล้วง่ะ)</span></div><div><span style="font-size:85%;">เค้ก White Chocolate อร่อยดี </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">สังเกตได้ว่า สาวๆ ที่เป็นพนักงานขาย</span></div><div><span style="font-size:85%;">แตกต่างจากสาวๆ กทม.มากๆ</span></div><div><span style="font-size:85%;">พูดจาน่ารัก ยิ้มแย้ม</span></div><div><span style="font-size:85%;">อ่อนหวาน ....</span></div><div><span style="font-size:85%;">อืมมม ภูมิประเทศ และภูมิอากาศ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็ทำให้คนเราไม่เหมือนกันได้เนาะ </span></div><div><span style="font-size:85%;">(Stereotype)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">มื้อเย็น</span></div><div><span style="font-size:85%;">เฮียจ๊อกพาไปหม่ำที่</span></div><div><span style="font-size:85%;">บ้านไร่ยามเย็น</span></div><div><span style="font-size:85%;">อาหารเหนือ ก็อร่อยดี</span></div><div><span style="font-size:85%;">แต่เสียดายทานได้แค่ชั่วโมงเดียว</span></div><div><span style="font-size:85%;">ก็ต้องรีบบึ่งไปสนามบิน</span></div><div><span style="font-size:85%;">ขึ้นเครื่องบินตอน 19.50</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">ถึงสุวรรณภูมิโดยสวัสดิภาพ</span></div><div><span style="font-size:85%;">เป็นหนึ่งวันที่สนุกสนาน</span></div><div><span style="font-size:85%;">และแอบแปลกใจว่า</span></div><div><span style="font-size:85%;">จริงๆ ในวันๆ นึง</span></div><div><span style="font-size:85%;">คนเราก็ทำอะไรๆ ได้มากมาย</span></div><div><span style="font-size:85%;">เหมือนกันเนาะ </span></div><div><span style="font-size:85%;">หากวัดจากความรู้สึก</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-size:85%;">---------------------</span></div><div><span style="font-size:85%;">หนังสือ - ปราบดา หยุ่น เขียนถึงญี่ปุ่น </span></div><div><span style="font-size:85%;">(เห็นชื่อหนังสือแล้ว คงไม่ต้องใส่ชื่อคนเขียนเนาะ)</span></div><div><br /><br /><br /></div><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2510771834750804595?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-29846285170660517082008-01-16T14:34:00.000+07:002008-01-16T18:56:32.284+07:00<div><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43e9uqeItI/AAAAAAAAAis/965C4tSzqf8/s1600-h/J+224.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156022300488639186" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43e9uqeItI/AAAAAAAAAis/965C4tSzqf8/s400/J+224.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43wEeqeI4I/AAAAAAAAAkE/qf4rVYVoFtk/s1600-h/J+260.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156041108150428546" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43wEeqeI4I/AAAAAAAAAkE/qf4rVYVoFtk/s200/J+260.jpg" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RJOqeImI/AAAAAAAAAh0/3r3fKUJypbA/s1600-h/J+226.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156007104894345826" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RJOqeImI/AAAAAAAAAh0/3r3fKUJypbA/s200/J+226.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UV-qeIsI/AAAAAAAAAik/ljHe1ilLQIg/s1600-h/J+244.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156010622472561346" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UV-qeIsI/AAAAAAAAAik/ljHe1ilLQIg/s200/J+244.jpg" border="0" /></span></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RJeqeInI/AAAAAAAAAh8/lPWHPnS6Z-A/s1600-h/J+245.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156007109189313138" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RJeqeInI/AAAAAAAAAh8/lPWHPnS6Z-A/s200/J+245.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43wEuqeI5I/AAAAAAAAAkM/RAXlUevyMII/s1600-h/J+258.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156041112445395858" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43wEuqeI5I/AAAAAAAAAkM/RAXlUevyMII/s200/J+258.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rT-qeIyI/AAAAAAAAAjU/huXg_oN11a0/s1600-h/J+277.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156035876880261922" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rT-qeIyI/AAAAAAAAAjU/huXg_oN11a0/s200/J+277.jpg" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pFOqeIuI/AAAAAAAAAi0/qQnPXs_WXWw/s1600-h/J+232.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156033424453935842" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pFOqeIuI/AAAAAAAAAi0/qQnPXs_WXWw/s200/J+232.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pF-qeIwI/AAAAAAAAAjE/UrZ6MfGMxCQ/s1600-h/J+242.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156033437338837762" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pF-qeIwI/AAAAAAAAAjE/UrZ6MfGMxCQ/s200/J+242.jpg" border="0" /></a></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UVeqeIrI/AAAAAAAAAic/0Lm7Sf8bDwE/s1600-h/J+162.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156010613882626738" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UVeqeIrI/AAAAAAAAAic/0Lm7Sf8bDwE/s200/J+162.jpg" border="0" /></span></a><br /></span>Hard Rock<br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UVOqeIqI/AAAAAAAAAiU/hT6BWBKlCpo/s1600-h/J+138.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156010609587659426" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UVOqeIqI/AAAAAAAAAiU/hT6BWBKlCpo/s200/J+138.jpg" border="0" /></span></a> </span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">Rhythm &amp; Bowl<br /><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RJ-qeIoI/AAAAAAAAAiE/MoQ0f_SguJY/s1600-h/J+204.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156007117779247746" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RJ-qeIoI/AAAAAAAAAiE/MoQ0f_SguJY/s200/J+204.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UUuqeIpI/AAAAAAAAAiM/yFmiV4T3Cro/s1600-h/J+077.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156010600997724818" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43UUuqeIpI/AAAAAAAAAiM/yFmiV4T3Cro/s200/J+077.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43wIuqeI6I/AAAAAAAAAkU/V7TyI5Z-DG8/s1600-h/J+094.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156041181164872610" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43wIuqeI6I/AAAAAAAAAkU/V7TyI5Z-DG8/s200/J+094.jpg" border="0" /></a></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;">From different moment...</span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43OM-qeIhI/AAAAAAAAAhM/6qsf1dpMHiA/s1600-h/J+071.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156003870783971858" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43OM-qeIhI/AAAAAAAAAhM/6qsf1dpMHiA/s200/J+071.jpg" border="0" /></span></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43ONeqeIiI/AAAAAAAAAhU/lk5Xy0nt9zU/s1600-h/J+059.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43OOOqeIkI/AAAAAAAAAhk/0hIKDk_YQ5U/s1600-h/J+069.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43ON-qeIjI/AAAAAAAAAhc/R4ANX4Px8hQ/s1600-h/J+108.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pFuqeIvI/AAAAAAAAAi8/6LnVYDJzEok/s1600-h/J+131.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156033433043870450" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pFuqeIvI/AAAAAAAAAi8/6LnVYDJzEok/s200/J+131.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RIuqeIlI/AAAAAAAAAhs/DjzabFyOufU/s1600-h/J+190.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156007096304411218" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43RIuqeIlI/AAAAAAAAAhs/DjzabFyOufU/s200/J+190.jpg" border="0" /></span></a><br /><span style="font-size:85%;"></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43ES-qeIgI/AAAAAAAAAhE/Az4UvPlXd38/s1600-h/J+181.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155992978746909186" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43ES-qeIgI/AAAAAAAAAhE/Az4UvPlXd38/s320/J+181.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pGeqeIxI/AAAAAAAAAjM/NKHRY5Uwz4o/s1600-h/J+296.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156033445928772370" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43pGeqeIxI/AAAAAAAAAjM/NKHRY5Uwz4o/s200/J+296.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">สวัสดีปีใหม่ ที่มาถึงไปครึ่งเดือนแล้ว....<br />ให้คุณๆ ผู้อ่าน หรือคุณผู้บังเอิญเข้ามาอ่าน... ให้ลอง</span></div><span style="font-size:85%;"><div></div><div><br /></div><div>"เลือกสรร" สิ่งดีๆ ให้เข้ามาในชีวิต ในห้วงความคิด</div><div>"เลือกที่จะเลิกคิด" เข้าข้างตัวเอง คิดโน่น คิดนี่ คิดฟุ้งซ่าน </div><div>"เลือกที่จะเลิกกังวล" กับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง หรือสิ่งที่ผ่านพ้นไปแล้ว<br />"เลือกอยู่กับ" สิ่งที่เป็นปัจจุบัน ณ ตอนนี้<br />"เลือกมีสติ" กับสิ่งที่กำลังทำอยู่ ณ ตอนนี้<br />"เลือกที่จะยอมรับ" ว่ามี เกิดก็ต้องมีตาย /มีมาก็ต้องมีไป/ มีทุกข์และก็มีสุข<br />"เลือกตัดสินใจ" ในสิ่งที่ตัวเองจะยอมรับได้กับสิ่งที่จะตามมา<br />"เลือกดูแลสุขภาพกาย" ซะบ้าง เพราะมันคืออีกครึ่งหนึ่งของชีวิตคุณ </div><div><br /></div><div></span><span style="font-size:85%;">แล้วความสุขใจ สบายกาย ก็เกิดขึ้นจาก</span></div><div><span style="font-size:85%;">"การเลือก" ของท่านเอง หาใช่ คำอวยพรสวยๆ </span></div><div><span style="font-size:85%;">จากการ์ดงามๆ ใดๆ ก็ตาม ....<br /></span><span style="font-size:85%;">[^_^] Happiness is here &amp; now</span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;">************************************<br /><strong>Entertainment</strong><br /></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span> </div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Series 1</strong> : Desperate Housewife (season 3) </span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Serires 2</strong> : </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Prison_Break"><span style="font-size:85%;">Prison Break</span></a><br /><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Book</strong> : Stray Birds (บรรณาการชั่วคราวจากหนูจักรปาณี)</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;">(<a href="http://www.terebess.hu/english/tagore6.html">http://www.terebess.hu/english/tagore6.html</a>)</span><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span> </div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Trip </strong>: New Year Trip</span></div><div><span style="font-size:85%;">กับญาติๆ 20 กว่าชีวิต บนชั้น 15 ของตึกสูงๆ ริมทะเล ...</span></div><div><span style="font-size:85%;">อาหารทะเล เทนนิส ฟิตเนส โยคะ โบว์ลิ่ง ขนมเค้ก ของขวัญ ป๊อกเด้ง </span></div><div><span style="font-size:85%;">โจ๊ก เลือดหมู และอาการนอนไม่หลับ (จุดพลุปุ้งๆ กันทั้งคืน) </span></div><div><span style="font-size:85%;">รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ</span></div><div><span style="font-size:85%;"></div></span><div><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Photo </strong>: รูปถ่ายจากพัมยา. เมืองแห่งแสงสี และดอกไม้ไฟ</span></div><div><span style="font-size:85%;">ดอกไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองนี้ ตูมเดียว แล้วหายไป ไม่กลับมาอีกเลย....</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong>Peko-chan</strong> <strong>The Parade</strong></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rUeqeIzI/AAAAAAAAAjc/B89mmGUoajc/s1600-h/J+305.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156035885470196530" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rUeqeIzI/AAAAAAAAAjc/B89mmGUoajc/s200/J+305.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rU-qeI1I/AAAAAAAAAjs/LfYbSb_5fXY/s1600-h/J+312.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156035894060131154" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rU-qeI1I/AAAAAAAAAjs/LfYbSb_5fXY/s200/J+312.jpg" border="0" /></a></strong></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rUuqeI0I/AAAAAAAAAjk/7maF2JDkFyM/s1600-h/J+316.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156035889765163842" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rUuqeI0I/AAAAAAAAAjk/7maF2JDkFyM/s200/J+316.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rVOqeI2I/AAAAAAAAAj0/othsIOS-csk/s1600-h/J+303.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156035898355098466" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43rVOqeI2I/AAAAAAAAAj0/othsIOS-csk/s200/J+303.jpg" border="0" /></a></strong></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;">ไปเดินสำเพ็งแล้วเห็นชุดตุ๊กตาสิบกว่าตัวของเจ้าหนูเป๊ะโกะจัง</span></div><div><span style="font-size:85%;">ตกหลุมรักซะงั้น เลยเหมามาหมดให้เป็นของขวัญวันเกิดน้องสาว</span></div><div><span style="font-size:85%;">(เพราะพี่สาวอยากได้ ) </span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div></div><div><div><br /> </div><div><span style="font-size:85%;"></span>From different point of view ...</div><div>The same thing may be diffrent ...</div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><span style="font-size:85%;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43sQ-qeI3I/AAAAAAAAAj8/inVqoVPqhzI/s1600-h/J+279.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156036924852282226" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R43sQ-qeI3I/AAAAAAAAAj8/inVqoVPqhzI/s200/J+279.jpg" border="0" /></a></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2984628517066051708?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-57585209803596458202007-12-28T14:57:00.000+07:002007-12-28T15:12:02.035+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R3SvkSHNoxI/AAAAAAAAAg8/sMxm_AUOM98/s1600-h/B+115.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148933311863563026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R3SvkSHNoxI/AAAAAAAAAg8/sMxm_AUOM98/s400/B+115.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">..When there is sunset, there is sunrise..<br /><br />よいお年を<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5758520980359645820?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-87054150466046436752007-11-29T15:59:00.000+07:002007-11-29T16:23:22.739+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R06CsDLdHvI/AAAAAAAAAgc/Ddpbs2MXmq0/s1600-h/book+014.jpg"></a><br /><div><span style="font-size:85%;"><strong>ในที่สุด สมบัติชิ้นสุดท้ายของบ้านเก่า</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;"><strong>ก็ย้ายมาบ้านใหม่เป็นที่เรียบร้อย</strong></span></div><br /><div><strong></strong></div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R06AqzLdHuI/AAAAAAAAAgU/1CmaTMMIQhM/s1600-h/book+015.jpg"><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5138185697657429730" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R06AqzLdHuI/AAAAAAAAAgU/1CmaTMMIQhM/s400/book+015.jpg" border="0" /></strong></a><strong><br /><br /><span style="font-size:85%;">ไม่มีไรทำ วันนี้อยากโชว์ของ... อิอิ</span></strong></div><br /><div><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong></div><br /><div><strong><span style="font-size:85%;">Special Thanks : Daddy ที่ลงทุนลงแรงสร้างตู้ใบนี้ให้หนูๆ</span> </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-8705415046604643675?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-77933617318111760442007-11-27T16:44:00.000+07:002007-11-27T16:58:36.785+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0vpwzLdHtI/AAAAAAAAAgM/fiFPXOsmy80/s1600-h/Sayo+February+2006++Pictures+393.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137456824527429330" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0vpwzLdHtI/AAAAAAAAAgM/fiFPXOsmy80/s320/Sayo+February+2006++Pictures+393.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div><strong>You know you are Flight Attendant when.....</strong><br /><br /><span style="font-size:85%;">1. You can eat a 4 course meal standing at the kitchen counter<br />อันนี้ใช่เลย 555 กลับมาบ้านทีไร ยืนกินในครัวทุกที<br />2. You search for a button to flush the toilet<br />3. You look for the 'crew line' at the grocery store<br />4. You can pack for a 2 week trip to Europe in 1 roll-aboard<br />5. All of your pens have different hotel names on them<br />จนปัจจุบันนี้ก็ยังใช้ปากกาของโรงแรมอยู่ มันเขียนดีมากๆ นี่นา<br /><br />6. You NEVER unpack<br />7. You can recognize pilots by the backs of their heads-but not by their faces<br />8. You can tell from 70 yards away if a piece of luggage will fit in the overhead bin><br />9. You care about the local news in a city three states away</span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">10. You can tie a neck scarf 36 ways><br />11. You know at least 25 uses for air sickness bags-none of which pertain to vomit<br />12. You understand and actually use the 24-hour clock<br />13. You own 2 sets of uniforms: fat and thin<br />14. You>don't think in 'months'-you think in 'bid packs'<br />15. You always point with two fingers<br />16. You get a little too excited by certain types of ice<br />17. You stand at the front door and politely say 'Buh-bye, thanks, have a >nice day' when someone leaves your home><br />18. You can make a sentence using all of the following phrases: 'At this >time,' 'For your safety,' 'Feel free,' and 'As a reminder'><br />19. You know what's on the cover of the current issues of In Touch, Star, >Hello, OK! and People magazines><br />20. You stop and inspect every fire extinguisher you pass, just to make >sure the 'gauge is in the green'><br />21. Your thighs are covered in bruises from armrests and elbows><br />22. You wake up and have to look at the hotel stationery to figure out >where you are><br />23. You refer to cities by their airport codes<br /><br />24. You are a fire fighter, a nurse, a security officer and a server>all in one!><br />25. Everytime the door bell rings you look up at the ceiling to make sure >it's not a call bell.><br />26. you change into you 'galley shoes' to cook dinner at home><br />27. You open your bathroom doors at home slowly in case someone forgot to >lock it.<br />28. You only know 250F or 350F degrees on your home oven><br />29. When you ask your spouse when they will be coming home from work you >ask for their 'ETA' (Estimated time of arrival)><br />30. You can spot out an airplane from the ground above and tell the other >person what airline it is!><br />31. You wake up at home to find that you have been sleeping in(the recovery >position)><br />32. You bring home different grocery bags full of goodies that you can't >get in your home town! and tell a story about it!><br />33. You know better NOT to date a pilot!> ><br />34. You answer the phone ,you start>by saying ur name and position>><br />35. You actually understand every item on this list!!!<br /><br /><br />คือตอนแรกว่าจะคอมเม้นต์เป็นข้อๆ ไป ไปๆมาๆ เออแฮะ มันใช่หมดเลย<br />(เมื่อสมัยก่อน) ........ คิดถึงขอบฟ้ากว้างๆ จัง</span></div><div><span style="font-size:85%;"> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137456012778610370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0vpBjLdHsI/AAAAAAAAAgE/JkgpugEiuO4/s400/Sayo+February+2006++Pictures+391.jpg" border="0" /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-7793361731811176044?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-25506116126132232192007-11-23T09:12:00.000+07:002007-11-23T17:22:46.983+07:00<div><span style="font-size:85%;">Yesterday, as my work, I drove to The Mall for checking one of my counters. After finishing my job, I found my car parking in the corner blocked inside by another car in front of mine. I’ve tried to push it away. Unfortunately, the space is too narrow to pass that. So I just didn’t know what to do. Waiting and waiting for someone to help me get out of there.<br /><br />Huh ! there’s one little security guard at the age of around 18-19 walking to my car. And he helped me by pushing that car in the opposite way, then I stepped down from my car and helped him push it. Suddenly he said one word to me, and I will never forget his word<br /><br />“It’s ok, please do not help me, because your hand will be dirty”<br />It’s shocked and very impressive for what we have said to me.<br /><br />I was stunned and said nothing but thank you to that good man and helped him push the car anyway. </span></div><div><span style="font-size:85%;">But the point is !! ... It made me realize that ....</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div><span style="font-size:85%;">How many people will cares about stranger… the one that we’ve never known before ?<br /><br /><br />Have we ever noticed ? Everyday we meet many people’s faces, but how many faces that we know and don’t ? In this tiny little world, most of our time will be spent for ourselves, our family, our friends, bla bla bla. But how about strangers around us ? Sometimes we do not even smile or helps other people just because we don’t know them, or because they did nothing that is benefitial to us, or we just think that it's their job to provide the best service for us.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">May I ask you some questions ?</span></div><span style="font-size:85%;"><div><br />What if ?<br />- In the morning, your car is hit by others, and your car color is just scratched that can’t even see. what would happen ? After calling some guy from insurance company, you walk straight to his car and say something bad to him, scold at him saying “Why didn’t you drive more carefully ? Don’t you see, today I have a very important meeting, and I missed it ! !!@#&amp;$(#)$*&amp;($*_#$*#)($*#$()” Afterward, you blame everything, every strangers around you that caused that accident. What if that man is your son, will you do that to him ?<br /><br />- I just wonder that people, who live on the top of the hill or any mountain that<br />takes more than 2 hours to reach the ground by car, will have car accident at the same color scratched as in Bangkok, will they call the insurance for inspecting ? or they just leave and say sorry to each other.<br /><br />Let’s think ! we just care about the people who is related directly to us. Most of us will automatically take care of our friends, colleages, and family, someone we love and treating as best as we can. But in case of other strangers that do not dwell in as same as your society, such as, hotel maid, bus driver, supermarket cashier, etc.., we treat them as they are not human, as they are the robot, because of the materialism, the most powerful influence that makes us believe that money is God. We treat those people as robot, just because we think that they already got what they deserves called salary in every month. Thus, it’s alright to treat them like that. </div><div> </div><div>Long time ago, I've heard one sentence from very famous DJ talking about her bad service experience from a waitress in the restaurant. After describing her bad manner, she concluded " May be.....the reason that woman <strong>is still a waitress and not being able to find the other better job,</strong> is because of her bad manner and her bad service...."<br /></div><div>It really disappointed me for what she has said in the radio program, coz I used to appreciate her talent and Being waitress is not that bad if that person will love to do that job providing quality customer service. For me I still think that many people has been taught to look down on someone in the pay-less job. (Looking down means, bad attitude, treating them like they are our slave) ... </div><div> </div><div>-------</div><div><br />According to the lecture from Retreat with Plum Village, Brother “Ocean Dharma” said there’s connection for the whole world and for the whole universe in every second, every part of our lives. When you die, what identified you does not just disappear, you still exist in the world. For body, your ashes are scattered at sea or burned to Carbon Monoxide. For your mind, your iden has been publised as the book left for next generation. Also, for your taught, it’s in your children. It exist in everyone that your have said to them since you were born, until you passed away. Not only the good thing from you, but also the bad thing you’ve done to anyone, for the one you love, and the one called stranger.<br /><br />Let’s imagine ! that man above who you’ve scolded to him has cancer. An he is about going to commit suicide on that day, if you know that he is going to die that day,<br /><br />Will you still do that to him ?<br />Will you dare to hurt his feeling ?<br />Will you change your mind or your decision ?<br /><br />Any action happened in each step of the life will affect others inevitably. The effect will bounce like a ball that will never stop. Nature, hobbies, music, meal, your boyfriend’s bad mood, etc… It’s all in your life.<br /><br />When eating, you might throw away something in the dish you don’t like, you don’t eat it just because you don’t like it. But do not forget that if there’s no that part, your meal will not be completed. For example, we might not be able to eat chicken or prawn if there’s no chicken bone or Prawn’s tail.<br /><br /><br />let’s start from today by treating “everyone” around us as if today is your last day on earth.<br /><br /><br /><br />P.S I know there’s a lot of grammatical errors, but if you find any tell me please .....</span></div><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0akUjLdHrI/AAAAAAAAAf8/dLn9mBtUZ34/s1600-h/11+022.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135973098010255026" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0akUjLdHrI/AAAAAAAAAf8/dLn9mBtUZ34/s320/11+022.jpg" border="0" /></a></span><div><span style="font-size:85%;">Friday Night in Bangkok ^_^ </span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2550611612613223219?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-81718496466343739762007-11-19T17:28:00.001+07:002007-11-22T09:04:30.008+07:00<span style="font-size:85%;">วันนี้ขอรวบรวมเรื่องไร้สาระหน่อยนะ</span><br /><span style="font-size:85%;">ใครมั่นใจว่ามารออ่านสาระ </span><br /><span style="font-size:85%;">ให้กดเครื่องหมายกากบาท</span><span style="font-size:85%;">สีแดง ตรงมุมขวา ได้เลยค่ะ</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">***************************************</span><br /><span style="font-size:85%;">กรุ๊ปเลือด อ่านคน บอกนิสัย<br /><br /><strong>ลักษณะนิสัยโดยทั่วไป</strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"><br /><strong>คนกรุ๊ปเลือด เอ ผู้ไม่ชอบทะเลาะกับใคร</strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"><br />อันบุคคลที่มีเลือดกรุ๊ป เอ นั้น เป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตนเอง จึงไม่ค่อยโต้เถียงหรือแสดงความคิดเห็นขัดแย้งกับใคร เพราะเชื่ออยู่เสมอว่าความคิดของตนถูกต้องแล้ว จึงไม่ต้องไปขอความคิดเห็นจากใครอีก แต่ยังดีที่คนกรุ๊ปเลือด เอ ส่วนมากจะเป็นคนเอาใจเก่งเห็นใจและตามใจคนอื่นเสมอ ดังนั้น โอกาสที่จะพบว่าเขาไปทำให้ขุ่นข้องหมองใจนั้น จึงไม่ค่อยได้ปรากฏให้เห็นบ่อยนัก<br />แต่คนกรุ๊ปเลือด เอ ก็มีข้อเสียอยู่บ้าง ตรงที่เป็นคนขาดความคิดริเริ่ม ซึ่งหากเป็นชายที่บังเอิญได้หญิงฉลาด ทำงานเก่งมาเป็นคู่ครองฝ่ายหญิงจะรู้สึกผิดหวังในตัวเขาอยู่บ้าง แต่สำหรับชาวกรุ๊ปเลือด เอ ที่เป็นหญิงแล้ว ลักษณะเช่นเดียวกันนี้ ก็อาจจะเป็นผลดีสำหรับเธอ เพราะ ทำให้เธอกลายเป็นแม่ศรีเรือน ถนัดในการดูแลบ้านช่อง ปรนนิบัติสามีอบรมบุตรหลาน เรียกว่า เพรียบพร้อมคุณสมบัติของความเป็นแม่บ้านนั่นแหละ<br />แต่มีข้อสังเกตอยู่อย่างหนึ่งสำหรับหญิงเลือดกรุ๊ป เอ นั่นก็คือ ในเวลาที่หัวใจของเธอมีความรักนั้น เธอจะรักชนิดทุ่มเทให้หมดทั้งสี่ห้องหัวใจเลยทีเดียว แต่ถ้าเมื่อใดที่น้ำผึ้งเปลี่ยนรสจากหวานกลายเป็นขม เธอก็พร้อมที่จะสลัดคุณออกไปจากหัวใจอย่างคนที่มีความเข้มแข็ง เพราะสำหรับเธอแล้ว ให้เจ็บปวดปางตายเสียยังจะดีกว่าต้องมางอนง้อ ขอให้ใครเมตตาสงสาร<br />นอกจากเป็นคนมีอารมณ์รุนแรงแล้ว สตรีเลือดกรุ๊ป เอ ยังเป็นคนที่รักสวยรักงามชอบแต่งตัวชนิดสาวสมัยสวยเสมอ แถมยังมีรสนิยมดีซะด้วย คือสวยอย่างคนมีระดับ ว่างั้นเถอะ<br /><br /><strong>คนกรุ๊ปเลือด บี มีนิสัยร่าเริงเป็นสัญลักษณ์</strong> </span><br /><span style="font-size:85%;"><br />ตามตำราท่านว่า ผู้ที่มีเลือดกรุ๊ป บีนั้น จะเป็นบุคคลที่พร้อมจะหัวเราะได้ทุกเวลา เพราะมีนิสัยร่าเริง รักอิสระเสรี ตามใจตัวเอง ไม่แคร์ต่อสายตาประชาชี ใครจะหมั่นไส้ ใครจะค้อนก็ช่าง ฉันพอใจเสียอย่าง ใครจะทำไม เพราะฉะนั้น คนกรุ๊ปเลือด บี จึงชอบทำงานประเภท "วันแมนโชว์" คือไม่นิยมเข้าหุ้นกับใคร ลักษณะนิสัยของคนกรุ๊ปเลือด บี นั้นสามารถจะเป็นศิลปิน นักประพันธ์หรือผู้สื่อข่าวที่ประสบความสำเร็จได้ หรือหากจะทำงานในองค์การใหญ่ โอกาสเป็นผู้บริหารก็มีมาก ทั้งนี้ก็เพราะเขาเป็นคนเด็ดเดี่ยว ใจกว้าง และกล้าแสดงความคิดเห็นอย่างไม่หวั่นเกรงผู้ใด<br />ผู้ชายในกรุ๊ปเลือด บี จะเป็นคนประเภทสังคมเก่ง มีเพื่อนหญิงเป็นโหลๆ แต่อย่าคิดว่าเขาเป็นคนไม่จริงจังกับความรักล่ะ เขาจริงจังมาก แต่เสียนิดเดียว คือเขาจะจริงจังไปหมดเสียทุกคน นี่สิถึงจะเป็นปัญหา<br />ส่วนผู้หญิงที่มีเลือดกรุ๊ป บี นั้น ก็เก่งไม่แพ้ผู้ชายเหมือนกัน คือ หัวใจไม่เคยว่าง ชอบเข้าสังคม ไม่แคร์เสียงนกเสียงกา แต่ถ้าเธอลองปักใจรักใครเข้าสักคนละก็ ใจเธอจะแน่วแน่มั่นคง ไม่มีวันเสื่อมคลายเชียวหล่ะ แต่แย่หน่อยนะ ตรงที่เธอเป็นคนชอบเพ้อฝัน รักความหรูหราฟู่ฟ่า ไม่ค่อยเห็นความสำคัญของขนบธรรมเนียมประเพณีเท่าใดนัก แถมเป็นคนเอาอะไรก็จะเอาให้ได้โดยไม่สนใจว่าจะต้องแลกเปลี่ยนด้วยอะไร เพราะฉะนั้น จึงไม่แปลกที่บางครั้งเจ้าหล่อนจะถึงขั้นขายเพื่อนหรือไม่ก็ขายตนเอง เพียงเพื่อยกตัวเองให้ไปถึงจุดสุดยอดตามที่ต้องการ<br /><br /><strong>คนกรุ๊ปเลือด โอ มีความสุขุมเยือกเย็น </strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong><br /></strong>อันที่จริงนิสัยทั่วไปของคนกรุ๊ปเลือด โอ ก็คล้ายนิสัยของผู้ชายทั่วๆ ไปนั่นแหละคือมีความสุขุมรอบคอบ ตัดสินใจด้วยเหตุผล เชื่อมั่นสมองมากกว่าหัวใจ ไม่ชอบเพ้อฝัน และค่อนข้างไปทางวัตถุนิยมหน่อยๆ ดังนั้น คนที่มีเลือดกรุ๊ป โอ จึงมักเป็นบุคคลที่มีงานทำเป็นหลักเป็นฐาน แถมหน้าที่การงานก็มักจะดีเป็นพิเศษซะด้วย เช่น เป็นทนายความ เป็นผู้ตรวจสอบบัญชี หรืออะไรก็ตามที่มีความมั่นคงมากๆ<br />โดยปกติแล้ว คนกรุ๊ปเลือด โอ เป็นคนไม่ค่อยมีจินตนาการเท่าใดนัก ความคิดความอ่านตลอดจนการกระทำของพวกเขา จะตั้งอยู่บนรากฐานของความจริงเสมอ คือถ้าตาไม่ได้เห็น มือไม่ได้จับละก็ อย่าหวังว่าเขาจะยอมเชื่อ และคงเพราะเหตุนี้กระมัง พวกเขาจึงสามารถสร้างครอบครัวได้เป็นปึกแผ่น ไม่เหลวเป็นน้ำเหมือนพวกชอบฝันกลางแดด<br />แม้ว่าจะเป็นคนเค็มนิดๆ ก็เถอะ แต่คนกรุ๊ปเลือด โอ ก็มีนิสัยโอบอ้อมอารี รักเพื่อนพ้องเป็นผู้บังคับบัญชาที่ดี เป็นกำลังสำคัญของหน่วยงาน และเป็นที่รักใคร่โปรดปรานของเจ้านาย ส่วนหญิงที่มีเลือดกรุ๊ป โอ นั้น ก็เป็นคนที่จริงจังต่อชีวิตและความรัก ยินดีต่อการได้เป็นภรรยาและแม่เพราะเธอมีความคิดที่จะอุทิศร่างกายและวิญญาณ เพื่อคนที่เธอรักอยู่แล้ว เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ก็อย่าเข้าใจผิดคิดว่าผู้หญิงกรุ๊ปเลือด โอ จะใจง่าย มอบกายให้ใครเชยชมง่ายๆ ตรงกันข้ามเธอเป็นคนรักนวลสงวนตัว จนบางครั้งถูกหาว่าโบราณคร่ำครึด้วยซ้ำ แต่ถ้าชายที่มารักเธอนั้นมีความเข้าใจและหัวเก่าพอๆ กับเธอละก็ เขาจะเป็นคนที่โชคดีทีเดียวล่ะ ที่ได้หญิงที่มีความรักความจริงใจอย่างเธอไปเป็นคู่ครอง </span><br /><span style="font-size:85%;"><br /><strong>คนกรุ๊ปเลือด เอบี คนที่มีความไม่แน่นอน</strong><br /><br />เวลาจะให้คนที่มีกรุ๊ปเลือด เอบี ตัดสินใจอะไรสักอย่าง เขามักจะทำให้เราผิดหวังหรือไม่เข้าใจในตัวเขาอยู่เสมอ ทั้งนี้ก็เพราะคนเลือดกรุ๊ป เอบี นั้น เป็นคนที่มีอารมณ์อ่อนไหว คิดมาก หรือไม่ก็คิดไกลจนคนอื่นตามไม่ทัน เป็นเหตุให้ผู้ที่อยู่ใกล้ชิดไม่อาจเดาใจได้ถูก<br />คนกรุ๊ปเลือด เอบี เป็นคนแปลก เวลาที่ประสบความสำเร็จ เขาจะผยองลำพอง โอ้อวดความสามารถของตนไปทั่ว แต่ถ้าพบกับความผิดหวังแม้เพียงน้อยนิด เขาก็จะกลับกลายเป็นคนละคน ปิดประตูลั่นกุญแจ ตีอกชกหัวอยู่คนเดียว มิใยใครจะปลอบใยนก็ไม่ยอมคลายความเศร้าโศก ซึ่งนิสัยประหลาดแบบนี้ แม้แต่เจ้าตัวของคนกรุ๊ปเลือด เอบี เองก็ให้คำอธิบายไม่ได้เหมือนกันว่าเพราะเหตุใดกันแน่ และเพราะความไม่เข้าใจตัวเองนี่แหละที่ทำให้บางครั้งก็เกิดปัญหา เช่น เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์หรือความคิดของตนเองได้<br />แต่จะอย่างไรก็ตาม คนเลือดกรุ๊ป เอบี ก็เป็นคนมีใจเมตตา เห็นใจในความทุกข์ของผู้อื่นเสมอ และยินดีเสนอตัวเข้าช่วยแก้ปัญหาให้ แต่การช่วยเหลือของเขานั้นออกจะน่ากลุ้มอยู่สักหน่อย คือเขาจะถือเสียความคิดเห็นของตนเป็นใหญ่ สมมติตัวเป็นเจ้าทุกข์หรือเจ้าของปัญหาเสียเอง เรียกว่าถ้าจะให้ช่วยก็ยินดี แต่ต้องช่วยด้วยวีธีของฉันนะ<br />ในด้านอารมณ์นั้น คนเลือดกรุ๊ป เอบี จัดว่าเป็นบุคคลประเภท อารมณ์รุนแรง รักใครก็รักสุดขั้วหัวใจ เกลียดใครก็เกลียดเข้ากระดูกดำไปเลย แต่ถึงกระนั้น คนกรุ๊ปเลือด เอบี ก็มีความเป็นอัจฉริยะอยู่ไม่น้อย เพราะเข้ามีสมองที่ปราดเปรื่อง สามารถประดิษฐ์คิดค้นสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ ที่จะนำชื่อเสียงมาสู่เขาและวงศ์ตระกูลได้<br />แต่คนเลือดกรุ๊ป เอบี มักไม่ประสบความสำเร็จในการขอร้องใคร กล่าวคือ ถ้าเอ่ยปากขอความช่วยเหลือสักสิบครั้ง จะถูกปฎิเสธเสียเก้าครั้ง ทั้งนี้อาจจะเพราะคนอื่นเขาเข็ดขยาดในความไม่แน่นอนของแก ก็เลยขี้เกียจพาตัวเข้าไปข้องแวะด้วย<br />ส่วนในด้านของความรักนั้น เนื่องจากคนกรุ๊ปเลือด เอบี ไม่ค่อยมีความจริงใจต่อเพศตรงข้ามเท่าใดนัก ความรักจึงไม่ค่อยยั่งยืนเท่าที่ควร<br /><br />***********************<br /><strong>ความสัมพันธ์ระหว่างกรุ๊ปเลือด<br /></strong><br /><strong>กรุ๊ปเลือด เอ กับ เอรักกลมเกลียวของคนกรุ๊ปเลือด เอ</strong><br /><br />คนที่มีเลือดกรุ๊ป เอ เหมือนกันนั้น หากจะคบหาเป็นสหายกันแล้ว ความสัมพันธ์มักจะเป็นไปในลักษณะปิดมากกว่าเปิด (เผย) แต่ก็แน่นแฟ้นจริงจัง ถึงคราวพบอุปสรรคก็มักไว้วางใจ หันหน้าเข้าปรึกษาหารือกัน ดังนั้น ถ้าพบเพื่อนคู่หูคู่ใด ที่ต่างก็มีกรุ๊ปเลือด เอ เหมือนกันแล้วจะเห็นได้ว่า ทั้งสองรักใคร่กลมเกลียว เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันดี<br />แต่ในขณะเดียวกัน ตำราท่านก็ได้ตักเตือน เพื่อนรักที่ต่างมีเลือดกรุ๊ป เอ เหมือนกันว่าอย่าได้วู่วามหุนหันพลันแล่น เที่ยวระบายอารมณ์ค้าง หรืออารมณ์แค้นของตนใส่เพื่อนเป็นอันขาด เพราะเพื่อนเราก็มีนิสัยขี้โมโหพอๆ กับเรานั่นแหละ ฉะนั้น หากจะมีเพื่อนกรุ๊ปเลือดเดียวกัน ก็ต้องหัดระงับอารมณ์ไว้ให้มากๆ<br />เพศชายที่มีเลือดกรุ๊ป เอ เหมาะที่จะรับราชการ หรือเป็นลูกจ้างในองค์การเอกชน เพราะบุคคลในกรุ๊ปเลือดนี้ ไม่มีพรสวรรค์ในด้านค้าขาย หรือประกอบอาชีพส่วนตัวเท่าใดนัก<br />ส่วนเพศหญิงที่มีเลือดกรุ๊ป เอ นั้นจะเป็นนักเศรษฐศาสตร์ในครัวเรือน คือคอยระแวดระวัง เรื่องดุลย์รายรับจ่ายของบ้านอยู่เสมอ ดังนั้น คู่ครองชายหญิงที่ต่างมีเลือดกรุ๊ป เอ จะมีชีวิตครอบครัวที่สงบสุข แม้จะไม่ค่อยหวือหวานัก แต่ก็ไม่มีเรื่องบาดหมาง ให้ต้องขุ่นข้องหมองใจเช่นกัน<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด เอ กับ บีกรุ๊ปเลือด เอ บวก กรุ๊ปเลือด บี เท่ากับ คู่สร้างคู่สม</strong><br /><br />คนกรุ๊ปเลือด เอ เป็นคนรักสงบ ชอบอยู่กับบ้านกับช่อง ในขณะที่คนกรุ๊ปเลือดบี ชอบชีวิตหวือหวาไม่ซ้ำซากจำเจ ดังนั้น นิสัยของคนคู่นี้จึงตรงกันข้ามเลยทีเดียว แต่ยังเคราะห์ดีที่คนกรุ๊ปเลือด บี นั้นถึงจะอวดดีทรนงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใจน้อยคิดมาก หรือโวยวายกับปัญหาจุกจิก ดังนั้น จึงไปด้วยกันได้กับคนกรุ๊ปเลือด เอ ที่มีนิสัยอ่อนโยน ละเอียดรอบคอบ เพราะมันก็คล้ายกับว่าคนหนึ่งเป็นหิน คนหนึ่งเป็นซีเมนต์ เมื่อรวมเข้าด้วยกัน ถึงจะมีแข็งบ้างนิ่มบ้าง แต่พอแห้งแล้ว มันก็คอนกรีตชั้นดีนี่เอง<br />ปรกติคนกรุ๊ปเลือด เอ จะเป็นคนใจดีมีเมตตา ไม่เคยคิดอกุศลกับใคร ฉะนั้น หากได้คนที่มีจิตใจเข้มแข็ง อย่างคนกรุ๊ปเลือด บี มาเป็นผู้นำ ชีวิตก็จะสุขสมสโมสร รักกันไปจนแก่จนเฒ่าเลยทีเดียว<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด เอ กับ โอเอ กับ โอ ถ้าจะรักต้องลืมคำว่า "ตามใจ"</strong><br /><br />เลือดกรุ๊ป เอ เป็นเลือดของคนที่มีความเชื่อมั่นในตนเอง ส่วนคนเลือดกรุ๊ป โอ นั้นก็ไม่ค่อยจะแคร์ กับความคิดของใครนัก เพราะฉะนั้น ถ้ารักจะคบหาสมาคมกันแล้ว คนทั้งสองควรต้องพยายาม ปรับตัวปรับนิสัย ให้อยู่ในคลื่นความถี่เดียวกันเข้าไว้ มิฉะนั้น ต่อให้เคาะจนนิ้วหัก อีกฝ่ายก็รับสัญญาณ ที่ท่านส่งไปไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ<br />บุคคลที่มีเลือดกรุ๊ป เอ มักมีความคิดที่เป็นของตนเอง เชื่อเสมอว่าตัวเองถูก ส่วนคนที่มีเลือดกรุ๊ป โอ ก็จัดว่าเป็นคนประเภทสุขุมเยือกเย็น เพราะฉะนั้น ถ้าจะมาร่วมงานหรือร่วมชีวิตกัน โอกาสที่จะไปให้ถึงจุดหมายปลายทางนั้น ก็เรียกได้ว่าพอมองเห็นใสๆ อยู่ เพราะคนที่มีเลือดกรุ๊ป โอ เป็นคนละเอียดถี่ถ้วน ในขณะที่คนมีกรุ๊ปเลือด เอ ไม่ค่อยจะคิดเล็กคิดน้อย จะทำการสิ่งใดก็ตรงไปตรงมา ดังนั้น ความรอบคอบของคนกรุ๊ปเลือด โอ จึงช่วยป้องกันความผิดพลาดของคนกรุ๊ปเลือด เอ ได้อย่างพอเหมาะ ทีนี้ เมื่อปิดประตูความผิดพลาดเสียแล้ว ความสำเร็จก็อยู่ไม่ไกล จริงไหม<br />แต่ว่า คนกรุ๊ปเลือด โอ เป็นคนประเภทไม่ค่อยยอมเสียเปรียบใคร โดยเฉพาะเรื่องเงินๆ ทองๆ เรียกว่าทุกบาททุกสตางค์ ต้องออกยอดแสดงบัญชีกันเชียวหล่ะ ส่วนคนกรุ๊ปเลือด เอ นั่นเล่า กลับเป็นคนใช้เงินเป็นเบี้ย จับจ่ายซื้อข้าวของโดยไม่ยั้งคิด ดังนั้น หากไม่สามารถปรับตัวปรับนิสัยในเรื่องนี้ ให้สมดุลกันล่ะก็ ความแตกแยกก็เห็นจะอยู่แค่เอื้อมนั่นเอง<br />นอกจากเรื่องเงินเรื่องทองแล้ว บุคคลที่สามก็เป็นอันตราย สำหรับคนคู่นี้เช่นกัน เพราะถ้าหูเบาเชื่อคำยุแหย่ สัมพันธภาพก็อาจพังทลายเอาง่ายๆ แต่ถ้าคนทั้งสองกรุ๊ปเลือดนี้ สามารถปรับตัวปรับใจ ในเรื่องที่กล่าวมาข้างต้นได้ทั้งหมด ก็เชื่อว่าคนทั้งสอง จะสามารถไปด้วยกันได้อย่างสวยงามทีเดียว<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด เอ กับ เอบีถ้า เอบี ใจแคบ เอ ก็ต้องใจกว้างเข้าไว้</strong><br /><br />นิสัยที่ไม่สู้จะน่ารักของคนกรุ๊ปเลือด เอบี ก็คือค่อนข้างใจแคบ กระแนะกระแหนคนเก่ง แต่ยังดีที่คนกรุ๊ปเลือด เอ เป็นคนที่พอใจในสิ่งง่ายๆ ไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น แถมยังมีนิสัยอ่อนโยน เพราะฉะนั้น บางครั้งบางคราว คนเลือดกรุ๊ป เอ จึงพอใจเสียด้วยซ้ำ ที่ได้ผู้นำ อย่างคนกรุ๊ปเลือด เอบี เพราะทำให้รู้สึกว่า ยังมีคนยอมออกหน้าแทน ในความเจ็บแค้นของตน และเมื่อเกิดความพอใจ ในสิ่งที่ตนมี ตนได้แล้ว ความสุขสมหวังก็จะตามมาเอง<br />แต่มีข้อควรระวังอยู่ว่า คนกรุ๊ปเลือด เอ ควรหลีกเลี่ยงการตั้งคำถาม ประเภทขวานผ่าซาก หรือวิจารณ์ใครอย่างตรงไปตรงมา เพราะโบราณท่านว่า พูดดีเป็นศรีแก่ปาก แต่ถ้าพูดไม่ดีปากจะมีสี ดังนั้น คำพูดที่ล่วงเกินใครง่ายๆ นั้น จึงไม่ควรพูดพล่อยๆ ส่วนคนเลือดกรุ๊ป เอบี นั้นก็ควรหัดระงับจิตใจ อย่าถากถางใครบ่อยนัก รู้จักมีความเกรงใจบ้าง ชีวิตจึงจะราบรื่นไปได้ตลอดรอดฝั่ง<br />ปรกติคนกรุ๊ปเลือด เอ จะไม่ค่อยวางใจ หรือเชื่อมั่นในเพื่อนต่างเพศเท่าใดนัก ในขณะที่คนกรุ๊ปเลือด เอบี กลับเชื่อใจคนง่าย โดยเฉพาะกับคนที่แสดงความเชื่อถือเขาก่อน เขาก็จะตอบแทนด้วยความไว้วางใจ เป็นสิบเท่าเลยทีเดียว ฉะนั้น คนทั้งคู่จึงควรปรับตัวในเรื่องนี้ให้ตรงกันด้วย ไม่เช่นนั้น วันหน้าจะต้องมีเรื่องทะเลาะกัน เพราะบุคคลที่สามเป็นแน่<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด บี กับ บีหัวใจตรงกัน เพราะเลือดเราเป็นกรุ๊ป บี เหมือนกัน</strong><br /><br />ถ้าหากอุปนิสัยต้องกันแล้ว คนกรุ๊ปเลือด บี สองคนจะเข้ากันได้อย่างรวดเร็วและสนิทสนม ทั้งนี้อาจเป็นเพราะในกายของคนทั้งสอง มีเลือดกรุ๊ปเดียวกันหมุนเวียนอยู่ก็ได้ ทีนี้เมื่อคนที่มีเลือดกรุ๊ป บี สองคนได้มาจับคู่กันแล้ว ก็เชื่อว่าเขาทั้งสองจะจูงมือกัน ฝ่าฟันอุปสรรคอย่างไม่ย่อท้อ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่า คนคู่นี้นิสัยออกจะร้อนแรง จนบางครั้งก็เข้ากับคนรอบข้างไม่ได้ อย่างเช่น เวลาทำกิจกรรมร่วมกันเป็นกลุ่มใหญ่ คนกรุ๊ปเลือด บี จะพาตัวเองแตกกลุ่มไปทำกันเองสองคน โดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น<br />แต่ข้อดีของคนกรุ๊ปเลือด บี ก็ยังมีอยู่ คือพวกเขาจะเป็นคนทำงานเก่ง รู้จักวางแผนอย่างมีขั้นตอน ผลงานมีประสิทธิภาพ สามารถเป็นผู้บริหารที่ดีได้ ดังนั้น คนกรุ๊ปเลือดนี้จึงมักประสบความสำเร็จ มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานเสมอ<br />แต่ข้อเสียของคนกรุ๊ปเลือด บี ก็มีเหมือนกัน คืออารมณ์อ่อนไหว ใจคอไม่หนักแน่นพอ เดี๋ยวอย่างนี้เดี๋ยวอย่างโน้น, ถ้าเกิดสร้างครอบครัวร่วมกัน ทั้งคู่จะต้องมีความอดทน มิฉะนั้นชีวิตคู่จะไม่ค่อยมีความสุขนัก และเมื่อประกอบกับนิสัยของคนกรุ๊ปเลือด บี นี้เป็นคนใจกว้าง ใช้เงินเก่ง ไม่รู้จักเก็บออม ดังนั้น เรื่องฐานะการเงิน ก็อาจเป็นอีกปัญหาหนึ่ง ของคู่สามีและภรรยาที่ต่างก็มีเลือดกรุ๊ป บี เหมือนกัน<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด บี กับ โอบี และ โอ จะไปได้สวย ถ้าเชื่อใจกันเสียอย่าง</strong><br /><br />ผู้ที่มีเลือดกรุ๊ป บี เป็นคนที่มีความทรนงในตนเอง รักเกียรติและชื่อเสียง จะทำสิ่งใดก็ระมัดระวัง ไม่ให้เกิดความเสื่อมเสียแก่ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลได้ ในขณะที่คนกรุ๊ปเลือด โอ ก็ไม่ชอบเพ้อฝัน จริงจังต่อชีวิต ดังนั้น หากทั้งสองจับคู่เป็นคนรักกันแล้ว ก็จัดว่าเป็นคู่สร้างคู่สมเช่นกัน แต่ทั้งนี้มีข้อแม้อยู่ว่าคนกรุ๊ปเลือด บี จะต้องมีความจริงใจ มอบกายมอบใจให้กับคนกรุ๊ปเลือด โอ ด้วยความศรัทธา ให้คนกรุ๊ปเลือด โอ เกิดความมั่นใจ แล้วความรักจึงจะสดใสซาบซ่า ไม่แพ้น้ำอัดลมบางยี่ห้อเชียวหละ<br />แต่ต้องพึงระวังไว้อย่างหนึ่งว่า คนกรุ๊ปเลือด บี เป็นคนที่ไวต่อความรู้สึก และทนกับสิ่งที่ไม่สบอารมณ์ไม่ได้ จึงมักมีเรื่องบาดหมาง หรือทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นอยู่เสมอ ดังนั้น คนที่เป็นคู่ชีวิตของคนกรุ๊ปเลือด บี จึงควรเตรียมตัวเตรียมใจ กับเรื่องปวดเศียรเวียนเกล้าไว้บ้าง<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด บี กับ เอบีบี กับ เอบี ชาตินี้อย่าพบกันแหละดี</strong><br /><br />นิสัยเอาแน่ไม่ได้ของคนกรุ๊ปเลือด เอบี มันทำให้คนอื่นอึดอัด ที่จะคบหาสมาคมด้วย ยิ่งเมื่อมาเจอคนที่ตัดสินใจเฉียบขาด หรือรักจะทำต้องไม่มีคำว่าเสียใจ อย่างคนกรุ๊ปเลือด บี เข้าด้วยแล้ว ผลเสียจึงมีมากกว่า ผลดีหลายเท่า และถ้ายังดันทุรัง จะอยู่ด้วยกันให้ได้ละก็<br />อันคนกรุ๊ปเลือด บี นั้น ในอารมณ์จะเต็มไปด้วยความร้อนแรง แต่กลับต้องมาเจอกับคนกรุ๊ปเลือด เอบี ที่เยือกเย็นเสียจนเกือบจะกลายเป็นเลือดเย็น แล้วความสมดุลย์จะเกิดขึ้นได้อย่างไร ดังนั้น ไม่ว่าคนทั้งสองจะเป็นคู่รัก หรือคู่อะไรก็ตาม เรื่องจะราบรื่นเหมือนทะเลยามสงบนั้น อย่าหวัง เพราะฉะนั้น ถ้าคู่รักคู่ใดที่รู้ตัวว่า อยู่ในกรุ๊ปเลือดทั้งสองนี้ ก็จงปรับใจเสียแต่เนิ่นๆ อย่าให้ต้อง น้ำตาเช็ดหัวเข่า กันได้ในภายหลัง<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด โอ กับ โอเลือดกรุ๊ป โอ มิใช่จะคุยโอ่เสมอไป</strong><br /><br />นิสัยเสียของคนกรุ๊ปเลือด โอ ก็มีอยู่ว่า ชอบยึดมั่นในความคิดเห็นของตนเองมากเกินไป ชื่นชมกับความรู้ความสามารถของตน จนบางครั้งก็มองข้ามความสำคัญของคนอื่นเอาง่ายๆ ดังนั้น เมื่อคนที่มีนิสัยเหมือนกัน ต้องมาพบปะร่วมงานกัน ถ้าหากต่างก็ไม่รู้จัก "ติดเบรค" ตัวเองละก็ มีหวังได้เห็นการประสานงากันแน่ แล้วเผลอๆ อาจต้องกลายเป็นศัตรูคู่แค้นกันก็ได้<br />แต่ก็ยังดีที่ตำราท่านบอกไว้ว่า ถ้าคนในเลือดกรุ๊ป โอ สามารถปรับตัวปรับใจจนสร้างครอบครัวร่วมกันได้ทั้งคู่ ก็จะเอาใจใส่อบรมบุตรหลานให้เป็นคนดี มีความรัก ความผูกพันธ์ต่อชีวิตครอบครัวที่ดี ในขณะที่หญิงเลือดกรุ๊ป โอ มีลักษณะของแม่ศรีเรือนเช่นกัน<br />และเมื่อคนที่มีกรุ๊ปเลือด โอ สองคนตัดสินใจแน่วแน่ ที่จะผูกรักสมัครใจรักใคร่ จูงมือฝ่าอุปสรรคด้วยกันแล้ว ก็ขอให้จำไว้อย่างหนึ่งว่า อย่าถือทิฐิหรือดื้อรั้น ในความคิดของตนเองมากนัก ฟังความเห็นของอีกฝ่ายหนึ่งบ้าง ความรักความสัมพันธ์ ก็จะแนบแน่นยืนยาว จนได้ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร<br /><br /><strong>กรุ๊ปเลือด โอ กับ เอบีโอ กับ เอบี จะไปได้สวย ถ้าเข้าใจกัน</strong><br /><br />คนที่มีเลือดกรุ๊ป เอบี บางครั้งก็เก่งกาจขนาดเข้าทำเนียบอัจฉริยะกับเขาได้ ยิ่งถ้ามาจับคู่กับคนที่จริงจังต่อชีวิต อย่างคนเลือดกรุ๊ป โอ ด้วยละก็ ชีวิตก็จะเจริญก้าวหน้าสมใจปรารถนา แต่ต้องมีข้อแม้นะว่า ชายกรุ๊ปเลือด โอ จะต้องเข้าใจและให้อภัย ในความเย่อหยิ่งอวดดีของเธอ นั่นแหละคนทั้งสองถึงจะอยู่กินกันได้ยืด<br />นอกจากนี้ในบางโอกาสคนเลือดกรุ๊ป เอบี ก็เป็นคนประเภทกล้าพูดกล้าทำ ถือคติ "ด้านได้อายอด" ธุรกิจการงานของเขา จึงประสบความสำเร็จทันตาเห็น โดยมีหญิงกรุ๊ปเลือด โอ เป็นผู้ช่วยชั้นดี ที่คอยให้กำลังใจและคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ทำให้ชีวิตการงานและชีวิตสมรส ราบรื่นยืนยาวไปได้โดยตลอด<br />กรุ๊ปเลือด เอบี กับ เอบีเส้นประสาทอุทธรณ์ เมื่อ เอบี ประสานกัน<br />ยามที่คนมีกรุ๊ปเลือด เอบี สองคนต้องมาอยู่ร่วมกัน ส่วนที่น่าสงสารที่สุดในร่างกายเห็นจะได้แก่ เส้นประสาทของคนทั้งสองนั่นเอง เพราะจะต้องทำงานอย่างหนัก ด้วยความตึงเครียด ไม่มีเวลาพักผ่อน สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะลำพังคนกรุ๊ปเลือด เอบี คนเดียว ก็น่าปวดหัวพออยู่แล้ว โดยเฉพาะนิสัยชอบอวดดี ยกตนข่มท่าน ทำให้ผู้พบเห็นหมั่นไส้แกมรำคาญ แล้วนี่คนขี้โอ่กับคนขี้โอ่ต้องมาพบกัน ความร้ายแรงจะขนาดไหน ก็คิดกันเองเถิด<br />แล้วยิ่งถ้าผู้บังคับบัญชา และผู้ใต้บังคับบัญชาต่างมีเลือด เอบี วิ่งวนอยู่ในกายเหมือนกันละก็ เชื่อได้เลยว่า จะต้องมีเรื่องขัดแย้ง สามเวลาก่อนอาหารแน่ ทั้งนี้ก็เพราะต่างก็ไม่เข้าใจกัน และเมื่อปั่นเกลียวเข้าหากันบ่อยๆ เส้นประสาทก็เลยตึงเครียด จนพูดกันไม่รู้เรื่อง<br />ฉะนั้น ถ้าคนกรุ๊ปเลือด เอบี คิดจะรักชอบเป็นคู่ชีวิตกันแล้ว จะต้องไม่วู่วาม ไม่พูดจากวนอารมณ์อีกฝ่ายหนึ่งให้โมโห ต้องสุขุมเยือกเย็นเข้าไว้ ความสัมพันธ์ถึงจะยืดยาว และประสบความสุข ความสำเร็จในบั้นปลายได้<br /><br />******************************<br /><strong>เลือกคู่โดยพิจารณาจากกรุ๊ปเลือด</strong><br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอชีวิตรักของชายหญิง กรุ๊ปเลือด เอ เหมือนกัน</strong><br /><br />ถ้าชายหญิงกรุ๊ปเลือด เอ สามารถจับคู่กันได้อย่างคนที่มีสติสัมปชัญญะละก็ จะเป็นคู่ครองตัวอย่าง ที่มีความสุข จนคนอิจฉาทีเดียว ทั้งนี้ก็เพราะฝ่ายหญิง เป็นคนที่เอาอกเอาใจเก่ง รักใครก็รักจากใจจริง ไม่ได้เสแสร้งปั้นแต่ง แถมยังเป็นแม่บ้านแม่เรือน ละเอียดรอบคอบสามารถดูแลบ้านช่องให้ เรียบร้อยอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง เป็นที่ชื่นตาชื่นใจแก่พ่อบ้านยิ่งนัก<br />ส่วนฝ่ายชายนั้นเล่า ก็โก้เก๋นำสมัยใหม่อยู่เสมอ มีผู้หญิงรุมล้อมไม่มีเว้นว่าง และพ่อเจ้าประคุณก็ชอบซะด้วย ที่จะมีคู่ควงไม่ซ้ำหน้ากันเลยสักวัน แต่ถ้าเมื่อใดถูกศรกามเทพเสียบอก หนุ่มกรุ๊ปเลือด เอ ก็จะเริ่มกระบวนการหน่วยกล้าตาย จู่โจมสาวกรุ๊ปเลือด เอ อย่างถึงพริกถึงขิง กำนัลทั้ง คำหวาน ดอกไม้ และของสมนาคุณอีกมากมาย ชนิดไม่ให้ต้องน้อยหน้าใครเช่นกัน<br />แต่สาวกรุ๊ปเลือด เอ ก็ค่อนข้างระมัดระวังเนื้อตัว ไม่ค่อยให้หัวใจเผลอรักใครง่ายๆ ยิ่งพวกปากฉาบน้ำผึ้ง แต่มือป้ายกาวลาเท็กซ์ (คือลองได้จับมือแล้วก็ไม่ยอมปล่อย) เจ้าหล่อนยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะฉะนั้น กว่าจะกระเถิบจากเพื่อนแนวหลัง มาเป็นเพื่อนแนวหน้าได้ หนุ่มกรุ๊ปเลือด เอ ก็แทบจะหืดขึ้นคอเหมือนกัน<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด บีสาว บี ยิ่งหยิ่ง หนุ่ม เอ ก็ยิ่งชอบ</strong><br /><br />สาวกรุ๊ปเลือด บี มักมีนิสัยหยิ่งทรนง ไว้ตัวและไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ยิ่งหนุ่มประเภทมดแดงแฝงพวงมะม่วงละก็ สาวเจ้าตอกหน้าหงายไปนักต่อนักแล้ว แต่สาวกรุ๊ปเลือด บี ยิ่งเย่อหยิ่งเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีเสน่ห์ดึงดูดใจ หนุ่มกรุ๊ปเลือด เอ เท่านั้น เรียกว่ายิ่งยากก็ยิ่งอยาก ยิ่งลำบากก็ยิ่งถึงใจ<br />ในขณะเดียวกันสาวกรุ๊ปเลือด บี ที่ชอบความสะดวกสบาย และรักจะมีสิ่งดีๆ ในชีวิตอยู่เสมอ ก็ออกจะสนหนุ่มเลือดแรง ที่ถึงไหนถึงกัน อย่างหนุ่มกรุ๊ปเลือด เอ อยู่มาก เพราะมันค่อยสมน้ำสมเนื้อ ไม่จืดชืดเหมือนก๋วยเตี๋ยวค้างคืน<br />แต่ว่าหากเมื่อใดที่สาวกรุ๊ปเลือด บี เกิดความรักขึ้นในหัวใจน้อยๆ ของเธอละก็เธอก็จะรักเดียวใจเดียว บุกบั่นสร้างฐานะครอบครัว และเป็นแรงหนุน ให้เขาได้พบกับความสำเร็จในชีวิต<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด โอภรรยาดีเป็นศรีแก่บ้าน สาวกรุ๊ปเลือด โอ เป็นศรีแก่หนุ่มกรุ๊ปเลือด เอ</strong><br /><br />ผู้หญิงกรุ๊ปเลือด โอ มีความเป็นแม่อยู่ในตัวอย่างเปี่ยมล้น หล่อนจึงชอบหยอกล้อเขาด้วยความรักใคร่เอ็นดู ช่วยให้เขาผ่อนคลายความตึงเครียดได้เสมอ ซึ่งทั้งนี้ไม่ใช่เป็นการยั่วโมโหแต่อย่างใด ฉะนั้นถ้าหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอ สามารถเข้าใจได้ ชีวิตแต่งงานก็จะมีความสุข เพราะสาวกรุ๊ปเลือด โอ เป็นช้างเท้าหลังที่ดี ไม่ใช่คอยตามนะ แต่คอยช่วยยันไว้ไม่ให้หน้าคะมำต่างหาก ฉะนั้นหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอ ที่ได้สาวเลือดกรุ๊ป โอ เป็นศรีภรรยา จึงมักประสบความสำเร็จ ทั้งในชีวิตการงานและการเรือน<br />ส่วนสาวเลือดกรุ๊ป โอ นั้นก็มีความเชื่อมั่นในตนเอง ใจแข็ง และไม่ชอบอยู่นิ่ง เมื่อเทียบกับหนุ่มกรุ๊ปเลือด เอ แล้ว ฝ่ายชายออกจะดูอ่อนไปหน่อย แต่ความรักความเอาใจเก่งของหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอ ก็สามารถให้ความอบอุ่นแก่สาวเลือดกรุ๊ป โอ เป็นอย่างดี ทำให้เธอรู้สึกมีความอบอุ่นในใจอยู่เสมอ<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอบีหนุ่มกรุ๊ป เอ กับความไม่แน่นอนของสาว เอบี</strong><br /><br />เอกลักษณ์เฉพาะตัวของสาวกรุ๊ปเลือด เอบี ทั้งหลายก็คือ อวดเก่ง ยะโสโอหัง ไม่ยอมแพ้หรือท้อถอย ต่อสิ่งที่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำ ฉะนั้น จึงไม่แปลกที่สาวเลือดกรุ๊ป เอบี จะเย่อหยิ่งอวดดีและใจร้อนเป็นไฟ แต่เมื่อได้ผูกสมัครรักใคร่ กับหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอ เข้า และทั้งสองรักกัน ด้วยน้ำใสใจจริง ต่างก็จะเป็นยาแก้เซ็ง ของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี แถมยังจะช่วยแก้ข้อบกพร่อง ให้แก่กันและกัน อย่างน่ารักน่าเอ็นดูอีกด้วย<br />แต่สิ่งที่สาวเลือดกรุ๊ป เอบี ควรระวังให้มากก็คือ การที่สาวเจ้าเป็นคนเอาแต่ใจ ยามรักก็ไม่ลืมหูลืมตา (แต่ยามโกรธกลับจำติดหูติดตา) อาจทำให้เจ้าหล่อนตกเป็นเครื่องมือ ของหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอ ก็ได้ เพราะเขาจะใช้จุดอ่อนนี้ ควบคุมหล่อนให้อยู่ในอำนาจของเขา ฉะนั้นจงจำไว้ว่า อย่าไว้ใจทางอย่าวางใจคน จะจนใจ (แฟนตัว) เอง<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด บี กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอหนุ่มกรุ๊ป บี กับสาวกรุ๊ป เอ สุขหรือทุกข์อยู่ที่ใจของตัว</strong><br /><br />สำหรับสาวกรุ๊ป เอ แล้ว ความเย่อหยิ่งทรนงของหนุ่มกรุ๊ปเลือด บี นั้นออกจะขัดลูกนัยน์ตา และผิดรสนิยมของเธออยู่สักหน่อย เพราะเธอเห็นว่า คนจะรักกันมันต้อง จ๊ะๆ จ๋าๆ กันบ้าง ไม่ใช่อวดดีเสียจนคิดว่า "โลกนี้มีข้าอยู่เพียงผู้เดียว" แต่ความสามารถเฉพาะด้าน หรือความเป็นคนกะล่อนหน้าด้าน ของหนุ่มกรุ๊ปเลือด บี ก็อาจทำให้สาวกรุ๊ปเลือด เอ ป้องกันการจู่โจมหัวใจของเขาไว้ไม่อยู่ ในที่สุดก็ต้องพ่ายแพ้ ความกะล่อนของเขาจนได้<br />ทีนี้การสมรสสมรักที่เป็นผลพวงแห่งความพยายามตื้อ ของหนุ่มเลือดกรุ๊ป บี นั้น มันอาจนำความสุข หรือความทุกข์มาให้สาวเจ้าได้ ทั้งนั้น ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า ใจของทั้งสองฝ่ายเป็นยังไง หากต่างก็พอใจในดอกรักที่เบ่งบาน สวรรค์ก็หล่นตุ๊บลงมาอยู่ในอก แต่ถ้ารักเล่นๆ แล้ว มาเสียดงเสียดายที่ต้องแต่งจริงๆ ละก็ นรกก็เห็นจะอยู่ไม่ไกลจากใจ<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด บี กับหญิงกรุ๊ปเลือด บีใครจะสุขเท่าหนุ่มสาวกรุ๊ปเลือด บี รักกัน</strong><br /><br />ถ้าหนุ่มสาวที่มีเลือดกรุ๊ป บี เหมือนกัน ได้มาจับคู่กันละก็ ทั้งคู่จะไม่สนใจใคร หรืออะไรในโลกทั้งนั้น ในใจของเขาทั้งสองจะมีแต่กันและกัน ต่อให้อยู่ท่ามกลางมหาชนก็เถิด ทั้งคู่ก็จะกุมมือ มองตากันอย่างซาบซึ้งคนอื่นน่ะ อย่าได้หวังเข้าไปแซะซะให้ยากเลย ไม่มีประโยชน์ ฉะนั้น หนุ่มสาวกรุ๊ปเลือด บี หากได้แต่งงานกัน ก็จะเป็นคู่ที่มีความรักดูดดื่ม และมีความสุขอย่างหาที่เปรียบมิได้<br />แต่เนื่องจากหนุ่มสาวกรุ๊ปเลือด บี ต่างก็มีนิสัยสุรุ่ยสุร่าย ไม่ค่อยเห็นความสำคัญของการเก็บออม ฐานะทางครอบครัว จึงประสบปัญหาด้านการเงินบ่อยๆ แต่ยังดีที่สาวเลือดกรุ๊ป บี สมัครใจชอบที่จะทำงานนอกบ้าน ดังนั้น เงินทองก็อาจไม่ถึงขั้นขัดสนเสียทีเดียว และถ้าหนุ่มเลือดกรุ๊ป บี จะไม่เจ้าชู้ประตูดิน นำเรื่องเดือดร้อนมาสู่ครอบครัวบ่อยนัก ก็เชื่อว่าชีวิตคู่ของทั้งสองจะสุขสดชื่นสมหวัง รักกันไปจนแก่เฒ่า<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด บี กับหญิงกรุ๊ปเลือด โอสาวเลือดกรุ๊ป โอ ขวัญใจหนุ่มกรุ๊ปเลือด บี</strong><br /><br />หนุ่มที่รักอิสระเสรีอย่างหนุ่มเลือดกรุ๊ป บี นั้น จะลุ่มหลงบูชาหญิง ที่มีจิตใจสุขุมเยือกเย็น อย่างสาวเลือดกรุ๊ป โอ ยิ่งนัก ทั้งนี้ก็เพราะสาวกรุ๊ปเลือด โอ นั้นมีความเป็นมารดา อยู่ในสัญชาติญาณ ทำให้หนุ่มเลือดกรุ๊ป บี เกิดความซาบซึ้งเมื่อได้อยู่ใกล้ชิด<br />ในช่วงขณะที่ยังเป็นคู่รักกันอยู่ หนุ่มเลือดกรุ๊ป บี ก็หลงใหลใฝ่ฝันถึงสาวกรุ๊ป โอ เหมือนหนึ่งจะคลั่งตายอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อได้ร่วมหอลงโรงกันแล้ว เขาก็จะยิ่งแลเห็น คุณงามความดีของสาวเลือดกรุ๊ป โอ ทำให้เขาทั้งจงรักและภักดีในตัวเธอ ส่วนเธอเองก็พึงพอใจ ในความเป็นตัวของตัวเองของเขา ไม่น้อยเหมือนกัน ดังนั้น จึงเชื่อได้แน่ว่า ความรักของคนคู่นี้ จะสดชื่นมั่นคง และพร้อมจะฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่าง เพื่อให้บรรลุจุดหมายของชีวิต ที่ได้ตั้งเป้าหมายกันเอาไว้<br />แต่เนื่องจากสาวเลือดกรุ๊ป โอ มักมีท่าทีเย่อหยิ่ง เพราะฉะนั้นกว่าหนุ่มกรุ๊ปเลือด บี จะจีบเธอได้สำเร็จ ก็ต้องใช้ความพยายามบากบั่นมิใช่น้อย<br />แต่ตำราท่านช่วยบอกเคล็ดลับเอาไว้ว่า ถ้าอยากให้สาวรักตอบ หนุ่มกรุ๊ปเลือด บี จะต้องรู้จักเอาใจใส่ ให้ความอบอุ่นทางใจ และคอยอยู่เคียงข้าง ให้ความช่วยเหลือ แก่สาวเลือดกรุ๊ป โอ เสมอ ในเวลาที่เธอต้องการ ถ้าทำได้ดังนี้แล้ว ตำราท่านว่าสาวเจ้าจะไปไหนเสีย<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด บี กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอบีสาว เอบี จอมหยิ่ง จะเจอดี เมื่อพบหนุ่ม บี</strong><br /><br />สาวเจ้าที่มีกรุ๊ปเลือด เอบี นั้น มักเย่อหยิ่งเย็นชาต่อบุรุษเพศ ยามเมื่ออยู่ต่อหน้าคนหมู่มาก แม้พ่อหวานใจจะเอาใจสารพัด หล่อนก็จะเฉยเมยให้เขาต้องหน้าม้วนกลับไป เสียทุกทีไป<br />แต่ชายหนุ่มกรุ๊ปเลือด บี ก็ใช่ย่อยเสียเมื่อไหร่ เวลาจะจีบสาวแต่ละครั้ง เขาจะเตรียมพร้อมทั้งเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว และกลอุบายนานาชนิดเท่าที่คิดค้นได้ ตามตื้อจนสาวเจ้าอ่อนใจ ยอมเป็นคู่ตุนาหงันในที่สุด<br />ตอนตามจีบนั้นก็เป็นเรื่องของการตามจีบ แต่พอจีบได้สำเร็จแล้ว ฝ่ายหญิงจะตกที่นั่งเป็นฝ่ายคล้อยตาม เพราะถือว่าไหนๆ ก็ตกลงปลงใจกับเขาแล้ว จะเล่นแง่ไปก็เปล่าประโยชน์ ก็เลยขี้เกียจขัดใจ แต่ทีนี้ เนื่องจากในด้านสติปัญญาแล้ว หญิงเลือดกรุ๊ป เอบี จะฉลาดหลักแหลมกว่าชายกรุ๊ปเลือด บี ดังนั้น ถ้าโชคร้ายไปเจอชายบางคน ที่มีใจไม่บริสุทธิ์ ถึงเขาจะคิดหาอุบายมาทำร้ายหรือเอาเปรียบแฟนสาว เพื่อให้ตัวเขาเป็นฝ่ายได้ดี แต่เพียงผู้เดียวละก็ อย่าหวังเสียให้ยากเลย<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด โอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอหนุ่ม โอ กับสาว เอ ความรักที่ตั้งอยู่บนความจริง</strong><br /><br />เพศชายที่มีเลือดกรุ๊ป โอ เป็นคนที่รักครอบครัว รับผิดชอบสูง มีลักษณะผู้นำอยู่เต็มตัว และเป็นคนใจกว้าง พร้อมที่จะให้อภัยคนอื่นอยู่ตลอดเวลา<br />ส่วนเพศหญิงที่มีเลือดกรุ๊ป เอ นั้น แม้จะดูสุภาพอ่อนโยน กริยามารยาทนุ่มนวล แต่ถึงกระนั้น บางครั้งก็ใจคอมั่นคงกล้าหาญ ยอมแสดงความชื่นชม ในเพศตรงข้ามออกมาอย่างเปิดเผย<br />แต่ถ้าฝ่ายชายเองก็มีความจริงใจ กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอ พร้อมที่จะเผยความรู้สึก โดยไม่ซ่อนเร้นปิดบัง มีอะไรก็พูดกันชนิดเปิดอกคุยกัน คนคู่นี้ก็จะสามารถเป็นสามีภรรยา หรือคู่รักที่มีความสุขได้<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด โอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด บีเขาผู้มีเลือดกรุ๊ป โอ ชอบความซื่อบริสุทธิ์ของเธอผู้มีเลือดกรุ๊ป บี<br /></strong>หญิงเลือดกรุ๊ป บี นั้น ดูภายนอกก็คล้ายคนเข้มแข็ง แต่ภายในจิตใจจะรู้สึกว้าเหว่อยู่เสมอ เธอจึงรู้สึกอบอุ่น และปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้ ผู้ชายที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ สุขุมเยือกเย็น อย่างชายกรุ๊ปเลือด โอ<br />สมมติว่าคุณเป็นชายกรุ๊ปเลือด โอ ที่ได้คู่ครองเป็นหญิงกรุ๊ปเลือด บี ทางที่ดีควรให้ผู้ใหญ่เห็นชอบ กับการแต่งงานของคุณ เพราะในเวลาที่เกิดปัญหาขัดแย้งกัน ผู้ใหญ่จะช่วยคลี่คลาย เหตุการณ์ไปในทางที่ดีได้<br />หลังการแต่งงาน ฝ่ายหญิงมักชอบที่จะเป็นใหญ่ในบ้าน ซึ่งก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือ ที่จะให้เธอได้เป็น "แม่" ศรีเรือน อย่างแท้จริง เพื่อที่คุณจะได้สนใจแต่การงานนอกบ้าน ไม่ต้องมาปวดหัว กับเรื่องจุกจิกภายในบ้านอีก<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด โอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด โอเมื่อ โอ เจอกับ โอ ความขัดแย้งก็จะเกิดขึ้น</strong><br /><br />ชายเลือดกรุ๊ป โอ นั้น จะเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ สุขม ไม่ชอบเพ้อฝัน ข้างฝ่ายหญิงกรุ๊ปเลือด โอ นั้นก็มีอารมณ์ค่อนข้างรุนแรง ชอบเอาแต่ใจตนเอง จึงทำให้เกิดความขัดแย้งกันได้ง่าย ความรักของคนกรุ๊ปเลือด โอ จึงมักไม่ค่อยหวานชื่นเหมือนกรุ๊ปเลือดอื่นๆ และถ้าคุณยังคงปล่อย ให้เป็นไปตามอารมณ์ ของตนเองเช่นนี้ละก็ ความรักของคุณก็จะไม่ราบรื่นเท่าไรนัก ฉะนั้น คุณผู้ชายก็ควรจะหัดทำตน เป็นคนใจกว้างเข้าไว้ คอยเอาใจเขาบ้าง ส่วนคุณผู้หญิงก็อย่า เจ้าแง่แสนงอน ให้มากนัก เพราะถ้าเกิดเขาเบื่อ ที่จะง้อคุณขึ้นมาละก็ แล้วคุณก็จะต้องมาเสียใจทีหลัง ถ้าคุณพยายามปรับตัวเสียหน่อย เรื่องต่างๆ ก็จะจบลงด้วยดีในที่สุด<br />โดยปกติแล้วหญิงที่มีกรุ๊ปเลือด โอ นั้นมีความคิดค่อนข้างดื้อรั้น แต่ถึงอย่างไรก็ยังมีเหตุผล เรื่องจะเอาของกำนัล มาเป็นเครื่องล่อ อย่าหวังซะให้ยาก ถึงเจ้าหล่อนจะรับของจากคุณ แต่ใช่ว่าเจ้าหล่อนจะคล้อยตาม ของกำนัลเหล่านั้นก็หาไม่ แถมยังไวต่อความรู้สึก ที่แฝงเจตนาไม่บริสุทธิ์ ของผู้ให้อีกด้วย เรียกว่าอย่าหวังเอาของมาล่อ ให้ตายใจเสียให้ยาก<br />ถ้าชายหญิงกรุ๊ปเลือด โอ มาเจอกันจนกระทั่ง ได้ตกล่องปล่องชิ้นแล้วละก็ ฝ่ายหญิงจะเป็นฝ่ายคอยสนับสนุน ส่งเสริมเกื้อกูลฝ่ายชาย ให้ได้มีโอกาสแสดงความสามารถ จนประสบความสำเร็จในชีวิต<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด โอ กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอบีหนุ่ม โอ สุขุม เยือกเย็น เจอกับ สาว เอบี เจ้าอารมณ์</strong><br /><br />ลักษณะชายกรุ๊ปเลือด โอ มักจะเป็นคนที่จริงจังต่อชีวิต สุขุม เยือกเย็น ในขณะที่หญิงกรุ๊ปเลือด เอบี นั้น เป็นคนที่ใจคอร้อนรน หาความแน่นอนไม่ค่อยจะได้ มีนิสัยที่อ่อนไหวต่อสิ่งแวดล้อมได้ง่าย ฉะนั้นจึงมักจะขาดความยั้งคิด อาจเรียกได้ว่า เป็นคนที่ค่อนข้าง เจ้าอารมณ์อยู่ซักหน่อย แต่บางครั้งเจ้าหล่อนก็ใจกว้างพอ ที่จะยอมเสียสละได้ทุกอย่าง ถ้าพอใจจะทำ จึงทำให้เจ้าหล่อนเข้ากับคนอื่นๆ ได้ยากกว่าหญิงในกรุ๊ปอื่นๆ<br />และประกอบกับการที่เธอไม่ชอบทำตามคำสั่งของผู้อื่น จึงทำให้ความรักของเธอ ไม่ค่อยจะยืนยาวมากนัก ถ้าผู้ชายที่มีกรุ๊ปเลือด โอ ได้หลงรักหญิงที่มีกรุ๊ปเลือด เอบี แล้วละก็จะต้องทำใจ ให้ได้เสียก่อน จึงจะเข้ากับเธอได้ ส่วนหญิงที่มีกรุ๊ปเลือด เอบี นั้น ถ้าหากยังต้องการความสุข ในชีวิตรักของคุณแล้วละก็ ควรจะปรับอารมณ์ของคุณเสียให้เย็นลงบ้าง อย่าเอาแต่ใจตัวเองมากนัก เพราะคุณเป็นคนที่โชคดีแล้ว ที่ได้เจอกับชายกรุ๊ปเลือด โอ มีเหตุผลอยู่แล้ว เขาก็จะเข้าใจได้ดีว่า คุณพยายามทำเพื่อเขาแล้ว และชีวิตของคุณก็จะพบกับความสุขได้<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอบี กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอหญิงเลือดกรุ๊ป เอ คู่ที่เหมาะสมที่สุดของชายกรุ๊ปเลือด เอบี</strong><br />อันที่จริงชายที่มีเลือดกรุ๊ป เอบี นั้นเป็นคนที่เต็มไปด้วยจินตนาการ ช่างเพ้อฝัน แต่บางครั้งกับหญิงสาวที่เขาถึงพอใจ เขากลับชอบแสดงออกถึงความบึงตึงเย็นชา ทั้งที่ใจเขาก็รัก และพร้อมที่จะรับผิดชอบในตัวเธอ<br />โดยทั่วไปแล้ว ชายกรุ๊ปเลือด เอบี เป็นคนค่อนข้างเจ้าเล่ห์ คิดการไกลจะทำการสิ่งใด ก็คำนวณถึงผลได้ผลเสีย อย่างถี่ถ้วน แม้แต่การแต่งงานมีครอบครัว เขาก็จะไตร่ตรองเรื่องผลประโยชน์ก่อนว่า เขาจะได้หรือเสียอะไรกันแน่ ฉะนั้น ผู้ชายลักษณะเช่นนี้จึงเหมาะ ที่จะได้คู่ครองที่เป็นแม่บ้านแม่เรือน ซึ่งค่อนข้างจะอ่อนโยน อย่างผู้หญิงกรุ๊ปเลือด เอ ชีวิตคู่จึงจะสงบราบเรียบ และมีความสุขแก่อัตภาพ<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอบี กับหญิงกรุ๊ปเลือด บีหนุ่ม เอบี เก๋ไก๋ ทำเอาสาวกรุ๊ป บี หนักใจ</strong><br />เวลาที่หนุ่มเลือดกรุ๊ป เอบี กำลังมีความรักหอมหวาน กับสาวกรุ๊ปเลือด บี อยู่นั้น ทั้งคู่จะมีความสุข เหมือนท่องอยู่บนวิมานสวรรค์ แต่หลังจากแต่งงานกันไปแล้วนี่ซิ ทีนี้แหละปัญหามักก็จะตามมา<br />ทั้งนี้ก็เพราะชายหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอบี เป็นพวกหัวใหม่นำสมัย รักความสะดวกสบายในชีวิต ฉะนั้น ถ้าสาวกรุ๊ปเลือด บี เกิดรักเขาเข้าจนหมดหัวใจ เธอจะต้องรู้สึกหนักใจ เหมือนมีภูเขาทับอยู่บนอก เพราะการจะรักคนอย่างหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอบี นั้น จะต้องยอมพบกับความสูญเสียไม่มากก็น้อย คือถ้าไม่เสียใจก็ต้องเสียเงินว่างั้นเถิด ถ้าฐานะทางบ้านของฝ่ายหญิง อยู่ในประเภทมีอันจะกินละก็ ปัญหาบางอย่างก็อาจตัดไปได้ แต่ถ้าหลังแต่งงานแล้ว พ่อเจ้าประคุณยังไม่ทิ้งนิสัยเดิม รอยร้าวของชีวิตสมรส ก็คงปรากฎให้เห็น ในไม่ช้าไม่นานเป็นแน่<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอบี กับหญิงกรุ๊ปเลือด โอถึงหนุ่ม เอบี จะอ่อนแอ แต่สาว โอ ก็ยินดีช่วยเหลือ</strong><br />ชายหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอบี ออกจะดูเป็นคนขาดความอดทนอยู่สักหน่อย แต่ยังดีที่มีนิสัยขี้เล่น ชอบเย้าแหย่ ทำให้สาวเลือดกรุ๊ป โอ ใจอ่อน (หรืออ่อนใจ) เลยรับรักในที่สุด<br />ส่วนสาวกรุ๊ปเลือด โอ นั้นก็เป็นคนมีหัวคิด รู้จักวางแผนอนาคต เธอจึงช่วยชดเชยความไม่เอาไหน ของหนุ่มเลือดกรุ๊ป เอบี ทำให้เขาสามารถประสบความสำเร็จ ในการงานได้เหมือนเช่นคนอื่นๆ<br />ถ้าจะให้หนุ่มเลือดกรุ๊ป เอบี กับสาวเลือดกรุ๊ป โอ ประสบความสำเร็จในชีวิตแต่งงาน ฝ่ายหญิงจะต้องเข้มแข็ง และพร้อมจะเป็นผู้นำครอบครัว ถึงจะเป็นสุข มิฉะนั้นแล้ว ก็ไม่แน่เหมือนกันว่า นาวาชีวิตของคนทั้งสอง จะต้องพบกับการอับปางหรือไม่<br /><br /><strong>ชายกรุ๊ปเลือด เอบี กับหญิงกรุ๊ปเลือด เอบีจะทำไงดีถ้าหนุ่มสาวต่างก็มีเลือดกรุ๊ป เอบี </strong><br /><br />คนกรุ๊ปเลือด เอบี นั้นขึ้นชื่อเรื่องนิสัยประหลาด เอาแต่ใจ ฉะนั้น ถ้าต่างก็เป็นคนกรุ๊ปเลือด เอบี เหมือนกัน กรณีพิพาทจึงเกิดขึ้นได้ทุกเวลา ฉะนั้นทางที่ดีจึงควรหัดระงับจิตใจกันบ้าง เวลาจะคบหาเพื่อนต่างเพศก็เก็บปากเก็บคำ อย่าได้พูดจาส่งเดช ให้อีกฝ่ายต้องเจ็บช้ำน้ำใจ มิฉะนั้นแล้วความรักก็จะกลายเป็นยาพิษ เหมือนผักสดอาบสารฟอร์มาลิน คือกินแล้วต้องเข้าโรงพยาบาล ว่างั้นเถอะ<br />และเวลาที่เกิดความไม่เข้าอกเข้าใจกันนั้น ฝ่ายชายควรจะเป็นผู้โอนอ่อนผ่อนตามบ้าง อย่าดื้อรั้นเอาแต่ใจ โดยเฉพาะเมื่อหลังแต่งงาน เพราะไหนๆ ก็ได้ตกร่องปล่องชิ้นกันแล้ว ก็ควรจะถนอมน้ำใจกันให้มาก ชีวิตสมรสจึงจะราบรื่น และเป็นสุขได้ตลอดไป<br /><br />สัมพันธภาพระหว่าง หัวหน้างานกับลูกน้อง ...อ่านต่อ คลิกเอาเอง ..<br /><br />ที่มา </span><a href="http://www.maneesarp.com/predict/bloodtype.doc"><span style="font-size:85%;">http://www.maneesarp.com/predict/bloodtype.doc</span></a><span style="font-size:85%;"> </span><br /><span style="font-size:85%;">คือ ... ก็ไม่ได้เชื่อ และไม่เคยเชื่อเรื่องพวกทำนายทายทักหรอกนะ </span><br /><span style="font-size:85%;">แค่แหมอ่านแล้วเราว่ามันตรง</span><br /></span><span style="font-size:85%;">ก็เลยเอามาแปะ </span><br /><span style="font-size:85%;">(มันตรง แปลว่า มันทำนายไว้ดี) </span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">**************************************</span><br /><strong>Entertainment !</strong><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Movie</strong> :</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F0yzLdHmI/AAAAAAAAAfU/zqtDy7XjxVU/s1600-h/ratatouille_galleryboxart.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134513466259611234" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F0yzLdHmI/AAAAAAAAAfU/zqtDy7XjxVU/s400/ratatouille_galleryboxart.jpg" border="0" /></a></span><br /><p> </p><p>Nanny McPhee</p><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0TjADLdHqI/AAAAAAAAAf0/ELpVgi7QiM8/s1600-h/nannymcphee.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135479065102065314" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0TjADLdHqI/AAAAAAAAAf0/ELpVgi7QiM8/s400/nannymcphee.jpg" border="0" /></a><br />ชอบอีกแล้ว ...<br />หนังเรื่องนี้ดีมากๆ ..<br />ใครมีลูกอย่าลืมเรียกมานั่งดูด้วยกัน<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ratatouille_(film)">Ratatouille </a>ชอบหนู และชอบบรรยากาศในห้องครัวจัง</span><br /><span style="font-size:85%;">แม้ว่าจะทำอาหารได้ยอดแย่ก็ตาม </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ชอบหนังการ์ตูนจัง คุณบริษัท Pixar ขา ทำออกมาเยอะๆ นะ</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/24_(TV_series)">TV Series : 24 (Season 3 -4)</a></strong></div><br /><br /><div><strong></strong></div><br /><br /><div><strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F1JzLdHnI/AAAAAAAAAfc/I-NoThanKUk/s1600-h/24tv.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134513861396602482" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F1JzLdHnI/AAAAAAAAAfc/I-NoThanKUk/s400/24tv.jpg" border="0" /></a></strong></div><br /><br /><div>พี่หมอหลินเอาอีกแล้วค่ะ ...</div><br /><br /><div>เอาสิ่งเสพติดมาปล่อยคราวนี้</div><br /><br /><div>ลุกจากเก้าอี้ไม่ขึ้นเลย</div><br /><br /><div>ขอปรบมือให้คนเขียนบทหน่อย </div><br /><br /><div>ทำได้ไงเนี่ย เก่งจริงๆ </div><br /><br /><div></div><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F1XDLdHoI/AAAAAAAAAfk/99MDnxBO8Z0/s1600-h/24_split_clock_screenshot.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134514089029869186" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F1XDLdHoI/AAAAAAAAAfk/99MDnxBO8Z0/s320/24_split_clock_screenshot.jpg" border="0" /></a></div><br /><br /><div><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Song</strong> : X'mas &amp; New Year series </span><br /><span style="font-size:85%;">(เปิดกระหึ่มบ้าน เพื่อให้เข้ากับต้นคริสต์มาสของป๊ะป๋า)</span><br /><br /><strong>Website </strong>:<br />- <a href="http://www.onopen.com/2007/02/1525">ในโลกสี่เหลี่ยมใบเล็กราวโลงศพ (วรพจน์ พันธุ์พงศ์)</a><br />- <a href="http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L5989602/L5989602.html">วันแดงเดือด (อ่านแล้วขำจนน้ำตาไหล) </a><br />คุณผู้ชายก่อนอ่านโปรดระวัง...<br />- <a href="http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L5631999/L5631999.html">โปรดเห็นใจคนพิการ </a><br />- <a href="http://www.pantip.com/cafe/woman/topic/Q6004893/Q6004893.html">นิยายชาวบ้าน ข้อดีของการมีแฟนรวย </a><br /><br /><strong>Song : <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/It">It's a small world</a></strong><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F2MDLdHpI/AAAAAAAAAfs/MFAUwCkYOFQ/s1600-h/Its_A_Small_Worldattractionposterdlrp.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134514999562935954" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/R0F2MDLdHpI/AAAAAAAAAfs/MFAUwCkYOFQ/s400/Its_A_Small_Worldattractionposterdlrp.jpg" border="0" /></a><br />it's a world of laughter, a world or tears<br />its a world of hopes, its a world of fear<br />theres so much that we share<br />that its time we're aware<br />its a small world after all<br /><br />CHORUS:its a small world after all<br />its a small world after all<br />its a small world after all<br />its a small, small world<br /><br />There is just one moon<br />and one golden sun<br /><strong>And a smile means friendship </strong><br /><strong>to everyone</strong>.<br />Though the mountains divide<br />And the oceans are wide<br />It's a small small world<br /><br /><br /><em>อยากฟังเพลงนี้ ก็นี่เลย </em></div><br /><div><em>พิมพ์ it's เว้นวรรค ตามด้วย a small world แล้ว กด</em></div><br /><div><em></em><a href="http://www.songhunting.com/"><em>search จากเวปนี้</em></a><em><br /></em><br />เพลงนี้ประหนึ่งเพลงปลุกใจส่วนตัว<br />ฟังทีไร ต้องโยกหัวเหมือนเจ้าหนู pekoจัง ที่หน้าร้านเค้ก<br /></div><br /><div><span style="font-size:85%;">*************************************</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-8171849646634373976?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-84811988278946334472007-11-10T19:07:00.000+07:002007-11-14T17:40:54.627+07:00<div><br /><br /><div><br /></div><br /><div><br /></div><br /><div><br /><br /></div><br /><div> สิ้นแสงตะวันคืนวันพฤหัส หัวใจก็เต้นตุบๆ ดีใจที่จะได้หนีกรุงเทพไปฟอกปอดที่ทีลอซูซะที หลังจากรอคอยมานานทริปล่มไปตั้งแต่ตอนต้นปี<br /> จุดนัดหมายของทุกคนอยู่ที่ สถานีขนส่งหมอชิต<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmB6T7OKgI/AAAAAAAAAZM/jyrxzf2flQk/s1600-h/123.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132276089146452482" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmB6T7OKgI/AAAAAAAAAZM/jyrxzf2flQk/s200/123.jpg" border="0" /></a><br /> หลงทางค่ะ ในหมอชิตนี่แหละ ใหญ่โตมโหฐาร เหลือเกิน นัดกันที่ศูนย์อาหาร แต่มีตั้งแต่เบอร์หนึ่งยันเบอร์สี่ เรียกเหงื่อสักนิด ก่อนเจอเพื่อนๆ<br /> สี่ทุ่มยี่สิบ ได้เวลาขึ้นเครื่อง เอ้ย ขึ้นรถทัวร์ กรุงเทพ – แม่สอด ป.หนึ่ง ซะด้วย เนื่องจากมีที่นั่งสองที่แยกออกจากกลุ่ม ได้จัดสรรที่นั่ง (โซนหน้าห้องน้ำ) ไปตามระเบียบ ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นเด็กวัยหนึ่งขวบนิดๆ นั่งอยู่เบาะหน้า .... อ้าว -_-‘ ซวยละ<br /> นอนหลับอิ่มสบาย ตั้งแต่กรุงเทพยันแม่สอด รถเขาจอดให้ลงไปยืดเส้นยืดสาย เข้าห้องน้ำ เจ๊ก็ไม่ลง ห่วงนอนท่าเดียว ZZzzzzzzzz จริงๆ แล้ว คุณน้องเด็กก็มิได้เป็นปัญหาอย่างที่คาดการณ์ไว้ ปัญหาหลัก คือโรคคนชรา กระดูกหัวเข่าที่ใช้การไม่ค่อยได้ตามประสาสาวออฟฟิศนั่งทั้งวันยันกลับบ้าน เพราะไม่ได้ลงไปยืดเส้นยืดสาย พอถึงแม่สอด อาการคนแก่ก็กำเริบทันที อูยยยยยยย<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmDGz7OKiI/AAAAAAAAAZc/OhkIGE_bF20/s1600-h/Nov+006.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132277403406445090" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmDGz7OKiI/AAAAAAAAAZc/OhkIGE_bF20/s200/Nov+006.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmDHT7OKjI/AAAAAAAAAZk/hILaLdBip6I/s1600-h/Nov+007.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132277411996379698" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmDHT7OKjI/AAAAAAAAAZk/hILaLdBip6I/s200/Nov+007.jpg" border="0" /></a><br /> เมื่อถึงปลายทาง ไม่พูดไม่จากับใคร เพราะฟันยังไม่ได้แปรง สงบเสงี่ยมเรียบร้อยขึ้นมาทันที จากนั้นก็รู้สึกเหมือนอยู่ในสนามบิน มีเฮียคนขับรถกระบะสองแถว สองคันมารอรับ เพื่อไปดื่มด่ำกับอาหารเช้าที่ร้านเฮียขาหมูดีเค ..<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmELz7OKkI/AAAAAAAAAZs/tHDxfV48dgg/s1600-h/Nov+009.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132278588817418818" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmELz7OKkI/AAAAAAAAAZs/tHDxfV48dgg/s200/Nov+009.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmEMj7OKlI/AAAAAAAAAZ0/lX2L4PjQf1I/s1600-h/Nov+008.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132278601702320722" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmEMj7OKlI/AAAAAAAAAZ0/lX2L4PjQf1I/s200/Nov+008.jpg" border="0" /></a><br /> ก่อนประเดิมมื้อแรกที่จังหวัดตาก ขอล้างหน้าแปรงฟันก่อนสักนิด ถือโอกาสเอาเครื่องสำอางมาปล่อยเทสเตอร์ของฟรีให้เพื่อนๆ น้องๆ ได้ลองซะเลย อิอิ ฮาร์ดเซลส์มากๆ<br /> ต้มเลือดหมู ปาท่องโก๋ และโอวัลติน รสชาติปะแล่มปะแล่ม แปลกดี เฮียคนขายกวนมาก หนอยแน่มาเรียกเราว่าพี่ (มีเคือง) เฮียแกอารมณ์ดีตลอด คะแนนลูกค้าสัมพันธ์เอาเต็มสิบไปเลย เฮียมีเด็กชาวต่างชาติพูดไทยไม่ชัดอยู่ในสังกัดมากมาย สั่งอาหารรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง เอาเหอะ กินอิ่มได้เป็นพอ<br /> รอบนี้กลุ่มเด็กวัยรุ่น(ตอนปลายสุดๆ ) มากันสิบสี่คน ผสมกับกลุ่มอื่นอีกสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งมีสองคน อีกกลุ่มหนึ่งมาคนเดียวกระเทียมลีบ รวมแล้วทั้งหมดสิบเจ็ดชีวิตกับแพคเกจทัวร์ทีลอซูรอบนี้<br />กินอิ่มปุ๊บ ก็ขึ้นรถเตรียมขึ้นดอยเต็มที่ เลยจัดการหม่ำยาแก้เมา เตรียมหลับบนรถซะเลย แต่......... ลืมอ่านตารางการเดินทางที่เขาเพิ่งจะอัพเดทกันไป รถเราต้องแวะเที่ยวน้ำตกพาเจริญก่อน กลายเป็นพาเอาสะลึมสะลือไปเลย คร่อกฟี้........<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmFyz7OKpI/AAAAAAAAAaU/yAEGdt91BSU/s1600-h/Nov+047.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132280358343944850" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmFyz7OKpI/AAAAAAAAAaU/yAEGdt91BSU/s200/Nov+047.jpg" border="0" /></a>.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmI5j7OKrI/AAAAAAAAAak/ozxIzD1ew5Q/s1600-h/Nov+038.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132283772842945202" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmI5j7OKrI/AAAAAAAAAak/ozxIzD1ew5Q/s200/Nov+038.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmI6D7OKsI/AAAAAAAAAas/zUSZSKgg1gg/s1600-h/Nov+056.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132283781432879810" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmI6D7OKsI/AAAAAAAAAas/zUSZSKgg1gg/s200/Nov+056.jpg" border="0" /></a><br /> น้ำตกพาเจริญ ก็สวยดีนะคะ แต่กลัวตัวเปียก เลยไม่มีใครโดดลงเล่นน้ำแต่อย่างใด<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmFxj7OKoI/AAAAAAAAAaM/Ro_oBOuyAFo/s1600-h/Nov+030.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132280336869108354" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmFxj7OKoI/AAAAAAAAAaM/Ro_oBOuyAFo/s200/Nov+030.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmI4z7OKqI/AAAAAAAAAac/v5pOqc-ylu4/s1600-h/Nov+028.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132283759958043298" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmI4z7OKqI/AAAAAAAAAac/v5pOqc-ylu4/s200/Nov+028.jpg" border="0" /></a><br />จริงๆ ตามหมายกำหนดการ พวกเรากะแวะที่นี่แค่ครึ่งชม.ตามบัญชาของพี่โชเฟอร์รถเรา เตรียมจะไปต่อกันแล้ว แต่ต้องมารอคุณพี่อีกคนนึง รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ เกือบหนึ่งชั่วโมงผ่านไป คุณพี่ถึงเพิ่งเดินกลับมา -_-‘ ทำให้คนอื่นรอนานๆ ไม่ดีนะค้า<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqBZv8dqnI/AAAAAAAAAbU/PydDyxcP3c4/s1600-h/Nov+389.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132557004708883058" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqBZv8dqnI/AAAAAAAAAbU/PydDyxcP3c4/s200/Nov+389.jpg" border="0" /></a><br /><br /> เฮียโชเฟอร์รีบทำเวลาบึ่งขึ้นดอย มุ่งสู่อุทยานแห่งชาติอุ้มผางทันที <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzrGyf8drDI/AAAAAAAAAe0/ZS-Mc3r4N_4/s1600-h/Nov+087.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132633296212962354" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzrGyf8drDI/AAAAAAAAAe0/ZS-Mc3r4N_4/s400/Nov+087.jpg" border="0" /></a></div><br /><div><br /><br /></div><br /><div>-- หมู่บ้านกะเหรี่ยง --</div><br /><div><br /><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /><br /></div><br /><div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEi_8dqrI/AAAAAAAAAb0/fEDGbDDjDPU/s1600-h/Nov+086.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132560462157556402" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEi_8dqrI/AAAAAAAAAb0/fEDGbDDjDPU/s200/Nov+086.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEhf8dqqI/AAAAAAAAAbs/OEtPlL5plFg/s1600-h/Nov+084.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132560436387752610" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEhf8dqqI/AAAAAAAAAbs/OEtPlL5plFg/s200/Nov+084.jpg" border="0" /></a><br />นับรวมๆแล้ว (คนอื่นนับนะ) ก็พันกว่าโค้ง ฝนก็ตก กระเป๋าก็เปียก กีต้าร์(ของคนอื่น)ก็เปียก เย้ ชุ่มฉ่ำๆ หนาวสั่นดีจริงๆ<br /> มาถึงที่หมายคือ อุ้มผางฮัทคันทรีรีสอร์ท จัดแจงพักผ่อนเก็บสะเบียงสัมภาระ แล้วไปเที่ยวถ้ำตะโค๊ะบิ (สะกดก็ผิด โคะ ใครให้เติมไม้ตรีเนี่ย) ที่แปลจากภาษากระเหรี่ยงมีความหมายว่า มะม่วงแบน แอบคิดในใจลึกๆ ไม่กล้าพูดดังๆ ว่า เที่ยวถ้ำมันสนุกตรงไหนหว่า ? มองไรก็ไม่เห็น หายใจก็ไม่ค่อยออก ผ่านไปแป๊บเดียว ก็พบแสงสว่าง ก็ทางที่เพิ่งเข้ามาแหละ แหะๆ บ่นจังเจ๊<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqGjf8dqtI/AAAAAAAAAcE/u2Uh1eu-9ck/s1600-h/Nov+096.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132562669770746578" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqGjf8dqtI/AAAAAAAAAcE/u2Uh1eu-9ck/s200/Nov+096.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqfAf8drCI/AAAAAAAAAes/9uPwi7jwjJ8/s1600-h/Nov+097.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132589556266019874" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqfAf8drCI/AAAAAAAAAes/9uPwi7jwjJ8/s200/Nov+097.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqfAP8drBI/AAAAAAAAAek/empKKuUhMzk/s1600-h/Nov+103.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132589551971052562" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqfAP8drBI/AAAAAAAAAek/empKKuUhMzk/s200/Nov+103.jpg" border="0" /></a><br /> จากนั้นก็ไปโดนหย่อนแถวตลาด ซื้อโปสการ์ดที่ขายพร้อมแสตมป์พร้อมที่รับฝากส่ง (บริการครบวงจรถูกใจมาก) ท้องเริ่มหิว เลยเปลี่ยนแผนหาของกิน เครปหมูหยองซอสพริกศรีราชา (รสชาติพิกลๆ) ไส้กรอกอิสาน ยาคูลท์ และ ฯลฯ (จะเล่าทำไมล่ะเนี่ย)<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzqe9P8dq_I/AAAAAAAAAeU/B2FDYMDORBg/s1600-h/Nov+118.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132589500431444978" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzqe9P8dq_I/AAAAAAAAAeU/B2FDYMDORBg/s200/Nov+118.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzqe_P8drAI/AAAAAAAAAec/9nDDJyk1I_o/s1600-h/Nov+119.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132589534791183362" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzqe_P8drAI/AAAAAAAAAec/9nDDJyk1I_o/s200/Nov+119.jpg" border="0" /></a> </div><br /><div><br /></div><br /><div>-- หมากพลู -- ... เกือบจะซื้อ แต่ใจไม่กล้าพอ</div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><br /><div><br /> กลับที่พักตั้งอยู่ริมน้ำเลย สวยสดชื่น เหมือนฉากในละครเรื่อง คุณหนูอารมณ์ร้ายกับผู้ชายปากแข็งที่แท่งกับแอน ทองประสมเล่น..... มันสวยจริงๆ น้า<br /> ที่พักก็ให้นึกถึงห้องนอนของนักเรียนประจำ ที่เป็นเตียงยาวๆ ติดกันๆ สองห้อง แยกหญิงและชาย รอบนี้มาข้างละเจ็ดพอดี แบบไม่มีเพศผสม ส่วนเรือนด้านหน้าที่หันติดกับน้ำ ก็เป็นทางเดินเชื่อมต่อกัน และมีห้องน้ำให้เลือกสรรใช้กันได้ตามสะดวกทั้งหมดสี่ห้อง ที่เซอร์ไพรส์ก็คือมีเครื่องทำน้ำร้อนด้วย แต่ใช้ได้กับห้องน้ำ แค่ห้องเดียว (เรื่องนี้ขอขยายต่อตอนจบ มีฮา)<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmFvD7OKnI/AAAAAAAAAaE/iALsMoAC4s8/s1600-h/Nov+017.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132280293919435378" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmFvD7OKnI/AAAAAAAAAaE/iALsMoAC4s8/s200/Nov+017.jpg" border="0" /></a><br /> พอถึงเวลาทานอาหาร นั่งกินเป็นโต๊ะๆ แต่ก็ทานกันเสมือนเป็นบุฟเฟ่ต์ เพราะเดี๋ยวขอเขาเติมโน่นเติมนี่(ฟรี) ตลอด แค่คุณชายวรัญญู ณ อาร์เอส คนเดียว ก็ทานไปเท่ากับสามชีวิตแล้ว :P<br /> พอตะวันลับฟ้า กินอิ่มหนำสำราญแล้ว ก็ได้เวลาสันทนาการ ประเดิมด้วยไพ่ตบ เกมส์ซาดิสม์ที่ต้องการผู้ชื่นชอบความรุนแรง ชอบเจ็บตัว ทั้งจิกทั้งตบทั้งข่วนทั้งกรีดร้องเสียงดังสนั่นป่า เคล้าเสียงบทเพลงไพเราะๆ จากกีต้าร์สองตัว ขอขอบคุณ คุณเกาเต่า และคุณแชมป์ตุ่น ผู้สนับสนุนการเดินทางของกีต้าร์คลาสสิค และสายเหล็ก ต่อด้วยการ์ดเกมส์ Broken Hit ที่ขอขอบคุณเพื่อนร่วมวงทุกท่าน อิอิ เมื่อวงแตกแล้ว ก็ถึงเวลาของเกมส์สำคัญไฮไลท์ของงาน “โป้งไอ้หยา” กีฬายอดฮิตประจำตึกจุลฯ (เขียนเองเออเอง) ทดสอบความไว ไหวพริบ สติสัมปชัญญะ และเสริมความจำในการท่องสูตรคูณแม่สาม ห้าทุ่มครึ่งก็สลบเหมือดกันหมด<br /> เช้าวันนี้ไม่ต้องรีบตื่นนอน ไม่ต้องรีบไปทำงาน สดชื่น กับอากาศบนนี้ อาหารเช้าเป็นข้าวต้มกุ๊ย กินไป ดูการ์ตูนเรื่องโดราเอมอนไป ไม่ได้ดูช่องเก้าการ์ตูนมานานมาก อืมม สนุกดีแฮะ<br /> เก้าโมงตรง ทุกคนเตรียมไปล่องเรือ(ยาง) ที่ด้านหน้ารีสอร์ท ตัดใจกลัวกล้องพัง เลยสละกล้องไว้ไม่เอาไปด้วย วิวระหว่างทางธรรมชาติ หุบเขา หน้าผา ต้นไม้ การเดินทางคล้ายๆ กับการเล่น “แกรนด์แคนยอน” ที่ดรีมเวิร์ล เพราะมีทั้งน้ำเชี่ยว น้ำหยด น้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา แต่วิวสองข้างทางนี่ ขอโทษทีค่ะ คนละเรื่องเลยธรรมชาติล้วนๆ เกือบสองชั่วโมงเต็มที่นั่งในเรือ จริงๆ แล้วไม่เสียดายเลยที่ไม่ได้เอากล้องมา เพราะดูแต่ตากับได้สูดอากาศตรงนั้น ก็สุดคุ้มแล้ว<br /> แวะขึ้นบกที่ไหนก็ไม่รู้ ตั้งใจทานข้าวกล่อง คุณพี่เตรียมข้าวกล่องเวอร์ชั่นถาดหลุมพลาสติค ล้างแล้วใช้ได้อีก ดีจริงๆ กินจนอิ่มพุงกาง แล้วก็เตรียมลุยต่อ ขึ้นทีลอซู นั่งรถค่อนข้างนานแต่ไม่รู้นานแค่ไหน (คงเกือบๆ ชั่วโมงมั้ง) ทางวิบาก พอให้ของที่กินเข้าไปแล้วได้กระโดดโลดเต้นบ้าง มีคนเตือนว่าสองข้างทางจะมีแต่ฝุ่นฟุ้งไปหมด โชคดีเป็นของเราอีกแล้วที่วันก่อนหน้านั้นฝนตก ฝุ่นก็เลยน้อยมาก แทบไม่ต้องใช้ผ้าปิดจมูกกันเลย (กรุงเทพฝุ่นแรงกว่านี้อีก)<br /> ในที่สุดเราก็มาถึง อุทยานแห่งชาติอุ้มผาง น้ำตกทีลอซู ก่อนเข้าเขาจะขอลายเซ็นเราก่อน (เอาไปทำไรก็ไม่รู้ ฮ่าฮ่า ลืมอ่าน) น้ำตกที่นี่ห้ามขายของ ห้ามนำสัมภาระติดตัวไป ทั้งของกิน ขวดน้ำ ฯลฯ ค่อนข้างเข้มงวดกับของที่นำเข้าไปข้างใน แต่เราว่ามันดีมากๆ เลย น้ำตกที่นี่เป็นน้ำตกที่สวยที่สุดเท่าที่เคยไป<br />โชคดีที่เขาเพิ่งเปิดอุทยานก่อนเราไปเที่ยวแค่ไม่กี่วันเอง (กี่โชคดีแล้วเนี่ย)<br /> หลังจากเดินๆๆ เกือบครึ่งชม.ก็มาถึงตัวน้ำตก<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzp-U_8dqkI/AAAAAAAAAa8/g0uSL03RJCw/s1600-h/P1020631.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132553624569621058" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzp-U_8dqkI/AAAAAAAAAa8/g0uSL03RJCw/s320/P1020631.JPG" border="0" /></a><br />โอ้ว ภาพที่พวกเรายืนเงยหน้าดูเหมือนกับในฉากเรื่องจูราสสิคปาร์คเลย สวยจัง มีละอองน้ำ ยิ่งช่วงที่แดดส่อง ยิ่งทำเอาเอ๋อ เบลอ ตะลึงไปเลย ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นมีคนจะคิดสั้น กระโดดน้ำตก (เหยย สูงเกือบเท่าตึกสามชั้น กล้าโดดได้ไง) และแล้วก็ได้เริ่มพิธีเก็บภาพ ไปโผล่กล้องโน้นที กล้องนี้ที ตามประสาคนงกกล้อง ไม่ยอมเอามาด้วย แหะๆ<br /> พี่ที่พาพวกเรามาก็พาเดินขึ้นไปเรื่อยๆ เพิ่อชมความงามของน้ำตกบนชั้นสูงๆ น้ำเย็นมากกกกค่ะ ขอบอก แต่พวกเราก็บ่ยั่น เดินไปขาสั่นไป ไม่ได้สั่นเพราะหนาว แต่สั่นเพราะกลัวลื่นตก<br /> เห็นป๋ายูกับหนูอิ๊กนอร์เขาไปนั่งบำเพ็ญเพียรใต้ม่านน้ำตก หนูโยะกับหนูปูนอยากลองมั่ง แหะๆ เจ็บจี๊ดๆ เหมือนโดนเข็มแทง เลยเปลี่ยนใจดีกว่า ของบางอย่าง คนอื่นทำได้ เราก็ใช่ว่าจะทำได้อะเนาะ<br /> ตอนขาลง เตรียมจะไปเล่นน้ำตกอนุบาล แช่เล่น นอนเล่น ก็ผ่านไปตรงจุดที่เมื่อกี้เขาโดดน้ำกัน หันไปอำเล่นๆ ว่าอิอิ โดดมั่งดีกว่า (ไม่ได้ตั้งใจจะโดดเล้ยยย) อ่าว ปรากฎว่าแนวร่วมแสดงตัวกันใหญ่ทั้ง เอก อิ๊ก นัน ยู เจ๊ใหญ่อย่างเราก็กลัวจะเสียหน้า เอ้า โดดก็โดด บรื๋ออออ <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzp-TP8dqjI/AAAAAAAAAa0/vNa9jHKpDv8/s1600-h/P1020650.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132553594504849970" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzp-TP8dqjI/AAAAAAAAAa0/vNa9jHKpDv8/s320/P1020650.JPG" border="0" /></a><br /> เผลอแป๊บเดียวก็โดดดึ๋งมานอนแอ้งแม้งอยู่ข้างล่างแล้ว เย้ มันส์แฮะ ขออีกรอบละกัน ทุกคนพร้อมใจกันเดินขึ้นไปเล่นกันอีกรอบ (เหมือนอยู่สวนสยาม พัทยาปาร์ค ตอนจะโดดสไลเดอร์)<br /> รอบสองนี่ ทำซ่า เดินโดยไม่ได้เกาะใคร อ่าวเฮ้ย น้ำมันแรง แง้ๆๆ จะตกแล้ว ช่วยด้วยยยย ใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม โชคดีที่น้องนันเกี่ยวแขนไว้ได้ ไม่งั้น คงได้โดดน้ำตกเวอร์ชั่นมีฮา ท่าประหลาดแน่ๆ โดดรอบสองใครว่าจะเหมือนรอบแรกคะ มันเสียวววววกว่ามากๆ รอบแรกพอได้ตำแหน่งเตรียมโดด ไม่ต้องนับ ก็โดดเลย แต่รอบสองนี่เจ๊ขอชมวิวก่อน ว้าว สวยจัง แต่พอมองลงไปข้างล่าง อืมม เหมือนมันจะสูงขึ้นๆ เรื่อย คนจะโดดตึกตายมันคงเสียวแบบนี้แน่เลย สุดท้ายตัดใจรีบๆ โดด เพราะน้ำเย็นมาก ชั่วขณะระหว่างลอยละลิ่วในอากาศมันมันส์ได้ใจจริงๆ (อธิบายเป็นคำพูดลำบากมากๆ ) โชคดีจริงๆ ที่ตัดสินใจโดด ไม่งั้นคงไม่รู้หรอกว่า สวนสนุกบนทีลอซูอยู่ที่ไหน :P แหะๆ เขาให้มาชมธรรมชาติ เจ๊มาโดดน้ำซะนี่ หลังจากสองรอบผ่านไป ผู้นำทาง บอกถึงเวลากลับแล้วครับ อ่าว กลับละ ? อืม กลับก็ได้ เวลาเล่นอะไรสนุกๆ นี่ทำไมมันผ่านไปเร้ว เร็วเนาะ<br /> พอหลุดออกมาจากเขตน้ำตก ก็แวะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ๆ เขาจัดไว้ให้ด้านนอกก่อนโดดขึ้นรถ ถึงปลายทาง “ไร่ส้ม”<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQVv8dq7I/AAAAAAAAAd0/Uksrh9fSC84/s1600-h/Nov+222.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132573428663823282" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQVv8dq7I/AAAAAAAAAd0/Uksrh9fSC84/s320/Nov+222.jpg" border="0" /></a><br />ก็เป่าผมแห้งพอดี ที่ไร่ส้ม ไม่ได้ทำไรเลย นอกจากถ่ายรูปอย่างเดียว จริงๆ แผนคือ รอกินส้มฟรี (haha งกจัดๆ เลยป้า)<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzrMu_8drGI/AAAAAAAAAfM/tL4lV75FXIA/s1600-h/Nov+187.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132639833153186914" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzrMu_8drGI/AAAAAAAAAfM/tL4lV75FXIA/s400/Nov+187.jpg" border="0" /></a></div><div>รูปนี้เบลอๆ แต่ สนุกดี อิอิ</div><div> </div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQWP8dq8I/AAAAAAAAAd8/H9ErLD3uIUI/s1600-h/Nov+205.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132573437253757890" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQWP8dq8I/AAAAAAAAAd8/H9ErLD3uIUI/s320/Nov+205.jpg" border="0" /></a></div><div> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQWv8dq9I/AAAAAAAAAeE/IWVtyGaSLA0/s1600-h/Nov+207.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132573445843692498" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQWv8dq9I/AAAAAAAAAeE/IWVtyGaSLA0/s320/Nov+207.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOfP8dq5I/AAAAAAAAAdk/hdj4RipDmgU/s1600-h/Nov+217.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132571392849324946" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOfP8dq5I/AAAAAAAAAdk/hdj4RipDmgU/s200/Nov+217.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqGkP8dquI/AAAAAAAAAcM/h0GdR9UJlnY/s1600-h/Nov+215.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132562682655648482" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqGkP8dquI/AAAAAAAAAcM/h0GdR9UJlnY/s200/Nov+215.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQW_8dq-I/AAAAAAAAAeM/LHZgbIY0V4s/s1600-h/Nov+195.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132573450138659810" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqQW_8dq-I/AAAAAAAAAeM/LHZgbIY0V4s/s320/Nov+195.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzrIvP8drFI/AAAAAAAAAfE/81Dqgw4b3g0/s1600-h/Nov+242.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132635439401643090" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzrIvP8drFI/AAAAAAAAAfE/81Dqgw4b3g0/s320/Nov+242.jpg" border="0" /></a> </div><br /><div>Orange load..</div><br /><div></div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqMA_8dq0I/AAAAAAAAAc8/g21VOiwTNKA/s1600-h/Nov+355.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132568674135026498" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqMA_8dq0I/AAAAAAAAAc8/g21VOiwTNKA/s200/Nov+355.jpg" border="0" /></a><br /><br />ก่อนกลับที่พักพวกน้องๆ ก็แวะซื้อเครื่องดื่มทำลายสติสัมปชัญญะ<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEgv8dqpI/AAAAAAAAAbk/uUyPost6FcA/s1600-h/Nov+252.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132560423502850706" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEgv8dqpI/AAAAAAAAAbk/uUyPost6FcA/s200/Nov+252.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEjf8dqsI/AAAAAAAAAb8/fYbn1z0cC10/s1600-h/Nov+248.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132560470747491010" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqEjf8dqsI/AAAAAAAAAb8/fYbn1z0cC10/s200/Nov+248.jpg" border="0" /></a><br />เลิกหม่ำแล้ว แต่ป้ากลายเป็นสปอนเซอร์แทน (บาปไหมเนี่ยตรู)<br /> ถึงที่หมายก็เขมือบข้าวเย็นกันเต็มพิกัด จากนั้นแยกย้ายกันอาบน้ำ สันทนาการ วันนี้เป็นเกมส์ไพ่เรียกชื่อ (ทดสอบความจำ สมาธิ และสติปัญญา) คือ เกมส์นี้แพ้กระจาย พอตื่นเต้นหน่อย ไอ้ที่ท่องๆ ไว้ลืมเกลี้ยง แต่ก็สนุกมากมาย ต่อด้วย Seven-up เกมส์ยอดฮิตอีกหนึ่งเกมส์ ที่ไม่ต้องการอะไรมาก ขอแค่คนที่นับหนึ่งถึงเจ็ดได้เป็นพอ สันทนาการวันนี้ไม่ค่อยนานเท่าไหร่ เพราะหลายคนหมดสภาพป่วยบ้าง เพลียบ้าง ห้าทุ่มกว่าๆ ไฟก็ดับลง พร้อมเสียงกรนของใครบางคนจากห้องไหนก็ไม่รู้แยกไม่ออก<br /> เช้าวันสุดท้าย ตั้งหน้าตั้งตาตื่นกันตั้งแต่ตีห้าเพื่อไปชมพระอาทิตย์ขึ้นกันที่ดอย..........................ได้ยินเสียงดังโวยวายจากฝั่งห้องผู้ชาย สืบทราบมาได้ความว่า ห้องน้ำฝั่งโน้นที่คิดกัน(ไปเอง) ว่าเครื่องทำน้ำร้อนมันเสีย บัดนี้ใช้งานได้ปล่อยน้ำร้อนได้ตามปกติ เพราะคุณน้องปิงและน้องเอก ดันควานหาสวิตช์ไฟ จนพบกับเบรกเกอร์ตัวหนึ่ง พอลองกดทดสอบดู มันคือเบรกเกอร์ของเครื่องทำน้ำร้อน ฝั่งโน้นชายหนุ่มบัณฑิตวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิตทั้งเจ็ดท่าน (ได้ข่าวว่ามีภาคไฟรวมอยู่ด้วยสามคน) ก็ได้แต่อึ้ง และงง หลงคิดว่ามันเจ๊งมานาน จนมารู้เอาเช้าวันที่จะกลับว่า เครื่องทำน้ำร้อนใช้งานได้ haha สาวๆ ก็ได้แต่ขำ (แกมสมน้ำหน้า)<br /><br /><br />ระหว่างทางไปดอย ลืมเอาเสื้อกันหนาวไป เพราะคิดว่าคงไม่หนาว ที่ไหนได้ตอนอยู่บนรถ โอ้ว มาย ก๊อด ฟันแทบกระทบกัน โชคดีอีกแล้วที่ฝนตก (หรือโชคร้ายหว่า) บนดอยเลยไม่ค่อยหนาว ฝนก็ตกปรอยๆ บ้างหยุดบ้าง พอให้คนเอากล้องไปถ่ายรุปพอได้ลุ้น คุ้มจริงๆ ที่ได้ยืนดูรุ้งกินน้ำบนยอดดอยแบบเต็มวง แม้ผู้คนจะค่อนข้างหนาแน่น แต่ก็พอให้แทรกตัวมุดไปถ่ายรูปได้บ้าง<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOeP8dq3I/AAAAAAAAAdU/n66w3H86VYE/s1600-h/Nov+335.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132571375669455730" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOeP8dq3I/AAAAAAAAAdU/n66w3H86VYE/s200/Nov+335.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqMBf8dq1I/AAAAAAAAAdE/PSfG5LRqenE/s1600-h/Nov+347.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132568682724961106" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqMBf8dq1I/AAAAAAAAAdE/PSfG5LRqenE/s200/Nov+347.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOef8dq4I/AAAAAAAAAdc/WJEEHrR69g0/s1600-h/Nov+328.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132571379964423042" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOef8dq4I/AAAAAAAAAdc/WJEEHrR69g0/s200/Nov+328.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOff8dq6I/AAAAAAAAAds/fqOhGFiVMQs/s1600-h/Nov+310.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132571397144292258" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqOff8dq6I/AAAAAAAAAds/fqOhGFiVMQs/s200/Nov+310.jpg" border="0" /></a><br /> ดวงตะวันโผล่ขึ้นฟ้าเต็มที่แล้ว ก็ได้เวลากลับที่พัก ทานข้าว อาบน้ำ เก็บของ วันนี้เวลาติดปีกเทอร์โบมากๆ เดินเร็วเหลือเกิน <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqJy_8dqxI/AAAAAAAAAck/cObKW0J9j4Y/s1600-h/Nov+346.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132566234593602322" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqJy_8dqxI/AAAAAAAAAck/cObKW0J9j4Y/s200/Nov+346.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqJzf8dqyI/AAAAAAAAAcs/4P9wdKtyjNU/s1600-h/Nov+380.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132566243183536930" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqJzf8dqyI/AAAAAAAAAcs/4P9wdKtyjNU/s200/Nov+380.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmEND7OKmI/AAAAAAAAAZ8/diNUMQSekWc/s1600-h/Nov+016.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132278610292255330" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzmEND7OKmI/AAAAAAAAAZ8/diNUMQSekWc/s200/Nov+016.jpg" border="0" /></a><br /> ขากลับจากบนดอยลงบนดิน อิ่มเอมกับวิวทิวทัศน์ได้มากกว่าขามา เพราะฟ้าเปิดฟ้าใส ฝนไม่ตกแล้ว ผ่านไปหลายชั่วโมง มาถึงดินได้กลิ่นอายของอากาศร้อนจัดมาทักทาย โอยยย ร้อนนนนนนนนนนน<br /> แวะเติมพลังหม่ำข้าวกันที่ปั๊ม ชอปปิ้งหาไรกินที่ร้านสะดวกซื้อเซเว่นอีเลฟเว่น ที่ไม่มีให้เห็นบนดอย<br /> นั่งรถต่ออีกเกือบชั่วโมงมาขึ้นรถที่ท่ารถจังหวัดตาก มาถึงสามโมงครึ่ง ก็นั่งรถป.สอง<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqBY_8dqmI/AAAAAAAAAbM/iIlcb_np2n8/s1600-h/Nov+419.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132556991823981154" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqBY_8dqmI/AAAAAAAAAbM/iIlcb_np2n8/s200/Nov+419.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqJyf8dqwI/AAAAAAAAAcc/xAGxMnQXW7I/s1600-h/Nov+427.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132566226003667714" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqJyf8dqwI/AAAAAAAAAcc/xAGxMnQXW7I/s200/Nov+427.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqMAf8dqzI/AAAAAAAAAc0/zou1SQpUowg/s1600-h/Nov+424.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132568665545091890" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqMAf8dqzI/AAAAAAAAAc0/zou1SQpUowg/s200/Nov+424.jpg" border="0" /></a><br />รอบสามโมงครึ่งกลับกรุงเทพเลย นอนไม่หลับ เพราะฤทธิ์กาแฟสดทำพิษ -_-‘ เลยได้ดื่มด่ำเพลงลูกทุ่งที่คนขับเปิดซะดังสนั่นรถ ช่างเผื่อแผ่จริงๆ ค่ะพี่ มาถึงกรุงเทพโดยสวัสดิภาพตอนเกือบสี่ทุ่ม<br /> อีกหนึ่งความประทับใจ ในทุกๆ สิ่งและทุกๆ อย่าง เที่ยวไกลๆ ต้องไปกันเยอะๆ ถึงจะสนุก เนาะ<br /> ขอบคุณเป็นพิเศษ สำหรับหน่วยกู้ภัยในน้ำ และบนบก แข็งแรง บึกบึนจริงๆ น้อง , ขอบคุณกีต้าร์สองตัวที่มีตุ่นและเต่าช่วยพาไปเที่ยวด้วย, ขอบคุณเสียงหัวเราะ และเรื่องขำๆ ทุกเรื่อง ทั้งที่ตั้งใจและไม่ไดตั้งใจปล่อย<br /> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqGkv8dqvI/AAAAAAAAAcU/iF3sk0wARWs/s1600-h/Nov+373.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132562691245583090" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RzqGkv8dqvI/AAAAAAAAAcU/iF3sk0wARWs/s200/Nov+373.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rzp-Vf8dqlI/AAAAAAAAAbE/Y27JpAuMFFY/s1600-h/Nov+408.jpg"></a><br />โอกาสหน้าพบกันใหม่ สวัสดีทีลอซู<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">หมายเหคุ - รูปช่วงขึ้นน้ำตกทีลอซู ไม่ได้เอากล้องไป เลยขออนุญาตยืมรูปน้องนันมาอีกที ขอบคุณนะจ๊ะ / หลายๆ รูปสีสันประหลาดๆ คือแบบว่าเจ้าของบล็อกตกแต่งรูปไม่เป็น ก็เอาไปสดๆ อย่างนี้จากกล้องแล้วกันเนาะ ฝีมือยังพัฒนาอยู่กับที่ทุกที เฮ้อ [^_^]</span></div><br /><div><br /><strong>More Pictures at our friend's Blog </strong></div><div><strong></strong> </div><div><strong>!! click !!</strong></div><br /><div>- Harmony of Life </div><br /><div><a href="http://harmonyoflife.multiply.com/photos/album/6">http://harmonyoflife.multiply.com/photos/album/6</a><a href="http://harmonyoflife.multiply.com/"></a></div><br /><div></div><br /><div>- Mr.Mole</div><br /><div><a href="http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=champ-mole">http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=champ-mole</a></div><br /><div></div><br /><div>***********************************</div><br /><div><span style="font-size:85%;"><strong>Entertainment</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">Book : Vanity Fair </span></div><br /><div><span style="font-size:85%;">New music Class : Guitar Classic -- feels like back to the childhood again hohoho</span></div><br /><div><span style="font-size:85%;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-8481198827894633447?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-41276354981738673632007-11-05T19:08:00.000+07:002007-11-05T19:13:12.987+07:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Ry8IK6YRf_I/AAAAAAAAAZE/sftLdrXawSs/s1600-h/Nov+203.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129327484161064946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Ry8IK6YRf_I/AAAAAAAAAZE/sftLdrXawSs/s400/Nov+203.jpg" border="0" /></a> นกน้อยซาโยะในไร่ส้มที่อุ้มผาง</div><div align="center">เรื่องราวติดค้างไว้มากมายละ</div><div align="center">ไว้จะมาเล่าทีหลัง</div><div align="center">โปรดติดตามตอนต่อไป</div><div align="center">ทีลอซู the Story</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-4127635498173867363?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-31148625799708628092007-11-01T08:49:00.000+07:002007-11-01T09:44:55.307+07:00<span style="font-size:85%;">และแล้วชีวิตคือชีวิตต่อไป เปลี่ยนแปลงได้ทุกวินาที<br />ไปเดินงานสัปดาห์หนังสือ.... หมดตัวอีกแล้ว ซื้อหนังสือไปเกือบพันห้า </span><br /><span style="font-size:85%;">ไปๆมาๆ ตอนสุดท้ายพบขุมทรัพย์อยู่แถวโซนหนังสือมือสอง </span><br /><span style="font-size:85%;">ราคาถูกได้ใจ แต่เพราะงบประมาณไม่เหลือคงคลังแล้ว เลยสอยมาได้เพิ่มอีกสองเล่ม<br /></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>Book<br /></strong>1.The Joy Luck Club<br />2.Persuasion<br />อีกหนึ่งเล่มที่ (เราคิดว่า) ผู้เขียนเรื่อง “ปริศนา” </span><br /><span style="font-size:85%;">จับพล็อตเรื่องเ่ล่มนี้มาผสมกับ Pride &amp; Prejudice</span><br /><span style="font-size:85%;">จนกลายเป็นปริศนา ภาคผู้ดีเมืองไทย </span><br /><span style="font-size:85%;"><br /><strong>Series</strong><br />24 – Season 2 คุณพี่หลินแสนใจดีเอาของ(ดี)มาปล่อยอีกแล้ว<br />ฮ่าฮ่าแต่ซาโยะ ใช้วิธีลัด ดู 4 ชม.สุดท้าย ...<br />(หาเวลาดูให้ครบ 24 ชม.ไม่ไหว ตาจะหลุด)<br />เก่งจังเลยเนาะ คนที่เป็นผู้สร้างซีรี่ส์ – โดยเฉพาะคนเขียนบทเนี่ย (และเรื่องอื่นๆ ด้วย)<br /><br /><strong>Radio<br /></strong>อยากฝากบอกกรีนเวฟคลื่น 106.5 mHz ว่าทุกๆ วันตอน 18.00-19.00 คุณทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งร้องตามได้ (เกือบ) ทุกเพลง แถมเป็นบ้ากระโดดโลดเต้น อมยิ้มอยู่คนเดียว ในรถได้ทุกวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ตอนที่รถติดสุดขีด ขับรถกลับบ้านคนเดียว กรี๊ดแรกเริ่มขึ้นตอนขึ้นเพลง หลงตัวเอง (อนันต์ บุนนาค) แล้วตามด้วย งานวัด – สูตรรักนักเรียน – ไม่อ้วนเอาเท่าไหร่ – กุ้มใจ – ถอยดีกว่า แล้วก็ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพและอารมณ์ที่สดใสผิดปกติ และที่ขาดไม่ได้คือ ดีเจพี่อ้อย .. ที่ทำให้รู้ว่า ฟังเพลงเก่าคนเดียวจากiPod กับฟังเพลงที่เปิดจากดีเจ พร้อมเสียงทักทายในรายการ มันโคตรจะต่างกันเลย เนาะ<br /><br /><strong>สุดท้าย</strong><br />ไอ้คุณจักรสุดที่รัก เรื่องราวที่ไปไร่หวานสนิท รอรอบหน้านะ ไว้จะเขียนให้อ่านตอนหน้านะ<br />ขอบคุณที่ทำให้ได้รู้(ตัวซะที) ว่า ภาวะไฮเปอร์แอคทีฟสามารถเกิดได้พร้อมจิตที่สงบนิ่งได้เช่นกัน<br /><br />****************************************<br /><strong>LEt's Celebrate</strong><br /><br /><br /><br /><br /></span><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Ryky6aYRf8I/AAAAAAAAAYs/Qk6GSn3JICs/s1600-h/02+175.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127685629832953794" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Ryky6aYRf8I/AAAAAAAAAYs/Qk6GSn3JICs/s200/02+175.jpg" border="0" /></span></a><br /><span style="font-size:85%;">เค้กวันเกิดก้อนที่หนึ่ง จากพี่น้องชาวออฟฟิศ<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rykyc6YRf7I/AAAAAAAAAYk/lwz-fJhJ828/s1600-h/02+175.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Ryk3rqYRf-I/AAAAAAAAAY8/efXxRB9cCfE/s1600-h/02+308.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127690873988022242" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Ryk3rqYRf-I/AAAAAAAAAY8/efXxRB9cCfE/s320/02+308.jpg" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><span style="font-size:85%;">ก้อนที่สอง ... ของอร่อยจากญาติๆ </span><br /><span style="font-size:85%;">กลับหัวรูปภาพ </span><br /><span style="font-size:85%;">เพราะชอบทรงของ โพธิ์ดำ มากกว่ารูปหัวใจ :P </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">ไหนๆ ก็ฉลองวันเกิดตัวเองไปแล้ว</span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">ก็ฉลองครบรอบบล็อก 2 ปีด้วยเลยแล้วกัน</span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">อืมมมม นานนะเนี่ย [^_^]</span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">จากนี้ไปก็ตั้งใจว่าจะ เขียนไปจนวันที่ตัวเอง</span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">ป้ำๆ เป๋อๆ ได้เลย<br /></span></div><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><br /><br /><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RykxhqYRf6I/AAAAAAAAAYc/QPXv6V-3nnI/s1600-h/02+288.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127684105119563682" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RykxhqYRf6I/AAAAAAAAAYc/QPXv6V-3nnI/s200/02+288.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"> </span><span style="font-size:85%;">สุขสันต์วันคนหน้าผีค่ะ </span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">คือ ไม่ได้ตั้งใจจะเล่นฮัลโลวีนอะไรกันเลย</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">บังเอิญคุณน้องชายกำลังจะรับปริญญา</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">เลยมาถ่ายรูปกันที่บ้าน </span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ไปๆมาๆ คุณน้องชายกลายเป็นพ่อมดแฮร์รี่</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">โชคดีที่มี อุปกรณ์ฮัลโลวีน อยู่ท้ายรถคุณป้า</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ที่เพิ่งซื้อมา (แบบเปิดร้านขายได้เลย 55) </span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">Mix &amp; Match กับชุดครุยคุณน้องได้พอดี</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-3114862579970862809?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-26220682598256502032007-10-26T09:45:00.000+07:002007-10-26T10:49:12.238+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFjNKYRf4I/AAAAAAAAAYM/P1dmVinARLM/s1600-h/Oct07+151.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125486928699948930" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFjNKYRf4I/AAAAAAAAAYM/P1dmVinARLM/s200/Oct07+151.jpg" border="0" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFjN6YRf5I/AAAAAAAAAYU/_AcGp2n5nKI/s1600-h/Oct07+154.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125486941584850834" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFjN6YRf5I/AAAAAAAAAYU/_AcGp2n5nKI/s200/Oct07+154.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcYqYRfzI/AAAAAAAAAXk/IZIL0lQIrCQ/s1600-h/Oct07+069.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125479429687050034" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcYqYRfzI/AAAAAAAAAXk/IZIL0lQIrCQ/s200/Oct07+069.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcZKYRf0I/AAAAAAAAAXs/TBdpLm4iOv8/s1600-h/Oct07+060.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125479438276984642" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcZKYRf0I/AAAAAAAAAXs/TBdpLm4iOv8/s200/Oct07+060.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcaqYRf2I/AAAAAAAAAX8/TrWrckroTb4/s1600-h/Oct07+078.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125479464046788450" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcaqYRf2I/AAAAAAAAAX8/TrWrckroTb4/s200/Oct07+078.jpg" border="0" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcaaYRf1I/AAAAAAAAAX0/Hb7FI9Xz_ms/s1600-h/Oct07+074.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125479459751821138" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFcaaYRf1I/AAAAAAAAAX0/Hb7FI9Xz_ms/s200/Oct07+074.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFccqYRf3I/AAAAAAAAAYE/i-5wF4zL3Vw/s1600-h/Oct07+152.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125479498406526834" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFccqYRf3I/AAAAAAAAAYE/i-5wF4zL3Vw/s200/Oct07+152.jpg" border="0" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYVKYRfuI/AAAAAAAAAW8/GCJLyJuG9rY/s1600-h/Oct07+041.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125474971510996706" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYVKYRfuI/AAAAAAAAAW8/GCJLyJuG9rY/s200/Oct07+041.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYVqYRfvI/AAAAAAAAAXE/n2B_RD-x0A4/s1600-h/Oct07+045.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125474980100931314" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYVqYRfvI/AAAAAAAAAXE/n2B_RD-x0A4/s200/Oct07+045.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYWqYRfxI/AAAAAAAAAXU/Tgb55gaaxYg/s1600-h/Oct07+052.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125474997280800530" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYWqYRfxI/AAAAAAAAAXU/Tgb55gaaxYg/s200/Oct07+052.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYWaYRfwI/AAAAAAAAAXM/TNq92IJKwBw/s1600-h/Oct07+050.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125474992985833218" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYWaYRfwI/AAAAAAAAAXM/TNq92IJKwBw/s200/Oct07+050.jpg" border="0" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYXqYRfyI/AAAAAAAAAXc/QlMLqWfRX_I/s1600-h/Oct07+057.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125475014460669730" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RyFYXqYRfyI/AAAAAAAAAXc/QlMLqWfRX_I/s200/Oct07+057.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Story : Coming Soon [^_^]<br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2622068259825650203?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-64802608621818526922007-10-18T13:55:00.000+07:002007-10-18T14:01:40.277+07:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RxcEi9IiEtI/AAAAAAAAAWs/IsHGWs4DDDY/s1600-h/Beijing+06+472.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122568099729642194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RxcEi9IiEtI/AAAAAAAAAWs/IsHGWs4DDDY/s400/Beijing+06+472.jpg" border="0" /></a> </div><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RxcEjdIiEuI/AAAAAAAAAW0/Pl5le5S7zkU/s1600-h/Oct07+040.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122568108319576802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RxcEjdIiEuI/AAAAAAAAAW0/Pl5le5S7zkU/s400/Oct07+040.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Let's Take a Break [^_^]</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-6480260862181852692?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-30652550624805566952007-10-08T10:08:00.000+07:002007-10-09T15:02:57.786+07:00<span style="font-family:verdana;"><strong>เหตุเกิดที่ห้องอาบน้ำ</strong><br />ท่อระบายน้ำเจ้ากรรม เกิดเสื่อมสมรรถภาพในการระบายน้ำออกให้หมด ภายในเวลาที่ควรจะเป็น นับวันก็ช้าลงๆ จนเกือบท่วม เปิดฝาชั้นที่ 1 เขี่ยสิ่งสกปรกออกก็แล้ว เปิดฝาชั้นที่ 2 ก็จัดการทำให้มันสะอาดอีก ก็ไม่สำเร็จ มันก็ยังตันเหมือนเดิม จนเริ่มเหนื่อยใจและเซ็ง แต่ก็ยังฝืนไม่ยอมขอความช่วยเหลือจากใคร เพราะคิดว่า เดี๋ยวมันก็คงหาย<br /><br />ผ่านปีอีกสองสามวัน ท้ายที่สุดไม่รู้จะทำอย่างไร จึงต้องเรียกป่าป๊าโดราเอมอนมาช่วย เกรงใจก็เกรงใจ เพราะห้องน้ำนี่เราว่าเป็นห้องที่ส่วนตัวยิ่งกว่าห้องนอนซะอีก ป่าป๊ามาถึงไม่พูดไม่จา เปิดฝาชั้นที่ 1 และ 2 ออก ดึงท่อเหล็กหนักๆ ออกมา แล้วก็บอกว่า<br />“นี่ไงล่ะ มันมีอีกชั้น ทำความสะอาดชั้นนี้ออก ก็เสร็จแล้ว”<br />อืม จริงด้วยแฮะ ขอบคุณค่า ป๊าป๋า<br /><br />การชอบนึกว่าตัวเองรู้แล้ว คือหนึ่งในสิ่งที่เป็นอุปสรรคใหญ่ในการแก้ไขปัญหาต่างๆ มากมาย จากที่เคยมั่นใจว่า ถ้าทำความสะอาดทั้งสองชั้นได้ ก็คงไม่มีปัญหา สุดท้ายเจอปัญหาที่ไม่รู้เข้า ก็เก็บเงียบไว้นานไม่ปรึกษาใคร จนสุดท้ายทนไม่ได้ ก็ต้องไปพึ่งเฮียใหญ่ ตามมาด้วยประโยคยอดฮิต .. รู้งี้ถามเสียตั้งแต่แรกก็จบ<br /><br />มีอีกหลายเรื่องราวที่คนเราไม่ชอบถาม ไม่กล้าถาม และไม่ยอมถาม ชอบนึกเอาเอง คิดเอาเอง และสรุปเอาเอง คุณเจ้านายใหญ่ผู้สูงวัย ไม่ยอมถามพนักงานรุ่นน้องเพราะกลัวจะเสียเหลี่ยม คุณนักเรียนไม่กล้าถามคุณครูเพราะกลัวจะโดนด่าว่าโง่ คุณผู้หญิงไม่ชอบถามคุณผู้ชาย สรุปเอาเองว่าหลายวันที่คุณผู้ชายหายหน้าไป ไม่โทร.หา ก็(คิดเอาเองว่า) เพราะเขาไม่รักเราแล้ว<br /><br />จะดีกว่าไหม ถ้ารู้จักคิดเอง รู้จักตั้งสมมติฐาน รู้จักถาม (จากคนที่เขาเคยผ่านประสบการณ์มาแล้ว) และพิสูจน์ด้วยตัวเอง ก่อนจะตกลงปลงใจเชื่อ ด่วนสรุปตามคำของคนรอบข้าง ตามสื่อ และตามท่านผู้นำ<br /><br />ไม่ใช่ว่า เห็นน้ำผุดขึ้นมาจากดิน ก็นึกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็เอาเวลาทั้งหมดไปนั่งกราบนั่งไหว้ รวมไปถึงเอามาดื่มกิน สุดท้าย น้ำนั้นเกิดจาก ท่อระบายน้ำเสียที่มันแตก มันรั่ว (สยองไหมล่ะเนี่ย)<br /><br />เห็นวัตถุแปลกปลอมหล่นมาจากฟ้า ก็นึกว่าของดีของวิเศษ ของมนุษย์ต่างดาว สุดท้ายเป็นแผ่นลดไข้ ...<br /><br />เห็นดาราสองคนเดินออกมาจากอพาร์ตเมนต์เดียวกัน ก็สรุปให้ซะเลย ว่าเขามีอะไรกัน เขาเป็นชู้กัน<br />(ทั้งๆ ที่ผู้ชายเขาเป็นกระเทย)<br /><br />โลกของเราคือผ้าผืนยักษ์เนื้อละเอียด ที่ทุกเส้นสายของด้ายที่ถักทอ คือ จำนวนของทุกความเป็นไปได้ที่เกิดขึ้น สิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับสิ่งที่อีกคนตีความเอาเอง อาจจะไม่ตรงกัน ถ้าตรงกันก็แล้วไป แต่ถ้าเดาผิด ก็เป็นเรื่อง<br />น่าเสียดาย โลกนี้คงสงบสุขขึ้นอีกถ้าจะเลิกด่วนตัดสินเรื่องราว ตัดสินคนอื่น โดยยึดติดจากความคิดของ.....”ตัวเอง” แต่เพียงอย่างเดียว<br /><br /><br /><br /><br />*********************************</span><br /><span style="font-family:verdana;">ห่างหายจากวงการบันเทิงไปนาน พอสะสางภารกิจเสร็จไปหนึ่งอย่าง ก็ได้โอกาสตั้งศูนย์ถ่วงเวลาให้กลับมาเพลิดเพลินกับสิ่งที่ชอบที่ชอบได้ซะที เย้<br /><br /><strong>Book<br />1. วันที่ถอดหมวก (เสกสรรค์ ประเสริฐกุล)</strong><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RwsySdIiEsI/AAAAAAAAAWk/MjnRcnr9it4/s1600-h/cover1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119240694076150466" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RwsySdIiEsI/AAAAAAAAAWk/MjnRcnr9it4/s320/cover1.jpg" border="0" /></a></span><br /><span style="font-family:verdana;">ขอสารภาพว่าแม้หนังสือของลุงเสกสรรค์ จะอยู่เกลื่อนกระจายเต็มชั้นหนังสือแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยคิดจะมาอ่านเลย เกือบๆจะหยิบมาอ่าน แต่ก็เผลอไปหยิบเล่มอื่นมาอ่านแทนซะทุกที (ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน) กว่าจะได้ปฐมฤกษ์เปิดอ่านเล่มแรก อายุอานามของคุณลุง ก็เกือบจะ 60 ก็ดี จะได้เริ่มอ่านย้อนหลังไปเรื่อยๆ<br />แนวหนังสือเล่มนี้ จะว่าไปก็คล้ายๆ ของเฮียวรพจน์ ที่ขโมยฉากชีวิตประจำวัน เอาเรื่องราวจากการสปช. มากลั่นมากรองเป็นความคิดที่ตกผลึก เปิดอ่านหน้าแรกปุ๊บ ก็รวดเดียวจบข้ามวันแบบไม่มีพักยก .................................<br />อยากอ่านอยากยืมก็บอกกันได้นะ<br /><br /><strong>2.The Orange Girl</strong> </span><br /><br /><span style="font-family:verdana;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rwoe09IiErI/AAAAAAAAAWc/g2dv22COaaA/s1600-h/5108HF0B3BL._BO2,204,203,200_PIsitb-dp-500-arrow,TopRight,45,-64_OU02_AA240_SH20_"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118937821572371122" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rwoe09IiErI/AAAAAAAAAWc/g2dv22COaaA/s320/5108HF0B3BL._BO2,204,203,200_PIsitb-dp-500-arrow,TopRight,45,-64_OU02_AA240_SH20_" border="0" /></a></span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">(ส้มสื่อรัก Jostein Gaarder เขียน จิรนันท์ พิตรปรีชา แปล) </span><br /><br /><span style="font-family:verdana;"><br />ฮึ่มๆ เล่มนี้ รอคอยมานานแสนนาน กว่าจะมีเวอร์ชั่นภาษาไทย ขอขอบคุณครอบครัวนี้(อีกครั้ง)ที่หมั่นป้อนผลงานเขียนและแปล มาช่วยเราฆ่าเวลาอยู่เรื่อย ผู้แต่งเล่มนี้ก็เจ้าเดียวกับเจ้าของหนังสือเรื่อง โลกของโซฟี หนังสือขึ้นแท่นตลอดกาลของหนู เล่มนี้อ่านง่ายกว่าโซฟีเยอะ เกี่ยวกับบันทึกเล่มหนึ่งของพ่อซึ่งตายจากลูกไปตั้งแต่ลูกอายุ 4 ขวบ เขียนถึงลูกคนเดียวกันในวัย 15 ปี รวดเดียวจบอีกเช่นกัน แอบเสียดาย นึกว่าจะได้อ่านเล่มหนาๆ กว่านี้ กลายเป็นเล่มกระติ๊ดบางกระจ้อย ใครอยากเล่มอ่านหนังสือที่ไม่ใช่นิยายน้ำเน่า หนังสือแฉแหลก ก็เริ่มจากเล่มนี้ได้ชัวร์<br /><br />*ไม่ได้อ่านปกนี้หรอก .... แค่ติดใจว่าปกนี้สวยดี (น่ากิน)<br /><br /><strong>3.การล่มสลายของครอบครัวที่ความรักไม่อาจเยียวยา (ชื่อหนังสือยาวมาก)<br /></strong>เล่มนี้สิงอยู่บนชั้นหนังสือมานานแล้ว กะจะหยิบมาอ่านเล่นๆ ตอนไปเที่ยว อืมมม อ่านเรื่องสั้นไปได้สัก 3-4 เรื่อง ยิ่งอ่านยิ่งหดหู่ ทำไมเศร้าอย่างนี้ เลยเลิกอ่านดีกว่า<br /><br /><strong>4.พม่าเสียเมือง (ม.ร.ว คึกฤทธิ์ ปราโมช)<br /></strong>เล่มนี้สิเจ๋งจริง สิงอยู่นานอีกเช่นกัน แต่ด้วยไม่มีแรงกระตุ้นให้แตะต้อง มันเลยนอนเหงามาหลายสิบปี มาวันนี้พอพม่าเกิดเรื่องขึ้น ก็ชักอยากรู้ว่าก่อนหน้ายุคนายพลส่งส่วยทั้งหลายนี่ พม่าเขาเป็นไงมาไงกันบ้าง เสียท่าหลุดไปอยู่ในมือผู้(ที่คิดว่า)ดี ชาวอังกฤษ เพราะอะไร แล้วก็โรครวดเดียวจบกำเริบ กว่าจะจบก็เกือบตีสอง<br />อ่านไปได้สัก 5-10 หน้าก็เริ่มเอ๊ะ คุ้นๆ เหมือนละครเรื่องนี้ที่ฉายสมัยเราอยู่ม.3 เลย ชื่อเรื่อง “เพลิงพระนาง” พออ่านจนจบ ก็ใช่จริงๆ ด้วย (ทำไมเราความรู้สึกช้าขนาดนี้เนี่ย) อ่านง่าย สนุกกว่าอ่านจากหนังสือเรียนเยอะ... ....<br />แต่ก็เขียนจากฝั่งความคิดของคุณชาย จากฝั่งเมืองไทย ที่เรามักคิดว่าเราดีกว่าเขา ... บางตอนบางฉาก เลยมีเปรียบเทียบ ยกตนข่มเขาอยู่บ้าง<br /><br /><strong>5.Emma (Jane Austen)</strong><br />อิอิ ไม่ได้อ่านภาษาไทยด้วยน้า เล่มนี้เนี่ย<br />แต่ อ่านภาษาอังกฤษฉบับสำหรับเด็กประถม (ฮ่าฮ่า)<br />ก็ ไม่มีไรจะพูดถึง เพราะมันก็ไม่ได้มีอะไร ..... (สำหรับเรา)<br /><br /><strong>6.นิทาน.. ลืมชื่อคอลัมน์อะ แหะๆ (มติชนสุดสัปดาห์ ทุกเล่ม)</strong><br />ไม่เคยอ่านมาก่อนเช่นกัน แต่เพราะแรงแนะนำจากคุณน้องสาวที่หยิบเล่มทุกทีที่เอามาอ่าน ก็เพราะคอลัมน์นี้คอลัมน์เดียว แรกๆ ก็งงๆ มันติดใจอะไรกัน จนตอนนี้ติดงอมแงมทั้งอาเจ๊และอาหมวย<br /><br /><br />*******************<br /><strong>Movie<br />1.The Longest Yard</strong> </span><br /></span><br /><span style="font-family:verdana;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RwoeNtIiEqI/AAAAAAAAAWU/se96Hzj5BP0/s1600-h/thelongestyard_bigposter.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118937147262505634" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RwoeNtIiEqI/AAAAAAAAAWU/se96Hzj5BP0/s320/thelongestyard_bigposter.jpg" border="0" /></a></span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">ที่ Adam Sandler เล่นเป็นนักกีฬา แล้วก็มาเป็นนักโทษ</span><br /><span style="font-family:verdana;">ขอสารภาพรักหน่อยเหอะ ....<br />เกิดมาไม่เคยประทับใจ”พระเอก”ในบทฮีโร่คนไหนเท่าคุณพอล ครูว์ </span><br /><span style="font-family:verdana;">ในเรื่องนี้เลย แม้กระทั่งซุปเปอร์แมน แบทแมน สไปเดอร์แมน ก็สู้ไม่ได้<br />ได้ใจไปเต็มๆ กรี๊ดๆ 555 อ้อ แล้วก็เฮียอดัมส์ (ตัวจริง) </span><br /><span style="font-family:verdana;">ก็ยังนั่งแท่นพระเอกที่ชอบที่สุดเหมือนเดิม :P<br /><br />จริงๆ เรื่องนี้เป็นหนังนานแล้ว เห็นบนเครื่อง</span><br /><span style="font-family:verdana;">แบบเดินผ่านๆ ก็หลายสิบรอบ </span><br /><span style="font-family:verdana;">แต่นึกว่าเป็นหนังไม่สนุก เลยไม่ค่อยได้สนใจ<br /><br /><strong>2.House Arrest</strong> พล็อตเรื่องเก๋ดี </span><br /><span style="font-family:verdana;">เกี่ยวกับกลุ่มเด็กที่จับตัวพ่อแม่มาเป็นตัวประกัน<br /><br />**********************************</span><br /><span style="font-family:Verdana;"><strong>Website</strong></span><br /><span style="font-family:Verdana;"><a href="http://www.onopen.com/2007/01/1478">โลกของหนูแหวนกับโลก</a> (วัฒนชัย วินิจจะกูล)</span><br /><span style="font-family:Verdana;"><a href="http://www.onopen.com/2007/02/2198">ตกลงคนเป็นสัตว์กินพืชหรือสัตว์กินเนื้อกันแ</a>น่ (แทนไท ประเสริฐกุล)</span><br /><span style="font-family:Verdana;">(เกือบครบตระกูลในโพสท์เดียวเลยแฮะ)</span><br /><span style="font-family:Verdana;"></span><br /><span style="font-family:Verdana;">**********************************</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><br /><span style="font-family:verdana;">ป.ล ผองเพื่อน ใกล้เปิดบ้านใหม่เตรียมปาร์ตี้แล้วนะ</span><br /><span style="font-family:verdana;">เคลียร์คิวรอได้เลย ....<br /><br /></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-3065255062480556695?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-52355839293617534342007-09-27T18:34:00.001+07:002007-09-27T18:58:37.656+07:00<div><span style="font-size:85%;">ความไม่มีโลภ และโรค เป็นลาภอันประเสิรฐ<br />เป็นหวัดงอมแงม ....<br />บทเรียนครั้งนี้<br />1.ทำให้ได้รู้ว่าไม่ได้เป็นหวัดมานาน 18 เดือนแล้วหรอเนี่ย จากที่เมื่อก่อน เป็นแบบเดือนเว้นเดือนกันเลย และขอขอบคุณ Bio C (Blackmores) ที่สอนเราว่า ถ้าวิตามินซี มันหมดขวดแล้ว ก็รีบไปซื้อซะ อย่างก มิฉะนั้น"คุณหวัด"อาจมาลวนลามเราได้....<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">2.ทำให้ได้รู้ว่า จะทำอะไรก็รีบๆ ทำ อย่าทำอะไรให้มันจวนตัวนัก อีก 3 วันก็จะมีสอบแล้ว ที่เคยคาดคิดไว้ว่าจะตะลุยอ่านหนังสือสัปดาห์นี้ กลายเป็นแค่ ตะลุยนอน นอน และนอน ทั้งสัปดาห์แทน </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">3.ทำให้ได้รู้ว่า การเป็นหวัดทำให้ประหยัดไฟค่าแอร์ไปได้เยอะ<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">4.ทำให้ได้รู้ว่า คนที่ดูแลและเอาใจใส่เราตอนไม่สบาย มีเยอะแยะมากมาย ขอบคุณหม่าม้า ที่แม้จะเป็นหวัดอยู่เหมือนกัน ก็ยังเอาใจใส่ดูแลเรา<br />ขอบคุณตี๋น้อยที่ไม่ทิ้งให้เรากลับบ้านคนเดียว<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">5.ทำให้ได้รู้ว่า การอดกิน และการเห็นคนอื่นกิน ไอติม น้ำเย็น น้ำแข็ง โค้ก เค้ก ขนมกรุบกรอบ ขนมหวาน ของทอด เป็นทุกข์อย่างยิ่ง<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">6.ทำให้ได้รู้ว่า ประชุมตอนเป็นหวัด มันไม่สนุกเลย แต่การส่งเมล์ คือทางเลือกที่ดีสุด ในการทำงาน<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">7.ทำให้ได้รู้ว่า การกิน Actifed ทำให้สติปัญญา ไม่ค่อยจะสมประกอบ เอ๋อๆ เบลอๆ เลยลุกมาอัพเดทบล็อก</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">อย่างน้อยที่สุด เป็นหวัดคราวนี้ ก็ทำให้หวนระลึกถึงกลิ่นหอมของวิคส์ ที่ไม่ได้ดอมดมมานาน ... [^_^]</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RvuZddIiEpI/AAAAAAAAAWM/rNTqGshXW8w/s1600-h/Rhinovirus.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114850533125001874" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RvuZddIiEpI/AAAAAAAAAWM/rNTqGshXW8w/s200/Rhinovirus.png" border="0" /></a></span></div><div><span style="font-size:85%;">Rhinovirus ไวรัสแรด ..... ตัวการ</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5235583929361753434?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-65366632385375911222007-09-25T18:13:00.000+07:002007-09-25T18:21:34.553+07:00ว่ากันว่า.....<br />ที่บ้านเมืองของเราพัฒนาสู่หนทางแห่งคุณภาพได้ช้าเพียงนี้ เกิดจาก<br />ผู้มีปัญญา ไม่มีอำนาจ<br />ผู้มีอำนาจ ไม่มีปัญญา<br />.....<br />หรือว่า<br />เราควรทดลองทางเลือกใหม่ๆ<br />(ที่เฮียเคยกล่าวไว้ในวงศาคณาญาติภิปราย เมื่อนานมาแล้ว)<br />ว่า หรือจะลองระบบ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Anarchism"><strong>Anarchism </strong></a><br />มาใช้ดู ก็น่าสนุกดี :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-6536663238537591122?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-8472927470658606882007-09-13T12:56:00.000+07:002007-09-13T13:26:35.728+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RujV3gXVc4I/AAAAAAAAAWE/T_cLZ9J-KLY/s1600-h/240px-Cooking-India-Goa-lizard.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109568926809158530" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RujV3gXVc4I/AAAAAAAAAWE/T_cLZ9J-KLY/s200/240px-Cooking-India-Goa-lizard.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:85%;">กลับบ้านมาเหนื่อยๆ วางข้าวของ กระเป๋าสัมภาระบนโต๊ะประจำ<br />พลันเห็น </span><a href="http://th.wikipedia.org/wiki/จิ้งจก"><span style="font-size:85%;">"จิ้งจก"</span></a><span style="font-size:85%;"> ตัวน้อยจ้องตาแป๋วมาที่เรา<br />กรี๊ดสนั่นบ้าน ตามมาด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของเจ้าน้องสาวตัวแสบ<br />เจ๊ยอมอดค่าขนมเพื่อเอาไปซื้อจิ้งจกยาง ...ฮึ่ม แสบมาก<br /><br />สองวันถัดไป ก่อนปิดบ้านนอน เห็นจิ้งจกวิ่งจู๊ดตัดหน้าไป<br />เป็นฤกษ์งามยามดีแจ้งให้เจ้าของบ้านรู้ว่า บ้านไม่ใหม่แล้วนะจ๊ะ<br />มีเพื่อน(ต่างพันธุ์)มาขอร่วมชายคา<br /><br />คนบนเขา คนชายแดน คนพื้นเมือง ผู้คนที่ประเทศเรา<br />ไม่ยอมออกใบสูติบัตร ไม่ยอมให้มีบัตรประชาชน<br />ไม่ยอมออกทะเบียนบ้านให้ เพราะอะไรต่างๆ มากมาย<br />จนขาดสิทธิ์ที่เขาเหล่านั้นพึงจะได้ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งบนโลกนี้<br /><br />ถึงเวลาหรือยัง ? ที่ทุกประเทศบนโลกจะมาทบทวน<br />เรื่องพวกนี้ มัวแต่ขีดเส้นแดนแบ่งที่อยู่จนลืมนึกไปว่า<br />"แล้วมันจะทะเลาะกันไปทำไมและเพื่ออะไร ? "<br />สิทธิของคนเพื่อผลประโยชน์ทางปัญญา<br />การศึกษา และสิทธิในการทำมาหากิน บนดาวเคราะห์<br />ดวงนี้ที่เรามาขออาศัยอยู่<br /><br />บรรพบุรุษของคุณๆ ชาวเขา ไปๆ มาอาจจะอยู่<br />บนผืนแผ่นดินนี้มาก่อนพวกเราๆ ด้วยซ้ำ ......<br /><br />แล้วตกลงว่าจะให้บัตรประชาชนเขาไหมคะ ?<br /><br />อืม คุณจิ้งจกก็อาจจะอยู่มาก่อนเราด้วยซ้ำไป<br /><br />เพลงประกอบบทความ - Colors of the wind<br />************************<br /><strong>หนังสือ</strong> </span></div><div><span style="font-size:85%;">- อัจฉริยะสร้างได้ ของ คุณหนูดี (วนิษา เรซ)</span></div><div><span style="font-size:85%;">(สร้างไม่ได้ซะหน่อย :P ) </span></div><div><span style="font-size:85%;">- สู่ความเป็นอัจฉริยะ ด้วยการพัฒนาพลังสมอง (Eran Katz)</span></div><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><div> </div><div>ไม่ได้อยากเป็นอัจฉริยะนะค้า .... แหะๆ แค่อยากรู้</div><div>ว่าคิดกันยังไง ...</div><div> </div><div><br /><strong>เพลง</strong> - อัสนี วสันต์ อัลบั้มไหนไม่รู้<br />รู้สึกดีกับทุกๆ เนื้อเพลงของดูโอคู่นี้มากๆ<br />ไม่ได้มีแค่เรื่อง รักๆ เลิกๆ<br />เวลาเหนื่อยๆ จากอะไรก็ตาม พอฟังเพลง<br />ในอัลบั้มเก่าๆ เอาเทปมาเปิด ก็หายเหนื่อย<br />อารมณ์ดีได้</span></div><div><span style="font-size:85%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-847292747065860688?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-79349165324709672722007-09-04T12:36:00.000+07:002007-09-04T13:16:41.234+07:00<span style="font-size:85%;">การเดินทางของคนเรา เริ่มต้นจาก คืบ ... คลาน ... เดิน ... วิ่ง ... ต่อจากนั้น ก็เป็นหน้าที่ของ"คุณยานพาหนะ" ที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้กับมนุษย์โลก ตั้งแต่ จักรยาน มอเตอร์ไซด์ รถยนตร์ รถไฟ และเครื่องบิน<br /><br />หนึ่งในยานพาหนะที่เราชื่นชอบที่สุดก็คือจักรยาน และ มอเตอร์ไซด์ แต่เราชื่นชอบเจ้าสองอย่างนี้ ในฐานะ "คนซ้อนท้าย" นะจ๊ะ มิใช่ในฐานะผู้ขับขี่แต่อย่างใด ถ้าเป็นคนขับจักรยานหรือ มอเตอร์ไซด์ ช่วงเวลาแห่งความสนุกอยู่ที่หนทางข้างหน้า (ซึ่งส่วนใหญ่มันคือถนน กับรถรา) ส่วนคนซ้อนท้าย (ต้องซ้อนแบบหันข้างด้วยนะ ) สนุกตรงภาพผู้คน เรื่องราว ชุมชน คนตีกัน เด็กวิ่งหกล้ม ฯลฯ คล้ายๆ การแสดงสดระหว่างทาง คือถ้าเป็นรถยนต์เนี่ย ต่อให้นั่งมองผ่านกระจก มันก็เหมือนดูการแสดงสดผ่านทางอินเตอร์เน็ทหรือทีวี ลองนึกดูนะ ช่วงเวลาแห่งการซ้อนท้ายรถจักรยาน จะรับได้ทั้ง ภาพ เสียง กลิ่น และความรู้สึก (รวมถึงตอนแดดแรงๆ หรือฝนตก) สนุกดี.......<br /><br />ตอนเด็กๆ ประมาณสักม.ปลาย ในวันๆ นึงนั่งซ้อนมอเตอร์ไซด์รับจ้างในระยะ "ราคา 30 บาท" สองต่อ จากหน้าปากซอยบางกรวย แล้วก็ต่อมอไซด์อีกคัน เพื่อเข้าอีกซอย ที่ต้องนั่งสองต่อ เพราะมันประหยัดไปได้ 5 บาท ถ้าโบกเสื้อวินคนละสีกัน สมัยเด็กๆ นี่พลังงานเหลือเฟือจริงๆ แฮะ นั่งมอไซด์ชมสวน ลมก็เย็น สนุกดี<br /><br />แล้วก็ไม่ค่อยนั่งอีกเลย จนกระทั่งเมื่อวานนี้ จากนราธิวาสจะไปสมัครสอบวัดระดับ(JP) ที่สีลม ผ่านซอยสวนพลู ชุมชนย่อยๆ กลางมหานคร ลมเย็นๆ กลิ่นคาร์บอนมอนอกไซด์จางๆ แป๊บเดียวก็ถึงที่หมาย เลยพาลทำให้นึกถึงความรู้สึกสมัยเอ๊าะๆ ที่ใส่ชุดเน็คไทด์ ถักเปียสองข้าง พอถึงที่หมาย หัวก็ฟูเป็นฝอยขัดหม้อ :P<br /><br /><br /><strong>Book</strong> : </span><br /><span style="font-size:85%;">- วัยฝันวันเยาว์ (พิบูลศักดิ์ ละครพล) เห็นเล่มนี้แล้วก็นึกถึงเรื่อง "ลินลาน่ารัก" ประทับใจตั้งแต่ตอนป.6 </span><br /><span style="font-size:85%;">-ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ (วรพจน์ พันธุ์พงศ์)<br /><strong>Movie</strong> : Nada Sou Sou (ชอบเพลงมากกว่าหนัง)<br /><strong>Cartoon</strong> : Tom & Jerry เป็นการ์ตูนอมตะจริงๆ ดูกี่ทีกี่ทีก็ขำ</span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>A Story</strong> : </span><br /><span style="font-size:85%;">I - ฮัลโหล สวัสดีค่ะ</span><br /><span style="font-size:85%;">She - สวัสดีค่ะ คือจะขอติดต่อเสนอสื่อน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าคุยกับคุณอะไรอยู่คะ</span><br /><span style="font-size:85%;">I - ทรายค่ะ </span><br /><span style="font-size:85%;">She - อะไรนะคะ ... อืม สะกดยังไงคะ</span><br /><span style="font-size:85%;">I - ท-ร-า-ย ค่ะ</span><br /><span style="font-size:85%;">She - อ๋อออออ ทราย (เธออ่านว่า try) ฮิฮิ ชื่อเล่นตลกดีนะคะ แปลว่าอะไรหรอคะ ? ...</span><br /><span style="font-size:85%;">I - .............. (ในใจกรีดร้องว่า "&$*$(&amp;#(#)#&$&amp;%(%)$)*#$*") </span><br /><span style="font-size:85%;">เอ่อ คือ ท-ร-า-ย อ่านว่า Sai นะค้า....</span><br /><span style="font-size:85%;">She - อ๋อ แหะๆ ค่ะ </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-7934916532470967272?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-50707076121608499922007-08-23T12:02:00.000+07:002007-08-23T14:55:36.653+07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0YKWxDtoI/AAAAAAAAAVs/EjUbzdK6HQg/s1600-h/Time-Bootle-Book-Info.jpg"></a><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0VfWxDtnI/AAAAAAAAAVk/shNL9J5FbtY/s1600-h/Aug+001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101757581312112242" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0VfWxDtnI/AAAAAAAAAVk/shNL9J5FbtY/s320/Aug+001.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /></div><br /><div>หลายคืนก่อน (ของเมื่อหลายเดือนก่อน)</div><br /><div>หยิบยาแก้นอนหลับประจำตัว (คุณหนังสือ) </div><br /><div>ดันออกฤทธิ์ตรงกันข้าม ก็เลยล่อซะจบเล่ม</div><br /><div>เอาตอนตี 2 -_-'</div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><br /><div>อ่านเ "เวลาในขวดแก้ว" ครั้งแรก</div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0Y8WxDtpI/AAAAAAAAAV0/InIBJioehxQ/s1600-h/167.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101761378063201938" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0Y8WxDtpI/AAAAAAAAAV0/InIBJioehxQ/s320/167.jpg" border="0" /></a></div><br /><div><br /></div><br /><div>ตอนม.ต้น ก็เฉยๆ </div><br /><div>(ไม่ได้อ่านปกนี้อะ เล่มที่อ่าน</div><br /><div>พิมพ์มานานเป็นทศวรรษแล้ว)<br />พอมาอ่านอีกที น้ำตาท่วมจอ</div><br /><div>ชะตากรรม ... ความหมายมันก็กลางๆ </div><br /><div>แต่เอามาใช้ทีไร .. มีแต่เรื่องเศร้าทุกที </div><br /><div>(พอๆ กับเรื่องปานดวงใจของคุณประภัสสร)</div><br /><div>เป็นนักเขียนรุ่นเดอะอีกคนที่ช่วย</div><br /><div>จูงมือเรา เด็กขี้เกียจอ่านหนังสือให้</div><br /><div>หันมาติดหนึบกับตัวหนังสือได้เป็นเวลานาน ๆ</div><br /><div></div><br /><div>เฮ้อ แก่ขึ้นทุกปั เอาแต่พูดถึงเรื่องตอนเด็กๆ </div><br /><div>ที่บ้านใหม่ไม่มีสายโทรศัพท์ ไม่มีอินเตอร์เน็ท</div><br /><div>เป็นการเปลี่ยนแปลงที่งดีๆ อีกอย่างที่ช่วยให้อ่านหนังสือได้นานกว่าเดิม</div><br /><div>ไว้จะแวบมาอัพเดทบล็อกใหม่ ตอนเจ้านายไม่อยู่นะ </div><br /><div>ลูกน้องแบบนี้เลี้ยงไม่ได้แฮะ :P</div><br /><div></div><br /><div>***************<br />Song : </div><br /><div>หากฉันเก็บเวลาในขวดแก้ว </div><br /><div>สิ่งที่ฉันจะทำคือสะสมคืนและวัน </div><br /><div>ที่ล่วงเลยมานิรันดร์ </div><br /><div>เพียงรอวันจะมอบมันแก่เธอ </div><br /><div>หากฉันทำให้คืนวันเป็นนิรันดร์ </div><br /><div>ที่จะทำให้ความหวังกลับเป็นจริงขึ้นมา </div><br /><div>ฉันจะเก็บทุกโมงยาม </div><br /><div>ราวสมบัติอันล้ำค่าจะนำมาให้แก่เธอ </div><br /><div>หากฉันมีกล่องอีกใบ ฉันจะใส่แต่ความหวัง </div><br /><div>หากฉันมีกล่องอีกใบ ฉันจะใส่แต่ความฝัน </div><br /><div>ที่ไม่เคยเป็นจริงกล่องนั้นคงว่างเปล่า </div><div></div><div>หากเปี่ยมด้วยความทรงจำที่วันนั้นมีเธออยู่<br /></div><div>Click ! </div><div><a href="http://www.thaiclinic.com/cgi-bin/wb_xp/YaBB.pl?board=doctorroom;action=display;num=1184992068"><strong><span style="color:#660000;">(เวลาในขวดแก้ว ป้อม ออโต้บาห์น / โชติ พึ่งอุดม)</span></strong> </a> </div><div>เอาไปอีกแพลงที่ชอบมากและชื่อเดียวกัน </div><div><a href="http://loveworld.exteen.com/20070307/entry"><strong><span style="color:#660000;">เวลาในขวดแก้ว (กรพินธุ์</span></strong></a><strong><span style="color:#660000;">) </span></strong></div><div><strong><span style="color:#660000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#660000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#660000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#660000;"></span></strong> </div><div><strong><span style="color:#660000;">Another Sand</span></strong></div><div></div><div></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0cZmxDtqI/AAAAAAAAAV8/ggG581QnC6U/s1600-h/D+016.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101765179109258914" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/Rs0cZmxDtqI/AAAAAAAAAV8/ggG581QnC6U/s320/D+016.jpg" border="0" /></a></div><div>อีกหนึ่งกองทรายที่ผ่านไป จะผ่านไปยังไง ก็ยังกองอยู่ในขวดแก้ว</div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5070707612160849992?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-79563947339741293212007-08-04T12:20:00.000+07:002007-08-04T12:47:04.213+07:00ย้ายบ้านแล้ว<br />หนึ่งสัปดาห์พอดี<br />บ้านปัจจุบันกลายเป็นบ้านเก่า<br />บ้านใหม่ก็กลายเป็นบ้านปัจจุบัน<br /><br />หลายๆ สิ่งเปลี่ยนแปลงไป<br />เช้าวันแรกตื่นมาพบกับห้องใหม่<br />บรรยากาศใหม่<br />โดนขังในบ้านเกือบ 15 นาที<br />เพราะไขกุญแจหน้าบ้านตัวเองไม่ออก -_-'<br />ไปทำงานสายเลย <br /><br />คอมพิวเตอร์ยังไม่ได้ต่อ <br />สายโทรศัพท์ยังไม่ได้ อินเตอร์เน็ตยังไม่มี<br />ขาดการติดต่อกับโลกภายนอก<br />แต่ได้ติดต่อกับโลกภายใน(ตัวเอง)มากขึ้น<br />มีเวลาอ่านหนังสือ มีเวลานอน (เยอะๆ)<br /><br />ก็ยังไม่ค่อยชินอยู่ดี ...<br /><br /><br />เพื่อนๆ ที่เคารพรัก<br />ถ้าอยากปาร์ตี้ ว่างเมื่อไหร่ก็บอกกันได้<br />มีมุมพิเศษให้พวกเธอได้ล้างจาน(555)<br /><br />อาจไม่ค่อยได้ว่างอัพเดทบล็อกตัวเองเท่าไหร่<br /><br />ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย <br />โด๊ปวิตามินซีเยอะๆ ล่ะ มันช่วยได้<br /><br />*********************<br /><br />หนังสือ - A Slow Boat to China <br />รวมเรื่องสั้นชุด เรือเชื่องช้าสู่เมืองจีน (Haruki Murakami)<br /><br />(อ่านแล้วก็ แหะๆ .... งงๆ) <br /><br /><br />วิทยุ - The Lost Love songs @ Green Wave <br />(แอบบ้าอมยิ้มคนเดียวในรถ บ่อยมาก ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงสมัยอยู่ในท้องหม่าม้า หรือตอนช่วงอนุบาล)<br />ชอบเพลง "อย่าลืมน้องสาว" ของนกแล จังเลย ... ใครมีได้โปรดสงเคราะห์หนูด้วย ...<br /><br /><br />กีฬา - โยคะ<br />หลังจากเลิกรากับฟิตเนสเฟิร์สมาเกือบครึ่งปี เริ่มจะกลัวๆ ความไม่เีที่ยงของสังขาร<br />ก็เลยไปลองเล่นโยคะแถวบ้านเป็นวันแรก เล่นครั้งแรก ฟรี แต่เซลส์สาวสวยที่คุยกับเราไม่ยอมบอกว่า<br />ช่วงที่น้องจะไปเล่นเป็นคลาสรวมดาว รวมท่าไฮโซ พอไปเล่นปุ๊บ คุณพี่ๆ ทั้งคลาส ตัวอ่อนปวกเปียก ทำท่าพิสดารกันได้หมด ส่วนเรา ... หุ่นยนต์เล่นโยคะ ดีๆ นี่เอง (--)<br /><br />ผลจากการหักโหมร่างกาย <br /><br />วันรุ่งขึ้น.... "เดี้ยง" <br /><br />***************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-7956394733974129321?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-27474354978956028042007-07-27T23:08:00.000+07:002007-07-28T00:22:13.881+07:00<span style="font-size:85%;">ไม่มีโซฟา<br />ไม่มียูบีซี<br />ไม่มีเครื่องเล่นดีวีดี<br />ไม่มีเครื่องทำน้ำร้อน<br />ไม่มีตู้เสื้อผ้า<br />ไม่มีเปียโน<br />ไม่มีกีต้าร์<br />ไม่มี...........<br /><br />ไม่ได้ถูกโจรยกเค้า แค่กำลังจะย้ายบ้าน </span><br /><span style="font-size:85%;">ข้าวของมากมายทยอยลำเลียงไปที่บ้านใหม่ </span><br /><span style="font-size:85%;">ซึ่งอยู่ห่างไปประมาณ 15 นาทีถึง</span><br /><span style="font-size:85%;">กลับมาบ้านแต่ละวัน ที่ว่างก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">.... เมื่อเดือนก่อน ช่างมาถอดเครื่องยูบีซี เอาไปติดที่บ้านใหม่ </span><br /><span style="font-size:85%;">อดดูหนัง อดดูซีรี่ส์ อดดูวิมเบิลดันทั้งรายการเลย </span><br /><span style="font-size:85%;">จากที่ไม่เคยเปิดทีวีมาดูช่อง 3-5-7-9 </span><br /><span style="font-size:85%;">ก็เลยลองทนดูละคร กรี๊ดๆๆๆ กัน แทบทุกช่อง </span><br /><span style="font-size:85%;">เออ มันส์ดี ยิ่งดูชักอยากกรี๊ดตามบ้าง อนาถใจละครไทยจริงๆ</span><br /><span style="font-size:85%;">.... สองสัปดาห์ก่อน พ่อถอดเครื่องทำน้ำร้อนออกไป </span><br /><span style="font-size:85%;">แรกๆ ทนไม่ได้ต้องไปยืมอาบน้ำอุ่นที่ห้องป่าป๊า หม่าม้า </span><br /><span style="font-size:85%;">หลังๆ เกรงใจ เลย เอาวะ อาบน้ำเย็นก็ได้ ไปๆมาๆ ชักชิน ชื่นใจดี </span><br /><span style="font-size:85%;">.... เปียโน กีต้าร์ ก็ขนไปหมดแล้ว</span><br /><span style="font-size:85%;">.... มาวันนี้วันที่ออกไปห้าง เพราะมีเปิดเคาน์เตอร์ใหม่ </span><br /><span style="font-size:85%;">วันที่ยุ่งวุ่นวายที่สุดในชีวิต </span><span style="font-size:85%;">ซาโยะจัง ดันลืมโทรศัพท์มือถือไว้ที่บ้านอีก </span><br /><span style="font-size:85%;">ตอนนั้นก็คิดว่า </span><span style="font-size:85%;">วันนี้ต้องตายแน่ๆ เลยเพราะจะติดต่อใครก็ไม่ได้เบอร์ไม่มี </span><br /><span style="font-size:85%;">.....สุดท้าย ก็ไม่ตาย ฉันก็ยังอยู่ได้ เพียงแค่กลับมาถึงบ้าน </span><br /><span style="font-size:85%;">เจอ 13 Missed call ..... ศุกร์ศัลย์จังเลยวันนี้<br /><br />บ่อยครั้งเราลืมนึกถึง สิ่งของ </span><br /><span style="font-size:85%;">หรือเทคโนโลยีที่มีบุญคุณกับเรา </span><br /><span style="font-size:85%;">เคยชินกับมันมาตลอด </span><br /><span style="font-size:85%;">เช่น "คุณโทรศัพท์มือถือ คุณเครื่องทำน้ำร้อน คุณยูบีซี คุณตู้เสื้อผ้า </span><br /><span style="font-size:85%;">หรือแม้แต่ คุณเซเว่น-อีเลฟเว่น ฯลฯ " </span><br /><span style="font-size:85%;">อยู่ดีๆ เกิดมันหายตัวไป จะทำยังไงดี ?<br /><br /></span><span style="font-size:85%;">Where there's a will, there's a way </span><br /><span style="font-size:85%;"><br />****************************************<br />Next Voyage !<br /><br /><strong>My New House</strong> :)<br />เอารูปบ้านใหม่มาอวดดีกว่า บ้านหลังที่ 9 ในชีวิต<br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqoZMwAXJiI/AAAAAAAAAU0/tSutW4o5zg8/s1600-h/newhouse059.jpg.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091910035531310626" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqoZMwAXJiI/AAAAAAAAAU0/tSutW4o5zg8/s400/newhouse059.jpg.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqoZLwAXJhI/AAAAAAAAAUs/1vnPB4thoKM/s1600-h/newhouse2.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091910018351441426" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqoZLwAXJhI/AAAAAAAAAUs/1vnPB4thoKM/s400/newhouse2.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br />from my point of view<br /></span>*********************************<br /><br />ป.ล คิดถึงบ้านปัจจุบันจัง...ทำไงดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-2747435497895602804?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-52527636530985716332007-07-25T21:37:00.000+07:002007-07-25T22:01:37.437+07:00<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqdgTAAXJgI/AAAAAAAAAUk/zCxjGTVyrAQ/s1600-h/sunrise.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091143783300933122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqdgTAAXJgI/AAAAAAAAAUk/zCxjGTVyrAQ/s400/sunrise.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> Daylight I must wait for the sunrise</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">I must think of a new life</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">And I musn't give in</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">When the dawn comes</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">Tonight will be a memory too</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">And a new day will begin<br /></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">*************************</span></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18492619-5252763653098571633?l=sayophobiaclub.blogspot.com' alt='' /></div>Sayohttp://www.blogger.com/profile/06504544369281802608noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18492619.post-11139335397031923632007-07-21T15:38:00.000+07:002007-07-22T01:22:44.279+07:00<div><div><div><div><div><div><div><div><br /><div><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJFJgAXJKI/AAAAAAAAAR0/onDPLGsRVxY/s1600-h/Rotation+of+B+018.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089706558394672290" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJFJgAXJKI/AAAAAAAAAR0/onDPLGsRVxY/s200/Rotation+of+B+018.jpg" border="0" /></a></span></div><div><span style="font-size:85%;"></span></div><div><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">9 เดือนผ่านไป...เจ้านายส่งมาทักทาย Merlion อีกแล้ว ด้วยสายการบินในดวงใจ SQ แลกเงินมาเพียง 500 บาท เพราะตั้งใจว่า รอบนี้ห้ามชอป ห้ามใช้เงิน.... ค่ำคืนแรกใช้เงินไป $ 4 ซื้อแฮปปี้มีล สุขใจสมชื่อเพราะ(แก่แล้วก็)ได้ของเล่นด้วย วันรุ่งขึ้นประชุมรวดเช้ายันเย็น แอบผิดสัตยาบัน เผลอไปกินกาแฟในวันธรรมดา แต่ช่วยไม่ได้ ถ้าแอบหลับนี่คงแย่กว่า<br /><br /><br /><br />แล้วก็ถึงเวลา 17.00 อย่างรวดเร็ว เจ้าถิ่นพาขึ้นมินิบัสไปเที่ยว Sentosa กันด้วยชุดสูทเต็มยศ แถมส้นสูงอีก เกิดมายังไม่เคยเที่ยวโดยรองเท้าส้นสูงมาก่อนเลย น่องเริ่มระบม </span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">แต่ห้ามบ่น ยิ้มกับกล้องได้อย่างเดียว</span></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJOvAAXJbI/AAAAAAAAAT8/ol9PT9phwjA/s1600-h/Resize+of+Rotation+of+B+080.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089717098244416946" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJOvAAXJbI/AAAAAAAAAT8/ol9PT9phwjA/s200/Resize+of+Rotation+of+B+080.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">รอบนี้มาเป็นครั้งที่สอง หลังจากเคยมาเที่ยวเองเมื่อสมัยปี 1 ตอนนั้นนี่ จำอะไรไม่ได้เลยแฮะ ว่าไปไหนมาบ้าง ...</span></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJFJwAXJLI/AAAAAAAAAR8/OcbeZVdo5Xg/s1600-h/B+041.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089706562689639602" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJFJwAXJLI/AAAAAAAAAR8/OcbeZVdo5Xg/s200/B+041.jpg" border="0" /></span></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJF2AAXJMI/AAAAAAAAASE/ERtMF4VWfYg/s1600-h/B+050.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089707322898851010" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJF2AAXJMI/AAAAAAAAASE/ERtMF4VWfYg/s200/B+050.jpg" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJF2QAXJNI/AAAAAAAAASM/yJaYHjCbQKY/s1600-h/B+062.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089707327193818322" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJF2QAXJNI/AAAAAAAAASM/yJaYHjCbQKY/s200/B+062.jpg" border="0" /></span></a><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">ก็เดินๆ ดูถ่ายรูป ส่องวิวที่ยอดเขา แล้วก็รีบกลับ เพราะต้องไปทานข้าวมื้อยักษ์ที่ริมทะเล </span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJH4wAXJTI/AAAAAAAAAS8/-GMJIBJYzcE/s1600-h/B+117.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089709569166746930" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJH4wAXJTI/AAAAAAAAAS8/-GMJIBJYzcE/s400/B+117.jpg" border="0" /></span></a></span></div><br /><br /><div><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">นับๆ รวมกันได้เกือบ 40 ชีวิต ถ่ายรูปหมู่กันที่ ประหนึ่งนักฟุตบอลถ่ายรูปก่อนลงเตะ </span></div><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJGRgAXJOI/AAAAAAAAASU/Xh5MFJJugL4/s1600-h/B+114.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089707795345253602" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_rtJTPNPDgUs/RqJGRgAXJOI/AAAAAAAAASU/Xh5MFJJugL4/s200/B+114.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span></div><br /><br /><br /><div><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">เสน่ห์อย่างหนึ่งของคนชาตินี้คือ ความกลมกลืนกันระหว่างภาคตะวันตกและตะวันออก ทำงานเก่ง เรื่องเล่นไม่เป็นรองใคร แบ่งทีม เล่นเกมส์ จับฉลากหาที่นั่งกัน ไปๆมาๆ อ้าว นั่งติดกับเจ้านายตัวเอง อีก -_-' คนญี่ปุ่นประกบซ้ายขวาเลย แหะๆ วันนี้กินและดื่มไม่อ�